به گزارش هنرآنلاین؛ علی موسوی در همایش حافظ با بیان این مطلب که زندگی خصوصی جافظ در اشعارش پنهان شده است. روشن ترین چیزی که درباره حافظ می دانیم این است که حافظ درقرن هشتم می زیسته و در شیراز زندگی کرده و درهمین شهرفوت شده است.اما براساس شعر او می توان تخمین زد که او 75 سال عمر کرده است.
وی افزود:اگر به غزلیات حافظ نگاه کنیم درمی بابیم که حافظ به تمام علوم هم عصرش احاطه داشته است و می توان از اشعار او استباط کرد که او در عصرخودش در زمره علما فضلا و دانشمندان عصرش بوده و به عرفان و تصوف و قرآن تسلط کامل داشته است.
گرمارودی با اشاره به اینکه شاعران فارسی سرا ازاوائل قرن چهارم با عربی آشنا بودهاند گفت: در عصرحافظ سرودن شعر به زبان عربی مورد توجه شاعران بوده است و اگر شاعری به زبان عربی تسلط نداشته آن گونه که باید جدی گرفته نمی شده. حافظ در شعرش بارها و بارها به قرآن و احادیث تضمین کرده است.
وی با اشاره به قرن هشتم که شیراز، کانون مهم فرهنگی ایران و جهان اسلام بوده است؛ گفت: حافظ در این عصر زیسته و بی شک او نیز از جمله کودکانی بوده که در دار القرآن ها و مکتب خانه بزرگ شده است.
گرمارودی افزود: حافظ در جوشش یا قریحه شعرش نبوغ دارد و به علوم عصر خود از جمله قرآن شناسی،قرائت شناسی، تفسیر کلام فقه علم الادیان و منطق و فلسفه تا علوم ادبی تسلط داشته است.حافظ به دلیل این که درشعرش مضامین قرآنی را همواره مورد توجه داشته است، شعرش حتا از شعر سعدی هم معناگرا تر بوده است. انس با قرآن موجب شده است که شعر او شکوه و فخامت خاصی پیدا کند.
وی با اشاره به تاثیر دورانی که حافظ در آن زیسته است گفت:اوضاع سیاسی و اجتماعی عصرحافظ با هم آشفتگی هایش برای حافظ همچون محکی بوده است تا روح و شعرش صیقل پیدا کند.
به گفته گرمارودی؛ حافظ انسان بلند نظری است که هیچ گاه دغدغه های حقیر ندارد. او مرغ ملکوت و طایر قدس است. او اگر چه متواضع است اما خاک آلوده و اهل خاک نیست. او گرچه گدای میکده است، نازبر فلک و حکم بر ستاره دارد.
وی افزود: آنچه که از شعر حافظ برمی آید این است که او در زندگی اش فرزندش را از دست داده است و سوگ فرزند او را اندوهگین کرده است. او همچنین اهل سفر نبوده است و تنها سفرهایی که کرده به اصفهان و شیراز بوده است.
گرمارودی با اشاره به ارادت حافظ به برخی از شاعران گفت: حافظ از جمله شاعرانی است که اگر به شاعری ارادت داشته آن را در شعرش بیان کرده است . او به جمال الدین و کمال الدین اسماعیل ارادت خاصی داشته است. نظامی شاعر دیگری است که حافظ در شعرش بارها از او نام می برد.
او افزود: حافظ ارادت خاصی به ائمه به ویژه به حضرت علی داشته است.
گرمارودی در پایان سخنانش گفت: حافظ برای ما تا حدودی اسطوره ای است؛ مثل عنقا نوعی تجرد دارد. اگرچه بسیار نامدار است اما نشان درستی ندارد، مثل سیمرغ . آیا ما بیش از این از حافظ اطلاعاتی داریم.