محمد صانعی در گفتگو با خبرنگار اعزامی هنرآنلاین به چهارمین جشنواره مقاومت با بیان اینکه جشنواره مقاومت مانند هر جشنوارهای می تواند به عنوان سکویی برای پرش جوانهای عرصه موسیقی سنتی مورد استفاده قرار گیرد، گفت: از آنجایی که مجوز برای اجرای گروههایی که در شهرستانها فعالیت می کنند، به سختی صادر می شود، شرکت در جشنواره ای مثل مقاومت می تواند به عنوان ویترینی برای دیده شدن مورد توجه جوانان این عرصه قرار بگیرد.
این آهنگساز همچنین با اشاره به اینکه بخشی ار قطعات گروه "اینک" صرفا برای حضور در جشنواره مقاومت تنظیم شده است، تاکید کرد: گروه " اینک" برای برقراری ارتباط بیشتر با مخاطبان خود و نیز برای دیده و شنیده شدن در این جشنواره حضور یافت و به اجرای این قطعات پرداخت.
وی افزود: گروه موسیقی"اینک" به جز عنوان کردن حضور در جشنواره موسیقی مقاومت، از طرق دیگری امکان تبلیغ و دیده شدن را نداشت و این جشنواره فرصت مغتنمی برای ما بود تا بتوانیم گروه را معرفی کنیم.
صانعی در ادامه با بیان اینکه موسیقی مقاومت جای خود را در موسیقی باز کرده و به نوعی برای مبارزه با موسیقی سخیف می تواند مورد استفاده قرار بگیرد، گفت: موسیقی تحت هیچ شرایطی مبتذل و از موسیقیهایی که کلام بی ارزش دارند، نیست. ما می توانیم موسیقی را به لحاظ کلامی به مبتذل و غیر مبتذل و مجاز و غیرمجاز تقسیم کنیم نه خود موسیقی را.
وی با اشاره به اینکه برگزاری جشنواه مقاومت می تواند در جایگاهی بهتر و با امکانات بیشتری برگزار شود، گفت: البته با وجود مجوزهای ناگرفته و محدودیتهایی که برای گروه های موسیقی وجود دارد، گروهها به برگزاری جشنواره هایی در سطح پایین نیز قناعت می کنند ولی این جشنواره قابلیت بهتر بودن را دارد. این جشنواره اتفاقی برای موسیقی جوان کشور است.
صانعی در ادامه خاطر نشان کرد: گروه "اینک" از اجرایی که در چهارمین دوره از جشنواره داشت، با توجه به بضاعتی که دارد، راضی است چرا که حداقل می تواند به این بهانه با مردم، اطرافیان و اهالی موسیقی ارتباط تنگتاتنگی برقرار کند و از نزدیک نظرات آنها را بشنود. این امر به دلگرم شدن اعضای گروه کمک قابل توجهی می کنند و می توانند از این پس با خیالی آسوده تر فعالیت کند.
وی در پایان گفت: کم و کاستی در اجرای برنامه ها نبود و راحتی توانستیم اجرای خود را برگزار کنیم. امیدوارم که بتوانیم اجراهای مستقل برگزار کنیم و در دوره های دیگر جشنواره نیز حضور داشته باشیم.
پایان پیام/43