میلاد کیایی، آهنگساز و نوازنده سنتور در گفت و گو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین در پاسخ به این پرسش که چرا موسیقی سنتی همپای شعر سپید پیش نرفته است و اینکه شعر شاعرانی چون فروغ ، اخوان، شاملو و سایر بازتاب نگرش‌ها و موقعیت‌های اجتماع است اما این حالات در موسیقی ایرانی کمتر دیده می‌شود، گفت:همانطور که می‌دانیم موسیقی ما نه تنها همپای شعر نو پیش نرفته است بلکه با شعر کهن و ادبیات پربار و غنی ایرانی نیز پیش نرفته است که این موضوع ریشه تاریخی دارد.

این نوازنده سنتور درباره دلایل این موضوع گفت: موسیقی ما قرن‌ها در تحریم بوده است و آنچه که از موسیقی ما برای نسل امروز باقی مانده است از دوره ساسانیان است که دستخوش حوادث ناگواری شده است. همچنین موسیقی اصیل ایرانی از نسل‌های گذشته و سینه به سینه به ما رسیده است که بسیاری معتقد هستند باید به شیوه گذشتگان باشد و دچار تغییر و تحول نشود.

این هنرمند ادامه داد:همچنین بسیاری از هنرمندان می‌گویند موسیقی ایرانی ارث گذشتگان است و باید با اشعار کهن تلفیق شود؛ در صورتیکه در موسیقی‌های جدید و امروزی از اشعار نو استفاده می‌کنند که شرایط اجتماعی را به خوبی بیان می‌کند.

این آهنگساز در ادامه خاطرنشان کرد: متاسفانه هنر موسیقی تنها هنری است که مورد بی توجهی مردم و حاکمان گذشته بوده است؛ به طور مثال در دوره صفویه و قاجاریه فقط به صورت تعزیه بوده است که هنوز هم با همان رنگ و بو و حال و هوای اجرا می‌شود.

وی در ادامه با اشاره به اینکه موسیقی با گذشت این همه سال هنوز به روز نشده است،گفت:تنگ نظری‌های تاریخی محرومیت‌هایی را برای این هنر به وجود آورده است که این موضوع سبب شد موسیقی ما مهجور واقع شود.

میلاد کیایی با اشاره به اینکه در چند سال اخیر پیشرفت‌های کمی‌ در این زمینه به وجود آمده است،گفت: خوشبختانه نسل امروز بسیار خود جوش هستند؛ به طوریکه شاهد پیشرفت‌های چشمگیری در زمینه موسیقی اصیل ایرانی هستیم اما عوامل دیگری نیز باید به این پیشرفت کمک کنند. به طور مثال صدا و سیما و رادیو موسیقی را به طور جدی پیگیری نمی‌کنند و موسیقی بیشتر به شکل یک ابزار در رسانه برای جذب مخاطب استفاده می‌شود.

این آهنگسازدر پایان گفت: همچنین با وجود انجمن موسیقی، کانون هنرمندان و... هنوز هم جلساتی را به نقد و بررسی در زمینه موسیقی اختصاص نداده‌اند؛ زیرا اگر این جلسات برگزار شود ازطریق تبادل نظر می‌توانیم به نکته‌های مثبتی برسیم که این نکته‌ها می‌تواند راه را برای شکوفایی این هنر باز کند.متاسفانه موسیقی هنوز هم جنبه مکتبی دارد و به صورت آکادمیک به آن نگاه نمی‌شود.

پایان پیام/46