ناهید کبیری درگفت وگو با هنرآنلاین گفت: شعرهای این مجموعه در دهه 80 سروده شده‌اند و معنایی که شعرهای این مجموعه بر دوش می کشند،غم غربت است. غربتی که در وطن، سخت‌تر به نظر می‌رسد. البته پا به پای حس غربتی که در شعرهای این مجموعه به چشم می خورد، همیشه عشقی برای تحمل رنج و تنهایی وجود دارد که بر دل و زخم شاعر مرهم می گذارد.

به گفته کبیری شعرهای این مجموعه آزاد و ادامه منطقی شعرهای پیشین او هستند؛ شعرهای که در آن، نوعی حس نوستالوژی به چشم می خورد.

شاعر مجموعه "دامنم را می تکانم از ابر" افزود: شعرهای این مجموعه به فضای امروز ما بسیار نزدیک و سرشار از اعتراض شاعرانه است.

کبیری ادامه داد:این اولین همکاری یاشار صلاحی به عنوان طراح جلد با من است و من از طرحی که صلاحی برای کتاب من کار کرده است؛ بسیار راضی هستم چرا که طرح اش به خوبی حس شعرهای مجموعه را بازگو می کند. پرنده غریبی که تمام غم غربت شعر جزو جدانشدنی زندگی من است و و اندوه شعرهای این مجموعه را به خوبی بازگو می کند.

وی افزود: من همواره حتی در روزهایی که ترجمه می‌کنم هم شعر می‌گویم. شعر خلاقیت و آفرینش محض است. شعر جوشش در وجود افرادی است که به این شکل به دنیا می‌آیند و بعد تبدیل به شاعر و نویسنده می‌شوند و بعد به دنبال آن چون ما در حوزه ادبیات کار می‌کنیم و با زبان و کلمه کار داریم ناگزیر از خواندن، مطالعه کردن و نوشتن و پاره کردن هستیم و گوش شنوایی را می‌خواهیم برای شنیدن.

ناهید کبیری، شاعر، نویسنده و منتقد متولد آذرماه 1335 کرمانشاه و فارغ‌التحصیل رشته جامعه‌شناسی است. چند اثر در حوزه روانشناسی کاربردی ترجمه کرده است. او فعالیت ادبی‌اش را با شعر آغاز کرده و حوادث و رخدادهای زندگی او را به سمت داستان کشانده است. از او تاکنون آثاری چون "یلدا، سپهر"، "لحظه‌ها در باد"، "آرزوهای پاییزی"، "غروبی‌ها"، "طرحی برای سنگ"، "طرحی برای سار"، "جمعه‌های بارانی"، "رویای شیرین"، "پیراهن آبی"، "مرا به بغداد نبرید" و "کشتی ماه عسل" منتشر شده‌اند.