نساء اعتمادی، طراح لباس و تولیدکننده یکی از برندهای داخلی درباره دلیل خالی بودن بازار پاییزه از پوشاک مناسب به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: مشکل اصلی در این حوزه این است که بازار پوشاک کشور توسط تولیدی های کوچک و خیاط های مزدی دور کنترل می شود و عملا هیچ برندی به صورت علمی در این عرصه حضور ندارد.
وی در ادامه افزود: بسیاری از خیاطان مزدی دوز به دلیل عدم امنیت شغلی و تحولات زیادی که در این کار دارند هیچگونه تعهدی نیز برای ارائه تولیدات احساس نمی کنند به همین خاطر همه ساله برای فصل پاییز با چنین مشکلی رو به رو هستیم چرا که خیاط ها ترجیح می دهند به دوخت کارهای زمستانه با دستمزد بیشتر بپردازند و کارهای پاییزی به نوعی رها می شوند.
این طراح لباس تاکید کرد: عدم وجود کالای مورد نیاز در این فصل باعث ایجاد حباب قیمت می شود در واقع وقتی پوشاک منطبق بر فصل در بازار نباشد و به نوعی تقاضا شدت بگیرد، می توان هر قیمتی را ارائه کرد و در این حالت شاهد بالا رفتن قیمت ها خواهیم بود.
اعتمادی افزود: این حباب قیمت ایجاد شده در صورتی از بین می رود که بازار از کالای مورد نظر اشباع شود. در واقع در چنین شرایطی اکثریت مردم به خاطر احساس نیاز شدید خریدهای خود را انجام داده اند و به نوعی دیگر نیازی به این نوع کالا ندارند در این حالت شاهد حضور حراجی ها و کاهش چشمگیر قیمت ها هستیم.
وی در پاسخ به این سوال که چرا در تامین پوشاک کشور هیچ مدیریتی دیده نمی شود گفت: در کشور ما برندها کنترل کننده بازار نیستند و بخش اعظمی از نیاز بازار توسط تولیدکنندگانی انجام می شود که عملا تنها از روی مدل های خارجی یا نمونه های موجود کپی برداری می کنند به همین خاطر در آغاز فصل این بخش ها خالی از مدل و نمونه هستند و صبر می کنند که مدل های دیگران را دریافت کنند لذا در چنین زمانی با کمبود و خلاء رو به رو می شویم.
این طراح لباس تصریح کرد: در کشورهای دیگر برندها تعیین کننده نیاز مردم از مدت ها قبل هستند به همین خاطر معمولا پیش از شروع هر فصلی لباس های مورد نیاز بر حسب خواسته مردم وارد بازار می شود و حتی حراجی هایی نیز شکل می گیرند در صورتیکه ما در کشور برای این بخش تعریفی نداریم.
اعتمادی درباره دلیل مردم برای خرید مارک های تقلبی اظهار کرد: مردم از خرید کالای ایرانی با جنس خوب گریزان نیستند اما مشکل اینجاست که وقتی برند و نامی وجود نداشته باشد، پس اعتمادی نیز نخواهد بود لذا مردم بر اساس شناختی که از شبکه های خارجی به دست می آورند سعی می کنند از برندهای شناخته شده خارجی حتی به صورت تقلبی بهره مند شوند و این خود معضل بزرگی است.
وی درباره دلیل عدم رشد برندهای داخلی گفت: برند سازی نیازمند یک برنامه ریزی مدون و علمی در کنار سرمایه گذاری مناسب است که متاسفانه با وجود نوسانات اقتصادی موجود این امر امکانپذیر نیست به نحوی که بسیاری از برندها نیز اقدام به تولید پیش از موعد و انبار کردن کالاها نمی کنند.
این طراح لباس بیان کرد: با افزایش قیمت ها قدرت خرید مردم کاهش می یابد و خرید لباس به اولویت های آخر می رسد به همین خاطر درچنین شرایطی نمی توان انتظار سرمایه گذاری های گسترده را از مردم داشت.
گفت و گو از سمیه باقری
انتهای پیام/61