سودابه سالم، سرپرست موسیقی ایران زمین در گفت و گو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین در پاسخ به این پرسش که یکی از اهداف آموزش موسیقی کودک تربیت کودک و یادگیری مناسبات اجتماعی است، آیا در روش ارف این مقوله انجام میشود، گفت: در کشور ما نسبت به دیدگاههای آموزشی برخورد سطحی صورت میگیرد و به جای توجه به روشها، بیشتر به شکل سطحی و پیش پا افتاده به این امور نگاه میکنند و استفاده از این نوع موسیقی جنبه مد پیدا کرده است.
سرپرست ارکستر موسیقی ایران زمین که شب گذشته به همراه گروه خود در تالار وحدت به صحنه رفته است ،افزود: دیدگاههای مختلف برای موسیقی کودک باید توسط مربیان به کودکان آموزش داده شود اما این مربیان فقط به سازهای کارگاهی موسیقی ارف توجه دارند و بیشتر به صورت ظاهری به کودکان آموزش داده میشود که این از پایه و اساس اشتباه و نادرست است.همچنین در مدارس و آموزشگاهها بدون داشتن اطلاعات درست موسیقی ارف را به کودکان آموزش میدهند که این موضوع باعث میشود کودکان از مسیر اصلی آموزش دور شوند.
وی در ادامه در پاسخ به این پرسش که آیا در روش تدریس موسیقی ارف از نشانههای فرهنگ موسیقی ایران استفاده میشود، خاطرنشان کرد: همان طور که قبلا هم اشاره کردم، روش موسیقی ارف کودکان را به سرچشمه فرهنگی خود معطوف میدارد؛در صورتی که در کشور ما به این اصول توجه نمیشود و هر کاری که برایمان جالب باشد را میدهیم.
این مدرس موسیقی کودک خاطرنشان کرد:موسیقی کودک باید براساس فرهنگ کودک همان سرزمین باشد؛این در حالی است که موسیقی ارف یک دیدگاه است و تکنیک این دیدگاه برای کشور ما و بسیاری کشورهای دیگر به شکل یک مد در آمده است.
سرپرست گروه موسیقی ایران زمین درباره شیوه آموزش خود برای موسیقی کودک اظهار داشت:بر اساس سالها تجربه آموزشی در زمینه آموزش موسیقی کودکان و پژوهش در این زمینه به ارزش گنجینه آموزشی مادرانههای ایرانی پی بردم که با الهام از این میراث، بازیهای آوازی برای آموزش موسیقی کودکان ایران زمین برای مراحل مختلف طراحی شده است که امروز در کلاسهای آموزش موسیقی با استقبال مربیان و کودکان روبرو شده است که این فعالیتها بر اساس عناصر فرهنگی متنوع وگوناگون اقوام ایران زمین است و برای هویت و آشنایی کودکان با پیشینه فرهنگی خود بسیار موثر است.
سودابه سالم در ادامه درباره "بازیهای آوازی" که در همه کنسرتهای "ارکستر کودکان ایران زمین" آن را به کار میگیرد، گفت:بازیهای آوازی یا همان مادرانههای آهنگین که پا به پای کودکان در رشد آنان همراه بوده اند، خالقانی گمنام ولی آشنا دارد. مادران که همیشه در سایه بودهاند با تکنیک و روش خلاقانه در استفاده از مضامین شاد و لطیف و پر تحرک و جذاب در ارتباط با تعلیم و تربیت کودکانشان باعث خلق شدن این گنجینه ارزشمند شده است اما متاسفانه در کشور ما به جنبههای آموزشی ، تربیتی و موسیقیایی یا بهتر است بگوییم جنبههای فرهنگی و هنری آن توجه چندانی نشده است.
نویسند کتاب "طبلک برای کودکان "در ادامه در پاسخ به این پرسش که بهترین سن برای یادگیری موسیقی کودک از چه سنی است، تاکید کرد: موسیقی در زندگی کودک از قبل از تولد وی مطرح میشود و بعداز آن موضوع مهارت موسیقی (توانایی اجرای یک ساز) مطرح میشود. همچنین بسیاری از کودکان از سنین زیر یک سال آمادگی لازم برای آموزش را دارند، زیرا آموزش موسیقی بخشی از تعلیم و تربیت است. در کشور ما فقط به خواندن و نوشتن توجه میشود؛در صورتی که موسیقی بخش مهم و موثری در تربیت کودکان دارد. آموزش موسیقی در تعلیم کودکان ایرانی فراموش شده است و بیشتر با دید نمایشی به آن نگاه میکنند.
سودابه سالم در ادامه در پاسخ به این پرسش که آیا برای به روز شدن شیوه ارف در موسیقی کودک کاری انجام شده است،گفت: به طور کلی آموزش در زمینههای مختلف آموزشی به روز نشده است و موسیقی کودک در کشور ما در درجههای پایین تر قرار دارد؛ به همین دلیل وقتی که حوزههای دیگر موسیقی به روز نشده است پس در نتیجه موسیقی کودک هم به روز نشده است. کودک برای ما نماد آینده است و باید به موسیقی و تعلیم و تربیت این آیندگان توجه شود؛ در صورتیکه هیچ سرمایه گذاری در این زمینه انجام نمیشود و این موضوع باعث شده است تا به فرهنگ کودکانمان ضربه بزنیم و این باعث نابودی موسیقی کودک میشود.
انتهای پیام/46