منوچهر هادی کارگردان فیلم سینمایی "یکی می خواد باهات حرف بزنه" در گفت وگو با هنرآنلاین در باره ساختار فیلمش عنوان کرد: در حین ساخت فیلم به ژانر فکر نمی کنم. یک ایده اولیه باعث شکل گیری نوشتن متن و ساخت فیلم می شود. در حین نگارش هم با استفاده از تکنیکها و قواعد فیلم نامه نویسی استفاده می کنم و به ساختار کلاسیک و قصه گو علاقه دارم و دانش آموخته مکتب بهروز افخمی هستم و فیلم هایم ترکیبی از ساختار مدرن و قصه گو است.
این کارگردان با اشاره به نزدیک شدن به زندگی واقعی مردم در ساختار فیلم عنوان کرد: با استفاده از این شیوه مردم ارتباط بهتری با فیلم برقرار می کنند و در فیلم "یکی می خواهد باهات حرف بزنه" چنین تاثیری دیده می شود و مخاطب در یک ساختار قصه گو با برشی از زندگیش مواجه می شود.
کارگردان "قرنطینه" در باره علل علاقه اش به استفاده از بیماری به عنوان یک نشانه ژانر ملودرام در فیلم هایش گفت: به هر حال در سینمای ایران با محدودیت در باره استفاده از ژانرهای سینمایی مواجه هستیم و نمی توانیم برویم به سراغ ژانر وحشت و ژانر ملودرام یکی از ژانرهای محبوب مخاطبان است.
وی افزود: اینکه مادری با این چالش روبه رو باشد که آیا با مرگ مغزی فرزندش اعضا بدن او را اهدا کند و یا نه،مسئله جذابی برای مخاطب است که آن را پیگیری کند و مخاطب فیلم با این موضوع احساس همذات پنداری می کند و خودش را جای شخصیت قرار میدهد. البته خیلی از قبل برنامه ریزی نمی کنم که در فیلم هایم حتما یک بیماری وجود داشته باشد.
هادی در مورد تم بخشش در فیلم می گوید: شخصیت های فیلم بعد از طی کردن پروسه ای به روحیه بخشش و ایثار می رسند. لیلا با فروش خانه و دادن پول بدهی مصطفی باعث می شود او از زندان آراد شود این کار لیلا در حالی انجام می شود که مصطفی هیچ قولی مبنی بر امضای ورقه اهدا عضو انجام نداده است. مصطفی هم با دیدن این مسئله تلفنی اعلام رضایت می کند و بهر حال این شخصیتها دچار تحول می شوند.
انتهای پیام/