به گزارش هنرآنلاین، این فیلمساز چینی با دعوت دیتر کاسلیک، رئیس فستیوال برلین، ریاست هیأت داوران این دوره برلیناله را پذیرفت و فیلم حماسی "استاد بزرگ" به عنوان جدیدترین اثر سینمایی‌ این سینماگر به عنوان فیلم افتتاحیه (خارج از مسابقه) این فستیوال روی پرده رفت.

بنابر این گزارش، در مراسم افتتاحیه برلیناله شصن‌وسوم ونگ- کار وای، با حضور در روی صحنه در سخنان کوتاهی ضمن ادای توضیحاتی کوتاه درباره فیلم تازه‌اش، در جواب سوالی درباره اینکه چه انتظاری از داورانش دارد گفت: "این که سر وقت باشند!"

پس از آن ویدئوی کوتاهی درباره هر یک از داوران بخش مسابقه امسال پخش شد و آنها نیز روی صحنه حاضر شدند.

"استاد بزرگ"، محصول رنج‌های فراوان

دوران فیلمبرداری برای تونی لوینگ و ژانگ زئی به عنوان دو بازیگر اصلی این فیلم بیشتر شبیه جهنم بوده اما در پایان کار مجموع جهنم‌های کوچک محصولی در شکل بهشت پدید آورده است.

تونی لوینگ به عنوان بازیگر دوست‌داشتنی ونگ- کار وای در قاره آسیا حتی از جانی دپ یا جورج کلونی هم معروف‌تر است. او در این‌باره می‌گوید که تولید فیلم "استاد بزرگ" سال‌ها طول کشیده و مسیر تهیه فیلم با مجروحیت و درد همراه بوده است.

ونگ- کار وای که با ساخت فیلم "حال وهوای عشق" در سال ۲۰۰۰ میلادی توانست به معبد سینماگران مشهور جهان راه یابد، کار با بازیگران خود را پیش از پخش فیلمنامه و توضیح کامل نقش به آنان آغاز می‌کند. البته موضوعی که برای "ونگ کار وای" تازگی ندارد.

برای فیلم "استاد بزرگ" بازیگران پیش از فیلمبرداری می‌بایست روزانه حدود ۵ ساعت به مدت ۱۸ماه آموزش کونگ‌فو می‌دیدند. اما در یک روز شرجی تابستانی تونی لوینگ در خلال تمرین استخوان ساعدش می‌شکند و پزشک معالج دستور ۵ ماه توقف کار را می‌دهد.

لوینگ می‌افزاید: "در صورت قبول این توقف ۵ ماهه، باید همه چیز را از نو آغاز می‌کردم."

به همین خاطر لوینگ با دست گچ‌گرفته به تمرینات خود ادامه می‌دهد و در نخستین روز فیلمبرداری در صحنه مبارزه‌ای که با شش بدل‌کار مواجه بوده‌ بار دیگر استخوان ساعدش بطور کامل شکسته می‌شود.

این بازیگر می‌گوید:: "مایل نیستم نحوه رساندن خبر به ونگ- کار وای و واکنش او را برای شما بازگو کنم، زیرا خاطره‌ تلخی است."

فلسفه جذاب کونگ‌فو برای سازندگان فیلم

تونی لوینگ (۵۰ ساله) در فیلم "استاد بزرگ" نقش استاد کونگ‌فویی را به نام ایپ‌من را بازی می‌کند. هر کس که از فیلم‌های کاراته و کونگ‌فو تنها به صحنه‌های زد و خورد، فیلمبرداری با سرعت آرام و نمایش برخورد افراد با زمین و اشیا می‌اندیشد، به باور سازندگان فیلم دچار غفلت غربی است.

استاد بزرگ در این فیلم می‌گوید: "تنها دو کلمه، عمودی و افقی. با کوچکترین خطا افقی می‌شوی. آخرین کسی باش که ایستاده است و مبارزه را از آن خود کن."

بی‌شک این جمله یکی از توصیه‌های همیشه مربیان و استادان ورزش‌های رزمی به شاگردان خود است، اما به باور قهرمان داستان این توصیه برای تمامی مراحل زندگی نیز اعتبار دارد.

ژانگ زئی، بازیگر زن در این فیلم نیز از محبوبیتی بی‌نظیر در آسیا برخوردار است. او که در فیلم "ببر و اژدها" نقش‌آفرینی کرده آشنایی‌اش با کونگ‌فو و ورزش‌های رزمی بیش از همکارش تونی لوینگ بود. با این وجود ژانگ زئی 33 ساله می‌گوید: "این آخرین فیلم اکشن من است زیرا بدنم مملو از آثار جراحت از برای تهیه فیلم‌های مختلف در سال‌های گذشته است. راستش دیگر برای بازی در چنین فیلم‌هایی پیر شده‌ام."

به نوشته دویچه‌وله، ژانگ زئی نیز در این فیلم نقش یک استاد کونگ‌فو از شمال چین را ایفا می‌کند که تمامی فنون را از پدرش آموخته است. جالب اینکه قرار بوده که عنوان فیلم نیز "استادان بزرگ" باشد که سرانجام به شکل مفرد کلمه یعنی "استاد بزرگ" تغییر یافته است. که البته به نوعی تداعی‌گر فیلم بروس لی با عنوان "رئیس‌بزرگ" نیز است. فیلم نیز سرانجام با جمله‌ای از بروس لی پایان می‌یابد.

ونگ- کار وای و تونی لوینگ بیش از تاثیرات کونگ‌فو بر تن، از فلسفه و ابعاد فکری و روانی آن متاثر هستند. "ایپ‌من" که مکتب "وینگ چون" را در این فیلم به شاگردانش می‌آموزد می‌گوید: "شاید کوتاه‌ترین فاصله میان دو نقطه خط راست باشد. و هندسه‌دانان نیز آن را تایید می‌کنند. اما در فضای فکری کونگ‌فو کوتاه‌ترین فاصله میان دو نقطه، زمان است.» این شعار طلایی "می‌تواند برای تمام زندگی مورد استفاده قرار گیرد."

ارزیابی از فیلم

فیلم "استاد بزرگ" حدود ۴۰ میلیون یورو هزینه داشته که برای سینمای چین زیاد به نظر می‌رسد، به ویژه که زمان ساخت فیلم نیز طولانی بوده است. البته گفته می‌شود که بخشی از هزینه‌ها در هفته اول نمایش آن در چین جبران شده است.

در چین ارزیابی و انتقاد از این فیلم دوگانه بوده است. تجلیل از صحنه‌های نبرد و تردید درباره ساختار و داستان فیلم. ژانگ زئی می‌گوید که این فیلم در چین سبب بحث‌های پرشور روشنفکرانه شده و بسیاری از این فیلم به عنوان یک پدیده فرهنگی یاد می‌کنند.

به نظر نمی‌رسد که تنها تصاویر زیبا و فیلمبرداری فوق‌العاده از صحنه‌های مبارزه سبب شود که منتقدان غربی نسبت به این فیلم نظری مثبت ارائه دهند. اشغال چین توسط ژاپن تنها به صورت اشاراتی مبهم در فیلم عنوان می‌شود و طرح آن تقابل همیشگی حق و باطل را در خاطره زنده می‌کند.

زمان داستان فیلم اواخر دهه ۳۰ در قرن بیستم است، زمانی که مدارس و آموزشگا‌ه‌های کونگ‌فو و ورزش‌های رزمی به آرامی جایگاه خود را به عنوان روشی برای زندگی از دست می‌دادند. اما فیلم "استاد بزرگ" می‌کوشد خاطره کونگ‌فو را در دورانی پاسداری کند که اغلب ارزش‌های فکری و عملی آن در چین و هنگ‌کنگ امروز فرو ریخته‌اند.

ونگ- کار وای درباره ناکامی احتمالی فیلمش پیشتر گفته بود: "حاضر بودم که این فیلم را در چارچوب یک فستیوال آسیایی نیز به نمایش بگذارم، اما حضور در برلیناله چیز دیگری است."

ونگ- کار وای تجربه کافی برای هدایت داوران برلیناله را دارد، زیرا وی در سال ۲۰۰۶ میلادی هم ریاست فستیوال فیم کن فرانسه را به عهده داشت. ونگ- کار وای در نشست خبری در برلین گفت: "ما نه برای ارزیابی فیلم‌ها، بلکه برای تجلیل از آن‌ها اینجا جمع شده‌ایم." گرچه این سخنان بیانگر فروتنی آسیایی است، اما تجلیل از فیلم‌ها می‌تواند درجات مختلف داشته باشد که سرانجام باید به نوعی ارزیابی منجر شود.

رقابت 19 فیلم برای خرس طلایی

امسال 19 فیلم برای دریافت خرس طلایی با هم رقابت می‌کنند که از بین آنها گاس ون‌سنت، فیلمساز مستقل آمریکایی با فیلم تازه‌اش "سرزمین موعود" در بخش مسابقه حضور دارد. دنیس تانوویچ، فیلسماز برجسته‌ای که فیلم‌هایی همچون "سرزمین هیچ‌کس" را در کارنامه دارد، با فیلم "An Episod in the Life of an Iron Picker" در بخش مسابقه شرکت دارد و همچنین استیون سودربرگ هم با فیلم "عوارض جانبی" با بازی جود لاو و کاترین زتاجونز، از بخت‌های اصلی دریافت خرس طلایی هستند. گفتنی است، سوزان بیر، کارگردان و فیلمنامه‌نویس دانمارکی، آندراس درسن، کارگردان آلمانی، الن کوراس، کارگردان و فیلمبردار آمریکایی، تیم رابینز، بازیگر و کارگردان آمریکایی و آتینا راشل سانگاری، کارگردان و تهیه‌کننده یونانی اعضاء هیئت داوران امسال بخش مسابقه فستیوال فیلم برلیم به ریاست ونگ- کار وای هستند.

انتهای پیام/