به گزارش سرویس تجسمی هنرآنلاین، امروز مصادف با 4 بهمن ماه 1391 محمود فرشچیان،نگارگر ایرانی 83 ساله شد. او که در سال 1308 در اصفهان به دنیا آمد از همان کودکی به کارگاه نقاشی استاد حاج میرزا آقا امامی راه یافت. فرشچیان پس از آموزش نزد استاد امامی و بهادری و دانشآموختگی از مدرسه هنرهای زیبای اصفهان، برای گذراندن دوره هنرستان هنرهای زیبا به اروپا سفر کرد و چندین سال به مطالعهٔ آثار هنرمندان غربی در موزهها پرداخت. بنا بر گفته وی در موزههای اروپا، اول کسی بود که وارد موزه میشد با بستهای از کتاب و قلم، و در نهایت آخر از همه، خود او بود که از موزه خارج میشد.
پس از بازگشت به ایران، فرشچیان کار خود را در اداره کل هنرهای زیبای تهران آغاز کرد و به مدیریت اداره ملی و استادی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران برگزیده شد. محمود فرشچیان، هم اکنون در نیوجرسی آمریکا ساکن است و سفرهای دورهای و فصلی به ایران دارد.
فیلم مستندی نیز با عنوان عشقپرداز به کارگردانی محمد هادی کاویانی، با حضور عزت الله انتظامی، پرویز پورحسینی و با صدای زیبا بروفه در نکوداشت او ساخته شدهاست که در آیین رونمایی کتاب پنجم استاد به نمایش در آمد.
فرزندان استاد فرشچیان به نام های دکتر علی مراد فرشچیان و لیلا فرشچیان و فاطمه فرشچیان هستند. فاطمه که دانشآموخته رشته پزشکی و از اعضای سازمان مجاهدین خلق بود. فاطمه فرشچیان و همسرش ابوذر ورداسبی در مرداد ۱۳۶۷ طی عملیات فروغ جاویدان کشته شدند.[۱] دکتر علی مراد فرشچیان در ایالت فلوریدا آمریکا مشغول طبابت می باشد و لیلا تحلیلگر رفتار در ایالت نیوجرسی ساکن است.
اما شاید مهمترین هنری که او این روزها به خرج داد تا او را سر زبانها بیش از پیش بیاندازد تلاش او در ساخت ضریح امام حسین(ع) است که این روزها در کربلا قرار گرفته است.
هر چند "ضامن آهو": طرحی از شمایل امام رضا،"پنجمین روز آفرینش": در این تابلو همهٔ مخلوقات زمینی و آسمانی به ستایش پروردگار مشغولاند،"عصر عاشورا"از کارهای مهم دیگر او هستند.
|
فرشچیان در مورد نحوه طراحی اثر "عصر عاشورا"میگوید: |
سه سال پیش از انقلاب روز عاشورا مادرم مرا نصیحت کرد و گفت: به روضه گوش کن تا چند کلمه حرف حساب بشنوی. و من با ایشان گفتم: من اول در اتاقم کاری دارم بعد خواهم رفت. حال عجیبی به من دست داد. وارد اتاق شدم، قلم را برداشتم و تابلوی عصر عاشورا را شروع کردم. قلم را که برداشتم تابلویی شد که الآن هست بدون هیچ تغییری |
| فرشچیان درباره تابلو "ستایش" میگوید: | این تابلو برداشتی از مفهوم آیه 'یسَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأرْضِ' است. |
| فرشچیان جایی در پاسخ به وجود خطور منحنی بسیار در سیاه قلم هایش میگوید: | چون زندگى در حال گردش و چرخش است، تمام هستى در حال حرکت بر سیرى دایره وار است. من در خط راست صراحتى را مى بینم که در زندگى روزمره ما چنین صراحتى نیست، صراحتى که اگر بود دیگر شر پیدا نمى شد و سراسر زندگى خوبى بود. |
| فرشچیان درباره تابلو ضامن آهو میگوید: | قدیم وقتى نقاشان مى خواستند صورت معصومین(ع) را تصویر کنند، یا پرده اى بر روى صورت ایشان مى کشیدند یا هاله اى نور پشت سرشان قرار مى دارند. من با چنین تصویر و تصورى تابلو و طرح صورت امام رضا(ع) را - که عاشقانه دوستشان دارم- شروع کردم. مى خواستم اول امام را از پشت سر طراحى کنم، ولى مقتضیات تابلو ایجاد مى کرد که ایشان را از روبه رو تصویر نمایم. وقتى به صورت حضرت رسیدم، نتوانستم آن گونه که مى خواهم طرح را کار کنم.صورت، ساعت ها و روزها دست نخورده ماند، بعد از ظهر یک روز، مثل همیشه که هنگام نقاشى وضو مى گیرم، وضو گرفتم و روبه مشهد ایستادم و زیارت خاصه حضرت را خواندم بعد رفتم سراغ تابلو و قلم را گرفتم و شروع کردم. بدون آن که قلم را بردارم یا طرح را عوض کنم، صورت را ساختم. وقتى هم تمام شد، دیگر تغییرى در آن ایجاد نکردم. |
| فرشچیان درباره ساخت ضریح امام حسین (ع) میگوید: | من مفتخرم که این عنایت و لطف الهی نصیب من شد و از افتخارات بسیار بزرگ و باشکوه زندگی من طراحی ضریح مبارک حضرت امام رضا(ع) و اکنون طراحی ضریح حضرت امام حسین(ع) است. اصلاً آرزوی هنری نرسیده ندارم و به تمام آرزوهای هنریام رسیدهام و بیش از آنکه خودم فکر میکردم و استحقاقش را داشتم در هنر برایم پیش آمد. مثل همین طراحی ضریح مطهر حضرت ابا عبدالله (ع) که به تازگی به اتمام رسیده. حدود 5 سال پیش، نامهای از طرف هیئت امنای قم در مورد ضریح حضرت به دست من رسید. که اولین نامهای بود که در این زمینه برای کسی فرستاده میشد. من 6 ماه بدون هیچ چشم داشتی، 6 عدد طرح تهیه کردم و برایشان فرستادم که همه متنوع بودند و به دیگر ضریحهای اماکن مقدس شبیه نبودند و هنر صد در صد ایرانی در آنها رعایت شده بود که سرانجام پس از فراز و فرودهایی تحقق پیدا کرد. |
انتهای پیام/31