سرویس استانها هنرآنلاین؛ مشغلههای روزمره شهرنشینی معاصر و دغدغههای معیشتی جامعه امروزی، توجه به عادت های فرهنگی و ارزشهای حاصل از آن را تا آنجا محدود کرده که در طی دهههای اخیر شناخت جامعه ایرانی و ارکان آن یعنی فرهنگها و خرده فرهنگ های متعدد نسبت بههم کم و کمتر شدهاست. به طوری که این غفلت و بیعلاقگی نسبت بهشناخت فرهنگهای قومی، ملی و تاریخی ما، در شهرهای بزرگ و ضوابط برآمده از آن بسیار بارز و مشهود به چشم میآید.
شک نیست که همسانسازی در فضای فرهنگی کشور با متر و معیار قراردادن واحدی به نام فرهنگ مرکزی، آسیب و زوال ارزشهای فرهنگی سایر اقوام ایرانی را بههمراه خواهد داشت. جهان فرهنگ، جهان تنوع است و هر اقلیمی از ایران مختصات و جذابیتها و دستاوردهای زیباییشناسانه خاص خود را دارد. این درحالی است که رسانه های ارتباط جمعی نیز سعی دارند، فرهنگ پایتخت را مبنا قرار دهند، غافل از انکه هرکدام از این قومیتها در عین وحدت و وفاداری به نظام فرهنگی متشکل می توانند هویتی متکثر و رنگارنگ به هنر و فرهنگ ایرانی ببخشند.
درچنین فضایی روند برگزاری هفتههای هنری استانها، نشان از ممارست در معرفی واشاعه فرهنگ اقوام ایرانی دارد.فرهنگی که قابلیت این را دارد که دستمایه تولید آثار هنری از قبیل تئاتر، موسیقی و دیگر قالبهای هنری شود؛ وهنری که منبعی غنی، و سرشار از فرمها و مضمونهای بدیع است.
توجه به مختصات فرهنگی و هنری اقوام ایرانی را باید نوعی اعتباربخشی بهساحت فرهنگی این سرزمین محسوب کرد که هرکدام در جایگاه و هویتی مستقل می تواند تصویری کامل از ارزش و اعتبار ملی ایرانزمین را رقم بزند.
چشم اندازهایی که هنر اقوام ایرانی پیشنهاد میدهد، همواره بهعنوان منبعی سرشار و جذاب میتواند در زمینه بروز تولیدات فرهنگی و هنری نقش موثر و پویایی را ایفا کرده و به هنر ما حال و هوایی بومی و ملی ببخشد. ضمن آنکه این مختصات چناچه با دستاوردهای نوین همخوانی پیداکند میتواند در ابعادی جهانی ابراز وجود کند.
اتخاذ استراتژی دستاوردهای بومی به ملی و بینالمللی یکی از راهکارهای عمدهای است که میتواند هنر ایرانی را ابعاد جهانی بخشیده و در سطوح بینالمللی، بیش از پیش مطرح کند.