به گزارش هنرآنلاین، در این جلسه "سپیده بهزادی" نمایش رادیویی را از هر نوشته دیگر دراماتیک تر دانسته گفت: نمایشنامه رادیویی باید از ساختارهای دراماتیک پیروی نماید. وی افزود : در نمایشنامه رادیویی دستور صحنه ها برای کارگردانی صداها بوده و این صداها هستند که کارگردانی می شوند. به گونه ای که صوت و لحن بازیگران و اساسا دیالوگ ها در نمایش رادیویی حال و هوای دیگری دارند، بازیگران بیشتر برای یکدیگر حرف زده و برای هم موقعیت مکانی و زمانی را توصیف و ترسیم می کنند که تنها علت این کار نیز عنصر شنونده و مخاطب است.

وی خاطرنشان کرد: شنونده یا مخاطب نمایش های رادیویی با صدا، افکت و موسیقی وارد دنیای نمایش رادیویی می شود چراکه امکانات شنیداری - شنوندگان - تنها امکان رسوخ در ذهن مخاطبان هست، به همین دلیل باید از حداکثر امکان ارتباطی بهره جسته و جای خالی مجموعه گسترده ای از خلاء های ناشی از فقدان رنگ، نور، ابزار صحنه، لباس شخصیت ها و ... را جبران کرد و این ممکن نمی شود، مگر با قلم توانای یک نویسنده و اجرای درست نمایشنامه خوان های رادیویی.

در ادامه کارگاه بخش هایی از نمایشنامه "شوخی" مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

گفتنی است، این کارگاه روزهای چهارشنبه از ساعت 18 تا 20 با حضور اعضاء در این مرکز برگزار می‌شود.

انتهای پیام/