به گزارش خبرگزاری هنرآنلاین، شب گذشته، سهشنبه نوزدهم برج دی مراسم گرامیداشت استاد فقید نقاشی ایران محمود جوادیپور، همزمان با نزدیک شدن به چهلمین روز درگذشت این استاد بزرگ هنر ایران در موزه هنرهای دینی امام علی (ع) برگزار شد.
در ابتدای این مراسم که در سرسرای نور موزه هنرهای دینی امام علی (ع) برگزار شد، سید قاسم ناظمی معاون هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران گفت: خود من بیشتر فعالیتم در حوزه ادبیات بوده است. در ادبیات وقتی یک ادیب اثری خلق میکند معروف است که میگوید خلق اثر مانند زاییدن است.
وی افزود: در هنرهای تجسمی هم باید همین گونه باشد و هنرمندان برای خلق اثر درد و سختی زاییدن را خواهند داشت. هنرمندان برای خلق آثار هنری سنگینی بسیاری را تحمل میکنند.
ناظمی با اشاره به شخصیت والای هنری و اجتماعی جوادیپور خواستار این شد که شخصیت و منش چنین انسانهایی به نسلهای بعدی و آیندگان منتقل شود.
در ادامه این برنامه احسان آقایی مدیر موزه هنرهای معاصر تهران در سخنانی کوتاه به ذکر خاطراتی از استاد جوادیپور پرداخت و گفت: دلمان خوش بود که در شهری زندگی می کنیم که جوادی پور در آن زندگی میکند. در هوایی تنفس میکنیم که جوادیپور در آن هوا نفس میکشد.
وی افزود: دلگرمی ما این بود که استاد جوادیپور در کنارمان است. دلخوشی مان این بود که تلفن را برمیداریم و با او حرف میزنیم. فقدانش برای جامعه هنری کشور بسیار سخت بود نه تنها از جهت کارهایی که برای هنر کشور کرده بود بلکه به خاطر اینکه پدری مهربان را از دست دادهایم.
در ادامه مراسم حسین حلیمی استاد پیشکسوت هنر ایران و از چهرههای ماندگار ایران به روی صحنه رفت و گفت: قرار نبود امروز و در اینجا صحبت کنم ولی وظیفه خودم دانستم که به عنوان یک شاگرد کوچک برای ادای احترام به استادم به اینجا بیایم و از زحمات استادم جوادیپور قدردانی کنم که اگر پیشرفتی داشتهام از آنچیزی است که او به من آموخت.
حلیمی افزود: چیزی که در ذهن من همیشه از جوادیپور باقی خواهد ماند نجابت، انسانیت، محبت و وارستگی او بود که بیشتر از بحث تخصص هنری ایشان بر روی من و دانشجویانش تاثیر گذاشته بود.
وی بیان کرد: این استادان بیمانند در تاریخ جایگاه خود را خواهند داشت و در سفری که اکنون آغاز کرده اند حتما مورد توجه خداوند قرار خواهد گرفت و شاد و راضی خواهد بود.
حلیمی آرزو کرد که بتواند به عنوان دانشجوی جوادیپور تا اندازهای خواستههای او را برآورده کند و در پایان گفت که میخواهد اکنون که بازنشسته شده و در خانه و آتلیه خود کار میکند تمام کارهای ناتمام خود را با الهام از منش جوادیپور به پایان برساند.
استاد جوادیپور اهل باندبازی نبود
محمد ابراهیم جعفری آخرین سخنران این برنامه بود که با ذکر این نکته که خودش فردا 73 ساله می شود گفت: حتی یک بار هم نشنیدم که جوادی پور جایی بگوید که فلان فرد شاگرد من بوده است زیرا به این باند بازیها اصلا اعتقادی نداشت.
وی افزود: جوادی پور همیشه فضایی ایجاد میکرد که شاگردش حس و حالش را بفهمد و از وی و حرفهایش استفاده کند. مرز متعلق به هنر نیست بلکه متعلق به سیاست است. او هیچ مرزی در هنر قائل نبود و می گفت آخرین چیزی که در ذهن هنرمند نقش میبندد مرز است.
جعفری در پایان به بیان خاطرات خود و استاد جوادیپور پرداخت و گفت: او هیچ وقت هیچکس را ناامید نمیکرد بلکه با راهنماییهای خود او را به راه درست رهنمود میکرد. ما از او و نگاهش میفهمیدیم که کارمان درست است یا غلط ولی از زبانش هیچوقت نشنیدم که بگوید فلانی فلان کارت به درد نمی خورد. او گوهری بی مانند برای هنر ایران بود.
انتهای پیام/31/34