سرویس تئاتر هنرآنلاین، هرچند به عقیده برخی کارشناسان و منتقدان هنرهای نمایشی، تئاتری که اکنون با نام "تئاتر محیطی" در کشورمان رونق گرفته با معنای درست و رایج این گونه تئاتری دنیا بسیار متفاوت است اما سیامک صفری در این بین نظر دیگری ارائه می کند که در ذیل مشروح گفت و گوی هنرآنلاین با این هنرمند پیشکسوت تئاتر که در سال گذشته با نمایش محیطی "صد سال پیش از تنهایی ما" عنوان بازیگر پرفروش‌ترین نمایش محیطی را به خود اختصاص داد آورده شده است:

-تعریف شما از تئاتر محیطی چیست و میزان برقراری ارتباط آن را در قیاس با اجرا های دیگر چگونه ارزیابی می‌کنید؟

برای من تئاتر، تئاتر است و به شدت معتقدم مؤلفه‌ها در تئاتر محیطی و صحنه‌ای آنچنان از یکدیگر دور نیستند. در این میان آنچه که میان اجراهای نمایش تفاوت ایجاد می کند نگاه متولیان و مدیران سالن های تئاتری است. بحث جنبه‌های پشتیبانی از نمایش محیطی در برابر صحنه ای و حمایت از گروهی که مدت ها خود را برای اجرا به شکل محیطی آماده می کنند.

-با توجه به این تعبیر تکلیف قاب نامعلوم نمایش در تئاتر محیطی چه می شود؟

نمی توان منکر این موضوع شد که عناصر در تئاتر محیطی به گونه ای دیگر به یاری بازیگر می آیند، اجرای تئاتر در محیط های غیر متعارف و ساختار شکنی‌های مشخص در طراحی نور و صدا و صحنه همان چیزهایی هستند که قاب متفاوتی را در تئاتر محیطی به روی تماشاگر می گشاید و تئاتر محیطی به ضرورت زمان هر روز به تئاتر صحنه ای نزدیک تر شده و قدم به القای حس تماشاچی نمایش صحنه ای در برابر دید بیننده می گذارد.

-به دور از اغراق می‌توان گفت که حضور شما به عنوان یک پیشکسوت در اجراهای نخست تئاتر محیطی در تئاتر شهر موجب جلب نظر بسیاری از هنرمندان و تماشاگران تئاتر شد. نظر خودتان در اینباره چیست؟

نزدیک به دو سال پیش این طرح و پذیرش طرح های تئاتر محیطی آغاز به کار کرد و با آغاز مدیریت سید صادق موسوی در تئاترشهر و ارائه این طرح نظر بسیاری از هنرمندان به این موضوع جلب شد و هنرمندان مطرح تئاتر از این موضوع استقبال کردند. بدعت شکنی در اجرای تئاتر برای هر هنرمند و هنردوستی خوشایند است و نه فقط در نمایشی که من بازیگرش بودم که در ادامه اجراها نیز شاهد استقبال درخوری بودیم. به هر تقدیر کاربری تازه تئاتر در فضای کافه تریا و سالن انتظار از سال گذشته بازار تئاتر را در چند قدمی تماشاگر داغ و نزدیک به استانداردی بین‌المللی کرده است.

-آیا اجرای محیطی و بازخوردهای نزدیک تماشاگران تأثیری در اجرای شما گذاشت و یا از این جنبه نیز تفاوتی با نمایش صحنه ای برایتان حس نشد؟

همه تماشاگران یک تماشاگاه، جزیی از این تجربه دوست داشتنی و نفس به نفس هستند و من در تئاتر محیطی تماشاگر را یکی از عناصر اصلی نمایش می‌دانم. مخاطب در تمام حال و هوای بازیگر همراه و تأثیر گذار است و عکس العمل‌هابرایم بسیار اهمیت دارد؛ از توجه به هیچ بازخوردی به ویژه در نمایشی که قرار است معضلی اجتماعی را رقم زند عبور نخواهم کرد. نمایش محیطی همان طور که از اسمش می‌آید، اثری برآمده از نمادهای هر محیطی با قابلیت اجرای نمایش است و بی شک تماشاگر خود حضورش را در قاب نمایش احساس می‌کند.

گفت و گو: عطیه پژم

انتهای پیام/52/53