بهاره مشیری دختر فریدون مشیری در گفت وگو با هنرآنلاین گفت: پس از بررسی های متعدد آثار پدرم متوجه شدم که تعداد 60 دوبیتی او که در فواصل سال های مختلف سروده شده اند تاکنون منتشر نشده است؛ از این رو تصمیم گرفتیم که این 60 دوبیتی را به همراه 60 دوبیتی دیگری از پدرم که به صورت پراکنده در مجموعه هایش منتشر شده کنار هم بگذاریم و این دوبیتی ها را در قالب یک کتاب منتشر کنیم.

به گفته او این دوبیتی ها هرچند کوتاه هستند اما به خوبی بیان کننده حال و هوای شاعرانه پفریدون مشیری هستند.

مشیری درباره سایر آثار منتشر نشده پدرش گفت: از پدرم مجموعه ای یاداشت های پراکنده ، خاطره و مقاله به جا مانده است که تاکنون منتشر نشده اند و من قصد دارم که کتاب خاطرات او را با گزینش منتشر کنم. همچنین قصد دارم مجموعه کقالات منتشر نشده پدرم را به همراه مقالاتی که از وی در مطبوعات منتشر شده است گردآوری کنم و کتاب مقالات فریدون مشیری را منتشر کنیم. این مقالات از این نظر که پدرم در آنها درباره شعر معاصر و جنبه های ادبی برخی آثار سخن گفته اند؛ ارزشمند است.

وی درباره تجدید چاپ آثار پدرش گفت: مجموعه کتاب های پدرم در تمام این سال ها همواره تجدید چاپ شده اند و تنها تجدید چاپ کتاب هایی که از پدرم در دست تشر چشمه بود متوقف شده است که امیدوارم دوباره این کتاب منتشر شوند. به گفته بهاره مشیری؛ انتشارات سخن، مروارید، صفی علیشاه، سنایی، مهر و ابر، چشمه، زبان کده ناشرانی هستند که اجازه انتشار آثار پدرم را دارند.

وی درباره راه اندازی بنیاد فریدون مشیری گفت: امسال 12 سال از درگذشت پدرم می گذرد و ما هنور نتوانسته ایم بنیاد فریدون مشیری را راه اندازی کنیم. پس از درگذشت پدرم بنا شد که بنیادی تحت نام او راه اندازی کنیم؛ خیلی از دوستان او هم اعلام آمادگی کردند اما زمانی که خواستیم این بنیاد را راه اندازی کنیم خیلی از دوستانی که اعلام آمادگی کردند به تهعدات خودشان عمل نکردند.درحال حاضر هم برنامه ای برای راه اندازی بنیاد فریدون مشیری نداریم اما در آینده بسیار نزدیک که فراغتی دست داد حتما زمینه راه اندازی بنیاد فریدون مشیری را فراهم خواهم کرد.

فریدون مشیری شاعر و روزنامه نگار در سی ام شهریور 1305 در تهران متولد شد. مشیری سرودن شعر را از نوجوانی و تقریباً از 15سالگی شروع کرد. اولین مجموعه شعرش با نام "تشنه توفان" در ۲۸ سالگی او با مقدمه شهریار و علی دشتی در ۱۳۳۴ منتشر شد. "تشنه طوفان"، "گناه دریا"، "نایافته"،" ابر"، "ابر وکوچه"، "بهار را باور کن"، "پرواز با خورشید"، "از خاموشی"، "برگزیده شعرها"، "گزینه اشعار"، "مروارید مهر"، "آه باران"، "سه دفتر"، "از دیار آشتی"، "لحظه ها و احساس"، "آواز آن پرنده غمگین"، "تا صبج تابناک اهورایی"، "نوایی هماهنگ باران" و "از دریچه ماه "از جمله مجموعه شعرهای منتشر شده فریدون مشیری به شمار می روند.

معروف ترین شعر فریدون مشیری شعر "کوچه" است که در سال 1339 در مجله روشنفکر منتشر شد. فریدون مشیری سوم آبان سال 1379 پس از یک دوره بیماری طولانی در تهران درگذشت.