به گزارش هنرآنلاین، در نشستی تخصصی که در محل کمیسیون ملی یونسکو در تهران با همکاری ایکوموس ایران به‌مناسبت چهلمین سالگرد تصویب کنوانسیون میراث جهانی برگزار شد، مباحثی درباره‌ی میراث جهانی و اهمیت کنوانسیون آن مطرح شد.

در بخشی از این نشست، رییس ایکوموس ایران درباره‌ی آثاری که ایران در فهرست میراث جهانی ثبت کرده است و نظر ایکوموس ایران درباره‌ی آن‌ها گفت: آنچه تا کنون از ایران ثبت شده، مورد موافقت ما بوده است. هرچند شاید در شکل آن تفاوت‌هایی وجود داشته باشد، اما با کلیت آن‌ها موافق بوده‌ایم.

حجت معتقد است: در حوزه‌ی میراث معنوی زیاده‌روی‌هایی شده است، یعنی وقتی برداشتی، عملکردی یا مراسمی وجود دارد که فقط برای ایرانیان قابل فهم است، ضرورت ندارد آن را به‌عنوان میراث جهانی ثبت کنیم، زیرا اگرچه ارزش‌های لازم را دارد، ولی گفت‌وگوی لازم را با مردم دنیا انجام نمی‌دهد.

او درباره‌ی نقش ایکوموس ایران توضیح داد: خط مشی ما عمدتا حمایت کردن از حضور ایران و آثارش در عرصه‌ی بین‌المللی است.

حجت در ادامه با طرح پرسش‌هایی مانند این‌که آیا در ثبت جهانی فقط یک دستگاه، مسئول است؟ یا آیا پس از ثبت جهانی یک اثر باید نتیجه‌ای را از آن شاهد باشیم؟ گفت: با وجود آثاری که ثبت جهانی کرده‌ایم، خیلی، بازگشتی از این اقدامات ندیده‌ایم. توجه ما به ثبت جهانی برای افزایش غرور ملی زیاد است، ولی توجه‌مان به حفاظت از میراث فرهنگی و آنچه حقیقتا برای ماست، کم است. بنابراین ناگزیرم به‌عنوان رییس ایکوموس ایران بگویم که ما نباید به قیمت این‌که چند اثر را ثبت جهانی می‌کنیم بقیه‌ی اقدامات و وظایف را زیر پوشش آن قرار دهیم.

وی تأکید کرد: آنچه ثبت جهانی می‌شود باید محصول مجموعه‌ی اقدامات ما در بخش میراث مادی و معنوی باشد و این اقدامات آن‌قدر قله‌ی بالا و رفیعی داشته باشد که ثبت جهانی شود.

حجت با اشاره به گفته‌های برخی افراد که معتقدند ما باید 10 تا 15 اثر نخبه‌ی خود را حفظ و بقیه را رها کنیم تا هم خودمان راحت باشیم و هم مردم راحت باشند، گفت: این کار درست نیست؛ اگر قرار است به کنوانسیون میراث جهانی احترام بگذاریم به این معناست که باید در کشور، دیدگاه روشنی نسبت به آثار تاریخی وجود داشته باشد.

بنیان‌گذار سازمان میراث فرهنگی کشور در بخش پایانی سخنان خود با تأکید بر این‌که می‌داند گاهی کشورهای دیگر ممکن است اثری مشابه آنچه را که ما داریم ثبت کنند و این مسأله به هر حال تأثیرگذار است، اظهار کرد: اگر موضوع ثبت جهانی به مسابقه تبدیل شود که ما بخواهیم جلو بزنیم، مجموعه‌ای از آثار ایران به عرصه‌ی بین‌المللی راه پیدا می‌کند که مورد مشارکت عموم مردم جهان نیست.

به گزارش ایسنا، در این نشست محمدرضا سعیدآبادی - دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو - نیز با بیان این‌که سایه‌ی سیاست و و رایزنی‌های سیاسی، واقعیتی است که در برخی برنامه‌های یونسکو وجود دارد، گفت: در حوزه‌ی حفاظت از آثار ثبت‌شده‌ی جهانی سه مکانیزم را لازم داریم تا بتواننیم اقدامات موثری انجام دهیم؛ اولین مکانیزم حکمرانی جهانی است تا در صورت بروز هرگونه کوتاهی یا مشکلی، وارد عمل شود. مکانیزم دوم غنای فرهنگی و آموزشی است که اگر چنین چیزی وجود داشته باشد، برخی مدیران اعتقاد پیدا می‌کنند که ثبت جهانی بافت تاریخی یزد یک ارزش افزوده بر بافت است. سومین مکانیزم هم قوانین و آیین‌نامه‌های لازم‌الاجراست که هنوز باید پیگیری شوند.

در این مراسم که سخنانی هم درباره‌ی کلیات کنوانسیون میراث جهانی، گزارشی از فعالیت‌های دفتر منطقه‌یی در حوزه‌ی میراث جهانی ایران، بلایای طبیعی و اثر آن بر میراث جهانی مطرح شد، تعدادی از کارشناسان حوزه‌ی میراث فرهنگی از جمله ناصر نوروززاده چگینی، عادل فرهنگی، جلیل گلشن، یونس صمدی، احمد محیط طباطبایی، ساسان قاسمی - معاون دفتر ثبت آثار تاریخی و فرهنگی- و محمدحسین رایتی‌مقدم حضور داشتند.

انتهای پیام/