به گزارش هنرآنلاین در مراسم جشن کتاب مقام موسیقایی که شامگاه نهم دی در خانه هنرمندان برگزار شد، علیرضا مشایخی با اشاره به اینکه هدایت و مهدوی، بهترین نشریات موسیقایی را منتشر کردهاند گفت: سهراب حسینی با جمع آوری کتاب مقام موسیقایی اتفاق خوبی را رقم زد که هیچ کدام از موسیقیدانان این کار را نکردند من نمیدانم این 20 هزار موسیقیدان چه میکنند.
او با اشاره به این که در حال حاضر پیروز ارجمند به جای رضا مهدوی بر صندلی ریاست مرکز موسیقی حوزه هنری تکیه زده است افزود: ارجمند مرا خیلی خوب میشناسد و دلم میخواهد پیغام من به او برسد.
مشایخی با بیان این که یک مشکل، آفت باستانی مملکت ما شده است و هیچ کس درباره آن صحبت نمیکند، افزود: این مساله این است که هیچ گاه خودمان کاری نکنیم اما منتظر باشیم که یکی آن کار را انجام دهد. میخواهیم به هم صدمه بزنیم باید بگویم 50 سال است که یک نفر میخواهد به من صدمه بزند.
این رهبر ارکستر در ادامه بیان کرد: آن چیزی که باعث شده است 50 سال مقاومت کنم این است که هیچگاه تقلید نکردم.مشایخی هیچ گاه تقلید نکرد و شما هم اگر میخواهید معتبر باشید تقلید نکنید، بسازید.
مشایخی یادآور شد: در طول تاریخ یک واقعه کسل کننده وجود دارد و آن هم این است وقتی یک نفر کار جدیدی انجام میدهد همه میخواهند به آن صدمه بزنند اما این باعث عقب ماندگی است و ما را جلو نمیبرد.
او درباره مجله موسیقی مقام گفت: دلم میسوزد که این تیم پراکنده شود ما یک سازمان موسیقایی در کشور نداریم که رییس آن تحصیلات جدی در موسیقی داشته باشد مثل آب خوردن رییس قند و شکر در این مملکت رییس موسیقی میشوند.
در بخش دیگری از این مراسم محمد رضا درویشی پژوهشگر موسیقی که در کتاب موسیقی مقام نیز همکاری کرده است، گفت: ما تقریبا در ایران سه نشریه داریم که به موسیقی میپردازد و هر کدام سه زیبا شناسی، سه محتوا و سه گرافیک و تفکر متفاوت دارند. مجله موسیقی، فصلنامه موسیقی ماهور و کتاب فصل مقام موسیقایی از این جمله هستند که در واقع کتاب مقام در ادامه مجله مقام موسیقایی ایجاد شده است و در فرم، معنا و ساختار و ارتباط با مخاطب متفاوت هستند.
او ادامه داد: حقیقتا این یک موضوع تکاندهنده است که بگویند اساسا در تاریخ ایران مجله موسیقی ایران، مجله موزیک ایران و این کتاب که در ایران انتشار پیدا کردهاند بیشتر شبیه یک معجزه و بیسابقهاند.
درویشی با بیان اینکه مدیریت مرکز موسیقی حوزه هنری از رضا مهدوی به پیروز ارجمند تغییر پیدا کرده است توضیح داد: وقتی رضا محدوی از حوزه هنری بیرون آمده است به خودی خود دیگر نمیتواند سردبیر مقام موسیقایی باشد. مگر آنکه مدیریت جدید از او بخواهد که این سمت را قبول کند.
این پژوهشگر با بیان خاطرهای گفت: در نخستین روزهایی که پیروز ارجمند مدیر مرکز موسیقی حوزه هنری شد به من زنگ زد و گفت که این سمت را دریافت کرده است. من به او گفتم مبارک باشد. او گفت: هر دستوری که دارید بگویید تا من انجام دهم و من گفتم عرضی ندارم.
درویشی پس از بیان این خاطره گفت: اکنون این پیغام را از طرف من به پیروز ارجمند بدهید چرا که در حال حاضر با او کار دارم اما آن موقع کار نداشتم. میخواهم بگویم در خارج از کشور و در نهادهای مهم هیچ مدیری را برکنار نکردند مگر اینکه مرده باشد و در این صورت هم مدیر بعدی ادامه دهنده سیاست مدیر قبلی را پیش گرفته است.
او در همینباره گفت: مشکل ما در ایران این است که هرچندسال یک بار مدیری را عوض میکنند و مدیر جدید به طور کلی سیستم قبلی را نابود میکند و میخواهد همه چیز را از صفر بچیند برای همین است که هیچ وقت پیشرفت نمیکنیم. آخر در کجای دنیا ظرف شش ماه سه وزیر نفت عوض میشود.
درویشی یادآور شد: رضا مهدوی در حوزه هنری بزرگ شده است او به سهراب حسینی اعتماد کرد و مجله مقام موسیقایی را به او واگذار کرد. این تیم آسان چیده نشده است که بخواهد آسان متلاشی شود کار من با پیروز ارجمند این است اگر میخواهید پیشرفتی را در حوزه موسیقی داشته باشید این کتاب را حفظ کنید. در غیر این صورت به شما میگویم که از بین رفتن این کتاب اولین شکست شما خواهد بود.
دبیر پیشین جشنواره مویسقی نواحی ایران در بخش دیگری از صحبتهایش اظهار کرد: چرا در کشور به دنبال تخریب و نفی هستیم. تخریب و نفی جزوی از هویت ما شده است. وقتی میبینیم کار گذشتگان درست است باید آن را ادامه دهیم. من به عنوان یک موسیقیدان میگویم که سیاست این کتاب درست است آفرین بر سهراب حسینی و آفرین بر رضا مهدوی که به او اعتماد کرد.
ادامه این مراسم به سخنرانی رضا مهدوی مدیر پیشین مرکز موسیقی حوزه هنری اختصاص داد.
مهدوی در سخنانی گفت: به عنوان سردبیر مقام موسیقایی عرض میکنم که این طرح از سال 72 پایه ریزی شد و از سال 77 به عنوان فصلنامه مقام آغاز به کار کرد. اکنون پنج شماره آن به صورت کتاب درآمده است و شماره ششم زیر چاپ است.
او همچنین گفت: مجموعه کلان حوزه هنری که بنیانش بر نمونه آفرینی است همیشه موفق بوده و حوزه همیشه محل ایده و اندیشه بوده است.
مهدوی با بیان اینکه معلوم نیست ادامه این مسیر چگونه خواهد بود توضیح داد: باید بحثهایی انجام شود و تک تک مقالات مورد بررسی قرار گیرد.
مدیر انتشارات راوی آذر کیمیا در بخش دیگری از سخنانش گفت: بنده به واسطه مجموعهای که برایم فراهم بود این کتاب را به عنوان الگو و نمونه ارائه کردم و ما سعی کردیم در مدیریت مجموعه از دعواها و حرفهای خسته کننده پرهیز کنیم و به سمتی بیایم که یک خلا علمی را پر کنیم بنابراین طرح این کار به دلم نشست.
مهدوی افزود: با بیان مدرن و زبان بین الملل حرفمان را زدیم و خودمان را جدی نگرفتیم در واقع سعی کردیم مردم ما را جدی بگیرند با یک تیم قوی و متفکرانه این کار را انجام دهیم.
مدیر پیشین مرکز موسیقی حوزه هنری تاکید کرد: از شماره ششم چه باشم و چه نباشم این فعالیت ادامه پیدا خواهد کرد. چرا که چنین سنگ بنایی گذاشته شده است و کسی به این زودیها نمیتواند در این سمت کار کند.
او معتقد است: در ایران در رابطه با ساز شناسی موسیقی درمانی و ... میتوانیم مجله داشته باشیم اما متاسفانه خیلی از سرمایه گذاران بیعرضه هستند و برای یک کنسرت پاپ میلیونها تومان هزینه میکنند. به هر حال باید بگویم مقام مسیر همواری را ایجاد کرده و ادامه پیدا خواهد کرد.
مهدوی در پایان سخنانش تاکید کرد: مقام به دنبال مخاطب زیاد نیست بلکه گزیدهنگر است.
در ادامه این مراسم محمدرضا اصلانی درباره مقام موسیقایی گفت: وقتی سهراب حسینی این کتاب را به من معرفی کرد از مجموعه افرادی که در این کتاب گرد آمده بودند و حتی میتوانستند مجموعه متضادی هم شکل دهند حیرت کردم اما خوشم آمد که یک جوان توانسته اعتماد این افراد را جذب کرده و دور هم جمع کند.این کار هم حیرت انگیز و هم تحسین برانگیز است چرا که در زمانه ما این ارادهها کم است.
او اضافه کرد: در این دوران چندین فصلنامه و مجله منتشر شد که نه تنها در سطح عمومی تاریخ معاصر ما شان دارند بلکه در سطح جهانی هستند. مجله حرفه هنرمند، مجله گرافیکی و بعد مجله مقام موسیقایی از این دست هستند.
او درباره فعالیتهای محمدرضا درویشی نیز گفت: چند صباحی پیش شاهد فعالیتهای محمدرضا درویشی بر موسیقی عبدالقادر مراغی بودم و شاهد بودم که او چه مقاومتی درباره تحقیرهای دیگران کرد که میگفتند اگر به موسیقی عبدالقادر مراغی بپردازیم تکلیف ردیف موسیقی ایران چه خواهد بود.
این مستند ساز معتقد است: در این مجموعه صدایی برخواسته برای پیشنهاد دادن کسی که مدعی موسیقی ترانسمدرن است و میتواند آن را مطرح کند. این مجموعهای است که میخواهد جهان را تنفس کند. مقام گاه نامهای است که مشایخی میتواند تئوری خود را حتی درباره سینما ارایه دهد و درویشی از یک پیشنهاد دفاع کند.
اصلانی ادامه داد: این یک هشدار بوده و این مجموعه به ما امکان یک تحقیق و نگاه گسترده را میدهد البته من شنونده موسیقی هستم و داننده نیستم اما اعلام میکنم که از این چند شماره موسیقی آموختهام اما چرا بعضیها میخواهند مرا از این آموختن منع کنند.