به گزارش هنرآنلاین، مونالیزا معروف‌ترین و مرموزترین تابلوی نقاشی دنیاست. ظاهرا" لئوناردو داوینچی این تابلو را در اوایل قرن شانزدهم میلادی کشیده اما نمی‌توان تاریخ دقیقی را در این خصوص تعیین کرد. خیلی‌ها معتقدند این هنرمند ایتالیایی چنان مونالیزا را مبهم و مرموز کشیده که بعد از گذشت چند قرن، هنوز هم نمی‌توان اظهار نظری قطعی در مورد این نقاشی ارائه داد.

با رونمایی از تابلوی جدید "مونالیزا" در سوئیس که گفته می‌شود چهره‌ای جوان‌تر از چهره تابلوی مشهور است راز لبخند ژوکوند پیچیده‌تر شد. موسسه "مونالیزا" 5شنبه گذشته در نشستی خبری در یکی از هتل‌های ژنو نسخه‌ای قدیمی‌تر از تابلوی مشهور لئوناردو داوینچی موسوم به "لبخند ژوکوند" را در برابر بیش از 100 خبرنگار و عکاس رونمایی کرد.

این تابلو که چهره مونالیزا را جوانتر از آنچه در تابلوی مشهور در موزه لوور فرانسه نشان می‌دهد، بیش از 40 سال در خزانه سوئیس نگهداری می‌شده است.

موسسه سوئیسی "مونالیزا" اعلام کرده است که این تابلوی رونمایی شده ده سال قبل از تابلوی "لبخند ژوکوند" کشیده شده است.

این موسسه پنجشنبه گذشته همزمان با رونمایی این تابلو کتابی 320 صفحه‌ای منتشر کرده است که در آن دلایلی مبنی بر اینکه هر دو تابلو توسط لئوناردو داوینچی کشیده شده است.

تابلوی جدید رونمایی شده از مونالیزا متعلق به یکی از مالکان این موسسه سوئیسی است که آن را در سال 2003 از ورثه الیزابت مایر همسر هنری پولیتزر خریداری کرده است.

این تابلو در سال 1962 توسط هنری پولیتزر خریداری شد و در خزانه سوئیس قرار گرفت و در سال 1979 در هنگام مرگ پولیتزر به الیزابت مایر اهدا شد.

در همین حال جو مولینز کارشناس سازمان سیا و مشاور این موسسه عنوان کرده است که تحقیقات نشان داده تابلوی جدید 12 سال کوچک‌تر از تابلوی مشهور است و هر دو تصویر متعلق به یک نفر است.

در عین حال پروفسور الکساندر ویتزوری مدیر موزه "موسیو ایدیالی لئوناردو داوینچی" گفته است که این تابلو در حال بررسی است و اطمینانی در یکی بودن چهره دو تابلو وجود ندارد.

مارتین کمپ از دانشگاه آکسفورد نیز با تشکیک در اینکه این تابلو، همان چهره و از آن داوینچی باشد، تاکید کرد: این تابلو نشانه‌های تابلوهای داوینچی را ندارد.

بر اساس اطلاعات موجود، زنی که در تابلوی مونالیزا به تصویر کشیده شده لیزادل جیوکوندو نام داشته؛ در فلورانس زندگی می‌کرده و همسر یک تاجر ابریشم ثروتمند بوده است.

تحقیقاتی هم که در سال ۲۰۰۵ میلادی توسط دانشگاه هیدلبرگ انجام شده این اطلاعات را تأیید می‌کند. اما در عین حال بعضی‌ها هم معتقدند که داوینچی تصویر خودش را در این تابلو کشیده است. حامیان این نظریه به برخی مشخصه‌های غیر زنانه در این نقاشی اشاره کرده‌اند و معتقدند که علت علاقه‌ی داوینچی به تابلوی مونالیزا نیز این بوده که خودش را نقاشی کرده است.

مونالیزا از لحاظ زیبایی‌شناختی، سوژه‌ی پژوهش‌های زیادی بوده است. مدلی که داوینچی در نشاندن مدل در نقاشی مونالیزا به کار گرفته، در آن زمان برای ترسیم پرتره‌ حضرت مریم کاربرد زیادی داشت. اما زن در تابلوی مونالیزا با تاریک روشن‌های خاصی کشیده شده و مدل قرار گرفتن دست‌های او هم بسیار خاص است. ظاهرا" لئوناردو داوینچی در کشیدن مونالیزا از تکنیکی برای مبهم کردن و آمیختن سایه‌ها و رنگ‌ها استفاده کرده که براساس آن، گوشه‌ چشم‌ها و لب مونالیزا حالت خاصی دارد؛ نه غم را می‌رساند و نه شادی را. مونالیزا انگار مستقیما" به تماشاگر این تابلو خیره شده و ابهام مهم‌ترین مشخصه‌اش است.

شاید بتوان گفت که مونالیزا تا اواسط قرن نوزدهم میلادی چندان شناخته شده نبود اما در آن زمان، هنرمندان سمبولیست با تمرکز بر ابهام و رمزآلودی مونالیزا، توجه جهانیان را به این تابلو جلب کردند. مونالیزا در عین حال یکی از اولین پرتره‌هایی است که زمینه‌ پشت‌اش تخیلی است و صحنه‌ای واقعی در آن نقاشی نشده است. بعضی از کارشناسان با توجه به مشخصه‌های تابلوی مونالیزا می‌گویند نباید این کار داوینچی را پرتره به شمار آورد زیرا مشخصه‌های سنتی پرتره با این نقاشی هماهنگی ندارد. بنا بر این دیدگاه، زن در این نقاشی به شکل زنی ایده‌آل و خاص کشیده شده و نباید بر چنین نقاشی‌ای صرفا" نام پرتره گذاشت.

ظاهرا" داوینچی کشیدن مونالیزا را در سال ۱۵۰۳ میلادی آغاز کرده؛ ۳ سال روی آن کار کرده و بعد هم مونالیزا را با خودش به فرانسه برده و کار روی آن را ادامه داده است. داوینچی که به دعوت شاه فرانسوای اول به فرانسه رفته بوده نهایتا" مونالیزا را به او می‌فروشد و در حال حاضر هم این تابلو در موزه‌ی لوور فرانسه نگه‌داری می‌شود. البته مونالیزا در زمان‌های مختلف در فرانسه هم دست‌به‌دست می‌گشته و مثلا" ناپلئون بناپارت این تابلوی گران‌قیمت را در اتاق خوابش آویزان کرده بوده است! در دوران جنگ‌های فرانسه و پروس در فاصله‌ی سال‌های ۱۸۷۰ تا ۱۸۷۱ نیز مقامات فرانسوی هراس داشتند که بلایی بر سر مونالیزا بیاید و به همین خاطر این تابلو را در مکانی مخفی در فرانسه نگه‌داری می‌کردند.

اما مونالیزا در قرن بیستم هم اتفاقات زیادی را نیز از سر گذرانده است. این نقاشی در سال ۱۹۱۱ میلادی از موزه لوور دزدیده شد. لوور را به مدت یک هفته تعطیل کردند تا تحقیقات لازم در این خصوص به عمل بیاید و البته افراد زیادی نیز به دزدیدن مونالیزا متهم شدند.

جالب این‌جاست که تابلویی که از این همه ماجرا جان سالم بدر برده بود دو بار از سوی بازدیدکنندگان عادی هدف قرار گرفت. یک بار در سال ۱۹۵۶ میلادی به قسمت پایینی تابلو اسید پاشیدند و یک بار دیگر هم در همان سال یک مرد جوان بولیویایی با پرتاب سنگ به آن آسیب زد. اما مونالیزا را در نهایت ترمیم کردند و حالا سالم است.

این تابلوی نقاشی در واقع بیش از پانصد سال عمر کرده و از سال ۱۹۵۲ میلادی نیز یک کمیسیون بین‌المللی برای حفظ و نگه‌داری از این تابلو تشکیل شده است. با این وجود، ابهام خاصی که در نقاشی مونالیزا وجود دارد، هنوز سر جایش هست. گزارش‌هایی نیز که اخیرا" منتشر شده نشان می‌دهد با وجود معروفیت و البته مرموز بودن مونالیزا، توریست‌هایی که برای دیدن موزه‌ی لوور به فرانسه می‌روند به طور متوسط فقط ۱۵ ثانیه صرف دیدن مونالیزا می‌کنند!

انتهای پیام/32/31