به گزارش هنرآنلاین، مریم منصوریان در نشست تخصصی تأثیر مفاهیم قرآنی در نگارگری ایرانی اظهار کرد: در نگاره‌های معاصر از نور و روشنایی همچون نگاره‌های سنتی برای بیان معنا و اشاره به حقیقت الهی استفاده شده است.

وی با تاکید بر اینکه نگارگران ایرانی طی دوره‌های مختلف نگارگری توجه خاصی به تصویرسازی موضوعات قرآنی داشته‌اند، اضافه کرد: نمایش‌نمایی از بهشت و به چاه انداختن حضرت یوسف (ع) نمونه‌هایی از هنر نگارگری به شمار می‌رود.

یک پژوهشگر عرصه هنر تصریح کرد: داستان‌ها و آیات قرآنی از جایگاه خاص و ویژه‌ای در هنر نگارگری برخوردار هستند و بسیاری از مضامین هنر نگارگری ریشه در آیات و داستان‌های قرآنی دارد.

وی با تاکید بر اینکه این حوادث داستانی یک کار هنری مستقل و دارای هدف هنری خاص نیستند، ادامه داد: بلکه این حوادث داستانی و تاریخی ابزاری برای رسیدن به اهداف دینی محسوب می‌شوند که البته این داستان‌ها ویژگی‌های هنری را تحت‌الشعاع قرار نداده است.

منصوریان با اشاره به اینکه آرامش و ثبات قلبی، بیان حقایق و واقعیت‌هایی از اقوام گذشته، پند و موعظه، تذکر و یادآوری به مؤمنان و رهروان راستین از جمله نتایج بیان قصه و تاریخ پیامبران به شمار می‌رود، تاکید کرد: مفهوم نور و رنگ در نگارگری ایرانی با یکدیگر عجین شده و فضایی راز و رمزدار برای نگاره‌ها ایجاد کرده است.

انتهای پیام/31