افسانه منادی در گفت وگو با هنر آنلاین در باره ترسیم شخصیت زن در سینمای ایران عنوان کرد: تلاش همه سینماگران با توجه به محدودیتها و امکانات این بوده که تصویری واقعی و قابل باور از زن ایرانی در فیلمها ارائه شود. این تلاش در سایر هنرها منجمله نقاشی و ادبیات هم قابل به بازخوانی است. اما به دلیل محدودیت ها و ممیزی های موجود این تلاش با توفیق کاملی مواجه نبوده است.

این نویسنده با تاکید بر حضور موثر زنان در جامعه تصریح کرد: بیش از نیمی از جمعیت جامعه را زنان تشکیل می دهند و طبیعی است که باید نقش و سهم آنها را جدی گرفت و به آن در تمام قالب های هنری پرداخت. محدویت‌های موجود باعث شده چهره ای نه چندان کامل از زن ایرانی در سینما به وجود بیاید.

وی با اشاره به تجربیات نوشتاریش عنوان کرد: بارها پیش آماده حین نوشتن فیلم نامه موقعی که خواستم شخصیت زن اثرم را به چالش بکشم با ممانعت اطرفیانم مواجه شدم که به من توصیه کردند وارد این حیطه نشوم و دچار یک نوع خود سانسوری در کارم شدم. با پیگیری این شیوه از واقع گرایی در مورد شخصیت زن در فیلم نامه ها دور می شویم و دوستان کارگردان یا زنها را مظلوم و منفعل در فیلمهایشان نشان داده اند و یا اینکه چهره ای جسور و گستاخ و بدون منطق از زن به تصویر درآورده اند.

سازنده" اولین باران پائیزی" با اشاره به نقش کلیدی زن در فیلمهای جدی و اجتماعی سینمای ایران تصریح کرد: کارگردان های فکور و صاحب اندیشه ایرانی در هر شرایطی تلاش خود را انجام داده اند تا به حقوق زن و جایگاهش توجه داشته باشند و زن ایرانی تابع تعاریف خاص و ویژه خودش است که باید به آن احترام بگذاریم و نباید زن ایرانی را وارد مباحث کهنه فمینیستی کنیم. نباید فراموش کنیم که جایگاه زن در جامعه امروز ایران در مقایسه با جایگاه زن در کشورهای همسایه اصلا قابل به مقایسه نیست.