گروه فرهنگ و ادب هنرآنلاین؛ افسانه های سحرآمیز، از کهن ترین افسانه ها هستند که عناصری چون جادو و جادوگری، باورهای اساطیری و اعتقاد به نیروهای طبیعی چون باد و خورشید را در آنها می توان یافت. مجموعه داستان های هری پاتر، ارباب حلقه ها و ماجراهای نارنیا را می توان درشمار این گونه افسانه ها به شمار آورد. این که انتشار افسانه هایی این چنین تا چه اندازه ضروری و سودمند است در این گفتار نمی گنجد زیرا آنچه اهمیت دارد این است که گروهی از کودکان و نوجوانان دلباخته فانتزی و تخیل اند و ناشران و نویسندگان نیز به خوبی این نکته را دریافته اند.
ویدا اسلامیه، یکی از مترجمان مجموعه هری پاتر در گفتوگو با هنرآنلاین که با عنوان "افسانههای ایرانی در صورت بهروزشدن جذاباند" منتشر شده، گفته است: افسانه، انسان را رهسپار دنیای خیال کرده و از درد و رنج او می کاهد. او افسانه را داستانی دانست که در آن انسان ها، جانوران، اشیا یا موجودات تخیلی، ماجراهای گوناگون و باورنکردنی به وجود می آورند؛ داستان هایی که از امیدها و آرزوهای انسان سخن می گویند و از میل و خواست او برای جبران ناتوانی ها. "داستان های هری پاتر" و "ماجراهای نارنیا" را می توان درشمار افسانه های سحرآمیز به حساب آورد؛ داستان هایی که جزو کهن ترین افسانه ها بوده و عناصری چون جادو و جادوگری، باورهای اساطیری و اعتقاد به نیروهای طبیعی چون باد و باران و خورشید را در آنها می توان یافت.
به باور اسلامیه، نویسندگان باید با مخاطب خود و خواسته ها و نیازهایش آشنا باشند وگرنه نمی توانند به خلق آثار موفق بپردازند؛ رولینگ هم از این اصل کلی جدا نیست.او افسانه ها و اساطیر را پاسخگوی برخی از نیازهای بشر در هر دوره و مکانی می داند به شرط آن که به روز شوند. آنچه موجب شده هری پاتر و ماجراهای نارنیا،پرمخاطب باشند،در نظرگرفتن نیاز و خواسته مخاطب امروز است.اگرچه نقش تبلیغات را هم نمی توان نادیده گرفت.
عبدالمجید نجفی، نویسنده نوجوان نیز در گفتوگو با هنرآنلاین با عنوان "نمیتوان مانع انتشار افسانههای سحرآمیز شد" منتشر شده، آورده است که انسان بدون اسطوره نمی تواند زندگی کند و اسطوره ها در عصر حاضر، شکل های جدیدی به خود گرفته اند و می کوشند تا نیاز انسان امروز را برآورده کنند از اینرو نباید، هیچ گونه ادبی را محدود کرد و چه خوب که ناشران به انتشار کتاب هایی چون هری پاتر و نارنیا می پردازند زیرا انواع گوناگون ادبی به گل های گلستان می مانند که هرچه گوناگون تر باشند باغ را زیباتر و عطرآگینتر می کنند؛ از این رو نمی توان مانع انتشار داستان های جادو و جادوگری شد زیرا هم جامعه ما همچون دیگر جوامع به این گونه ادبی نیاز دارد و هم نوجوانان ما به راز، ماجراجویی و سفر به سرزمین های ناشناخته علاقه مندند.
در جستجوی مکان از دست رفته
"ماجراهای نارنیا"، از جمله آثار تخیلی است که با ترجمه پیمان اسماعیلیلان در هفت جلد و از سوی انتشارات قدیانی و پیش از آن، هرمس منتشر شده و در اختیار علاقه مندان قرار گرفته است. اسماعیلیان، در گفتوگو با هنرآنلاینبا عنوان"ادبیات واقعگرایانه، کودک و نوجوان را جذب نمیکند"، ادبیات فانتزی را گونه ای "ادبیات شب چره" دانسته و گفته است: وقتی انسان ها از آنچه هست لذت نمی برند به آنچه در تخیلشان است پناه می برند. او فکر می کند انتشار کتاب هایی چون هری پاتر و ماجراهای نارنیا و ارباب حلقه ها، جبران کننده ناتوانایی های بشرند چراکه ادبیات واقعگرایانه نمی تواند آن گونه که باید و شاید کودکان و نوجوانان را جذب کند.این گروه سنی به دنبال این هستند که کنترل امور را به دست گیرند و چون توان انجام این کار را ندارند به یک نیروی ماورایی که بعضی آن را جادو می دانند پناه می برند و به این ترتیب می کوشند تا کاستی و ناتوانی خود را جبران کنند. پیمان اسماعیلیان براین باور است که ما هنوز نتوانسته ایم واقعیت های اجتماعی خود را آن گونه که باید و شاید به نسل امروز منتقل کنیم.تا چه اندازه توانسته ایم با نوجوانان امروز از ارزش و اعتبار کسانی بگوییم که جان و مال خود را برکف نهادند و به جنگ با دشمن رفتند؛دشمنی که به میهن و آب و خاکشان تجاوز کرده بود؟! آیا نوجوانان امروز از رزمدگان همسن و سالشان که به جبهه رفتند و دربرابر گلوله های بی امان دشمن ایستادند تا مرزوبومشان را پاس دارند به کفایت سخن گفته ایم چه در جایگاه نویسنده و چه ناشر؟!
او تنهایی را درد اصلی و مشترک انسان امروز می داند. انسان سرخورده امروز بر آن است تا با فراز از واقعیت ها،خواسته ها و تمایلات سرکوب شده خود را در دنیایی دیگر بیابد.آدمی که در جهان امروز زندگی می کند از صنعت و جهان صنعتی به ستوه آمده و دنیای دیگری را جست و جو می کند.انسانی که اگر می توانست پاسخ سوال های بی شمارش را بیابد تا این اندازه سرخورده و دلزده نمی شد... می بینید که گرایش به آثار فانتزی چندان هم بی دلیل نیست!
اسدالله شعبانی نیز براین است که نیاز انسان به قصه و افسانه همیشگی و نامیراست؛ چراکه قصهها با زبانی نمادین از نیازها و خواسته های درونی انسان ها سخن می گویند و با آشکار کردن آرزوهای پنهان آدمیان، تخیل آنها را برمی انگیزند، اما مرز مشخصی میان قصه، افسانه، داستان و رمان وجود ندارد جز آن که داستان ها از زبانی مستقیم بهره می برند و بر بستر واقعیت جریان دارند اما قصه ها در قالبی غیرمستقیم ریخته شده و به سمت سوررئالیسم یا فراواقع گرایی سیر می کنند.
شهرام اقبالزاده هم براین است که امروز قصهگویی یکی از بهترین و سادهترین شیوههای آموزش است و معلمان در همه جای دنیا از این الگو برای انتقال دانستنیها به کودکان بهره میبرند اما آموزش و پرورش ما همچنان از همان روشهای قدیمی استفاده کرده و قصهگویی برای کودکان را کاری بیهوده میداند.