احمد عربلو، نویسنده کودک و نوجوان و عضو هیات مدیره بنیاد ادبیات داستانی ایرانیان معتقد است که کتاب خوب، خواننده خود را پیدا می کند و بخش عمدهای از عدم تمایل مردم به کتاب و کتابخوانی به ما نویسندگان برمی گردد که نمی توانیم کتاب خوب تولید کنیم و مخاطب خود را نمی شناسیم.
نویسنده "وقتی آقای مدیر کارآگاه می شود" با اشاره به اینکه نویسندهها به کلیشه روی آوردهاند و در ادبیاتشان کمتر نقطه عطف و یک اتفاق متفاوت به چشم میخورد، میگوید: من قصد توهین به کارهای ارزشمند تولید شده را ندارم اما معتقدم نویسندگان باید دست از تنبلی بردارند و به کارهای خلاقه رو بیاورند تا بازار نشر رنگ و بویی بگیرد؛ کتاب خوب، با در نظر گرفتن نیاز مخاطب و در صورت تبلیغ صحیح جای خود را در میان مردم پیدا می کند.
عربلو، "هفته کتاب" را اقدام شایستهای میداند و بیان میکند: تمام مناسبتهایی که به هر بهانه به موضوع کتاب میپردازند، خوب و ضروری هستند اما ما باید سعی کنیم این اقدام را به صورت یک وظیفه و دستور اجرایی نبینیم.
او معتقد است که طنز، عاملی موثر در جذب مخاطب است؛ به گفته عربلو، طنز، واژهای عربی و به معنی ریشخند کردن است اما در اصطلاح ادبی و هنری به اثری گفته میشود که اشتباهات یا جنبههای ناخوشایند رفتار بشری، فسادهای اخلاقی، اجتماعی و سیاسی را به زبانی غیرمستقیم بهچالش میکشد و مخاطب خود را به فکر وامیدارد. آنگونه که عضو هیات مدیره بنیاد ادبیات داستانی ایرانیان میگوید: طبیعت طنز بر خنده استوار است خندهای که تو را متوجه بدیها و کاستیهای موجود میکند به همینخاطر گفتهاند "طنز یعنی گریهکردن قاهقاه و خندیدن آه آه". اما متاسفانه نویسندگان، فیلمسازان و کاریکاتوریستها به این موضوع توجه چندانی نکرده و از این ظرفیت بهره نبردهاند؛ وگرنه بسیاری مشکلات و نارساییهای فرهنگی از جمله نبودکاغذ و عدم گسترش کتابخوانی و توزیع نامناسب و... را میتوان در قالب طنز مطرح کرد.