به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی گالری اعتماد امیر حسین بیانی در یادداشتی درباره مجسمههای راحله نورآور نوشته است: آنچه که در نخستین مواجهه با آثار راحله ببیننده را با خود درگیر میکند کیفیت پارادوکسیکال آنهاست. به اعتقاد من خوانش این آثار تنها با تمرکز بر مفهوم قدرت میسر خواهد بود و بسط پارادوکسها در ارتباط با مفهوم قدرت سرشت این آثار را شکل میدهد.
گویی که این آثار به مثابه نشانههایی خود را به مخاطب عرضه مینمایند که در آن واحد بر دو مفهوم زور و فرم قدرت اشاره دارند.
بیانی معتقد است: سترونی و تکرارها نشانه تلاشی تاریخی و در عین حال احمقانه برای رسیدن به نقطه نهایی قدرت است که در نهایت تنها به درگیری با وجود خود منجر خواهد شد. بدین معنی که به طور کلی کارکرد خود را از دست میدهد وتنها در سترونی و تو در تویی و تکرار و لابیرنتها اسیر است و دست و پا میزند و بدین ترتیب است که در مواجهه با این آثار در یک لحظه هم با مازاد مواجهیم هم فقدان!
این سترونی و تکرارها که به مثابه امر مازاد خود را به ما مینمایانند تنها کارشان عینیت بخشیدن به فقدان است، چرا که به واسطه همین تکرارها است که قیچیها کارایی و همبستگی ارگانیک خود را از دست میدهند و علی رغم ظاهر سترون، ایستا و خود بنیادشان تنها کاری از دستشان بر نمیآید یگانه شرط وجودیشان است که همانا برندگی است.
متین تقیاف نیز در یادداشت دیگری بر مجموعه نقاشِهای امید معصومی نوشته است:« شاید تلاش برای نظام بخشی اجزا در هر ساختار، فقط از خواستگاه ناظمی منشا میگیرد که میخواهد پدیدارشناسی ساختار تحت سلطه خود را هر چه بیشتر پیشبینی کند.
چه بسا در این راستا انحصار هرچه بیشتر اجزا در قالب نظم میتواند کارآمدترین ترفند ناظم برای رسیدن به خواستگاهش باشد، اما در این میانه جوشش پنهانی که شاید تا چندین دهه پیش نیز با تمام پررنگی و تاثیرگذاری در چشم بشر بیرنگ مینمود در قالب نوعی نظریه(نظریه آشوب) تعریف پیدا کرده و دستاوردهای نظم جهانی را به چالش میکشد.
به گفته او، آنچه امید معصومی به تصور میکشد، نظام بینظمی پرآشوبی است که اجزا آن با آزادی تمام نقش بازی کرده و هرچه بیشتر جوشش پنهانی هرج و مرج را برما آشکار میسازد. سربازان جای گرفته برجای جای جغرافیای اثر، بمبهای در حال سقوط، موشکهای آماده پرتابف هواپیماها و هلیکوپترهای دور و نزدیک و ... همه و همه در قالبی از بینظمی و چند رنگی،فضایی به وجود میآورد که از ذهن نظام مند ارتش و جنگ دور شده و هرچه بیشتر به ماهیت واقعی جنگ و عواقب محتمل آن نزدیک میشود.
حتی در این فضا به تصویر کشیدن علایمی همچون «انداختن بمب ممنوع» و... که به عنوان ماهیتی نظم دهنده در جهان ما نقش بازی میکنند،نمودهایی از نبایدهای بیهویت و طنزآلودی هستند که شاید هریک از ما در جهان امروز شبیه به آن را از دور دیده و یا غمناکی عاقبت ناکارآمدی آن را لمس کردهایم.
این دو نمایشگاه مجسمه و نقاشی روز جمعه - 27 بهمن ماه - از ساعت 15 تا 20 افتتاح میشود و علاقهمندان میتوانند تا هشتم اسفند ماه همه روزه به غیر زا دوشنبهها از این مجموعه به نشانی نیاوران، سه راه یاسر، خیابان صادقی قمی، دوراهی بوکان(سمت راست)، شماره 4 دیدن کنند.
انتهای پیام /31