محمد حسین حلیمی، گرافیست و مدرس دانشکده هنرهای زیبا درباره تاثیر هنر خطاطی بر پوشاک داخلی به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: در رابطه با نوشته و استفاده کاربردی از آن باید تاملی دوباره کرد به خصوص در موارد مانند لباس که فرسودنی است و قابلیت تابلو را در حفظ اثر ندارد.

وی در ادامه افزود: نوشته در فرهنگ ما ابعاد خاص معنوی دارد و نمی شود به راحتی و با بی توجهی به جنبه های مختلف این مقوله وارد حوزه تولید شد. در واقع مساله حساسیت نوشتار تنها مختص زبان فارسی نیست بلکه شامل تمام زبان های زنده دنیا می شود اما این مساله درفرهنگ ما وضعیت بسیار خاصی دارد.

حلیمی تاکید کرد:اگر کلمات را به عنوان فرم تلقی کنیم، معنا و مفهوم خاصی می یابند که در تمام دنیا با توجه به همین معنی و مفهوم استفاده می شوند در واقع این فرم کلمات به عنوان یک وسیله ارتباطی محسوب می شوند لذا خطاطی و طراحی کارهای لباس باید توسط افرادی صورت گیرد که به ابعاد مفهومی نوشتار و هنر خطاطی مسلط هستند.

وی تصریح کرد: نوشته به عنوان یک فرم دارای بیان و مفهوم است اما برای کشور ما وضعیت بسیار بسیار مهم و جدی تر است چرا که از نگاه باورهای ما کلمه، تا حدود زیادی مقدس است و در قران نیز به این تقدس اشاره شده تا جایی که خداوند به آن قسم می خورد.

مدرس دانشکده هنرهای زیبا اظهار کرد: آیه نون و القلم شامل کلمه و هر آنچه که نوشته می شود است چرا که در چنین حالتی کلمه ابعاد می یابد لذا جنبه محتوایی آن ظریف است و نمی توان این مساله را در هر جا و بدون توجه به ابعاد آن استفاده کرد.

حلیمی با اشاره به اعتقادات تاریخ کشور گفت: اگر تاریخ را مرور کنیم، نکات ظریفی در این رابطه در ادعیه خواهیم یافت.مثلا در دعای جوشن درباره اصالت نوشته مسائلی وجود دارد. در واقع این دعا و نوشته از سوی خداوند برای رسول فرستاده شده است تا به عنوان زره و محافظ مسلمانان در جنگ از آن استفاده کنند لذا به خاطر اهمیت محتوایی این دعا از آن در لباس استفاده می کنیم.

وی ادامه داد: نوشته دارای حرمت است و در هر کجا نمی توان آن را استفاده کرد اما اگر بتوانیم نوشته را به صورت مجرد منفک کنیم و توسط فعالان این حوزه به مرز طراحی برسانیم معنی و عملکرد معمول آن تغییر می کند به نحوی که می تواند صرفا به عنوان یک فرم آبستره و انتزاعی استفاده شود که خود شرایط خاصی را ایجاد می کند.

مدرس دانشکده هنرهای زیبا اعلم کرد: لباس انواع مختلفی را شامل می شود که هر نوشته ای را، حتی به صورت آبستره نمی توان در آن به کار برد چرا که هر لباسی و هر جایگاه در جامعه تعریفی دارد.

حلیمی اظهار کرد: استفاده به صورت آبستره از فرم نوشته باعث می شود که مردمی که ازاین نوع طراحی اطلاعی ندارند، زمینه سو استفاده و تقلیدهای نابه جا شوند کما اینکه در حال حاضر در غرب با این هدف از این هنر بهره برداری های منحرفی انجام داده اند لذا اگر ناآگاهانه و صرفا به تقلید بپردازیم خطرات خاصی را شاهد خواهیم بود.

وی درباره جوانان و عدم آگاهی در این زمینه هشدار داد و گفت: چنانچه جوانان بدون دانستن زمینه فکری این نوع کارها از آن استفاده کنند به یکباره شاهد حضور فرهنگ مخربی در بافت فرهنگی کشور خواهیم شد که به نام مد رشد می کند.

مدرس دانشکده هنرهای زیبا ادامه داد:کار با نوشتار و خطاطی بسیار حساس است چرا که این نوشتار جایگاه حساسی دارد لذا می توان از این طرح ها در لباس هایی با موقعیت و مسئولیت های خاص به صورت ظاهری و باطنی استفاده کرد اما به شرط اینکه ابعاد آن را بدانیم و در نظر داشته باشیم.

حلیمی تاکید کرد: بنابراین نمی توان اجازه داد که هر کسی با هر تخصصی و بدون شناخت، از این مسائل به عنوان ژست تخصصی و تبلیغاتی استفاده کند چرا که یکباره سبب شیوع یک زمینه منحرف در جامعه می شود.

وی افزود: البته من این مساله را در لباس ها و محل خاص رد نمی کنم اما این طراحی ها باید توسط افراد مطلع صورت گیرد. کسانی مانند:طراحان هنرهای تجسمی، گرافیک و لباس که دارای تحصیلات و اطلاعات علمی کافی هستند و جنبه های منفی و مثبت این موضوع را می شناسند، برای این مقوله مناسب هستند.

مدرس دانشکده هنرهای زیبا در پایان گفت: اگر این طراحی ها با جلوه های تزئینی آمیخته شود باعث افزایش زیبایی کار می شود ضمن اینکه نظارت براین مساله توسط مدیران باید توسط متخصصین انجام شود. ورود این حوزه کاری به محیط دانشگاهی و هنری و کار کردن با اساتید باعث شکل گیری نمونه های خوب و اصلاح شده می شود که پس از رسیدن به نتیجه می تواند وارد بازار فروش شود.

گفت و گو از سمیه باقری

انتهای پیام/61