محمدعلی شیرازی با بیان اینکه عرصه موسیقی نیازمند ترانه سرایان حرفه ای و با سواد است در گفتگو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین گفت: این روزها به ندرت ترانه سرایانی هستند که در این عرصه حرفه ای کار می‌کنند و حرفی برای گفتن دارند و همین طور کمتر آهنگسازی هست که به ترانه اشراف داشته باشد و بداند برای آهنگی که می‌سازد از چه ترانه ای استفاده کند.

وی افزود: آهنگساز چیره دستی مثل همایون خرم کاملا به ترانه اشراف دارد و با این مقوله آشناست. آهنگهایی که او می‌سازد و ترانه‌هایی که انتخاب می‌کند همگی ارزشی و با اهمیت هستند. حضور چنین آهنگسازانی کمک قابل توجهی به ظهور ترانه‌های ارزشی خواهد کرد.

این ترانه سرا با اشاره به اینکه کلام در موسیقی ایرانی از ارزش و اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و هست، گفت: تقریبا همه آثار در موسیقی ایران موسیقی مرتبط با کلام است و مردم ایران بر اساس عادتی که دارند، با کلام ارتباط بیشتری بر قرار می‌کنند تا موسیقی بی کلام؛چرا که موسیقی بی کلام در ایران سابقه ای ندارد و شاید به همین دلیل مخاطب پیدا نکرده است.

شیرازی همچنین افزود: رسانه‌های مختلف از جمله صدا و سیما موظفند تا نسبت به این مسایل دقت کنند؛ چرا که مهمترین متولی در زمینه ترانه همین رسانه‌ها هستند اما متاسفانه یا خود را متولی نمی‌دانند و یا دقتی در این زمینه ندارند.

ترانه سرای"شکار" در ادامه خاطرنشان کرد: بسیاری از ترانه سرایان کارهای مناسبتی انجام می‌دهند که هیچ پشتوانه و هویت و اصالتی ندارند و همچنین دست افراد کم تجربه که کاری از دستشان بر نمی‌آید، در این مقوله زیادشده است که همگی منجر به سرودن ترانه‌های غیر ارزشی و بی هویت می‌شوند.

وی با تاکید بر این که هیچ اثری از ابتدا به ساکن به وجود نمی‌آید، گفت: باید نیروهای متخصص را پرورش داد. ابتدا باید استعدادهای خاص را پیدا کرد و بعد به پرورش آنها اقدام کرد؛ چرا که به اعتقاد من سرودن ترانه چیزی نیست که به صورت آکادمیک بتوان آن را آموزش داد و از کسی ترانه سرا ساخت. بلکه این کار یک کار تجربی است که در کنار تحصیلات آکادمیک می‌تواند منجر به موفقیت شود.

شیرازی با تاکید بر اینکه ترانه سرا قبل از اینکه ترانه سراست باید شاعر باشد، گفت: یک ترانه سرا باید اصول فنی شعر را بداند و با وزن و قافیه آشنایی داشته باشد. چون ترانه خواص شعر کلاسیک را داراست؛ البته بعضی‌ها بر این عقیده اند که برای سرودن ترانه الزامی‌به دانستن شعر کلاسیک و ادبیات کهن نیست اما من معتقدم که داشتن اطلاعات در زمینه شعر کلاسیک نخستین و از اولین راههای ترانه سرودن است.

این هنرمند ادامه داد:عده ای ترانه را ملزم به رعایت وزن و قافیه نمی‌دانند که به نظر من این دوستان عده ای بی سوادانی بیش نیستند که می‌خواهند عدم اطلاعات و آگاهی خود را توجیه کنند. چون سرودن ترانه ای با دارا بودن تمام شرایط یک ترانه کاری سخت و دشوار است که در توان هر کسی نیست.

وی افزود: در گذشته اگر کسی می‌خواست به عنوان ترانه سرا در تلویزیون و رادیو فعالیت کند، فقط سه تا چهار سال طول می‌کشید تا از فیلترها و امتحانهای موجود بگذرد؛ چرا که برای سرودن ترانه سواد لازم بوده و هست. ولی امروزه کسی برای چنین چیزی اهمیتی قایل نیست و خیلی‌ها تراوشات ذهنی خود را با عنوان ترانه به خورد مردم می‌دهند و صرفا به ردیف کردن کلماتی شیک ولی بی معنا درکنار هم بسنده می‌کنند و اتفاقا نام آنها را نیز ترانه می‌گذارند.

شیرازی تصریح کرد: ترانه باید بر مبنای ملودی سروده شود و چنین کاری قطعا نیازمند دانش ، سواد ، آگاهی و توانایی است اما متاسفانه این روزها کسی حوصله انجام چنین کارهایی را ندارد. پیش از انقلاب تعداد ترانه سرایان حرفه ای کمتر از 20 نفر بود. چون فقط حرفه ای‌ها وارد این عرصه می‌شدند. آنها اصولی کار می‌کردند و اگر کسی نمی‌توانست از پس سرودن ترانه خوب برآید نمی‌توانست در تلویزیون و رادیو و فرهنگستان و ...کار کند.

این ترانه سرا در پایان خاطرنشان کرد: متاسفانه باید بگویم که این روزها کمتر ترانه ای داریم که توسط مردم شنیده شود، آن را زمزمه کنند و در یادها سپرده شود. ترانه‌های خاطره انگیز سروده نمی‌شوند؛ چرا که جوانها بیش از هر چیزی بخش مالی این قضیه را در نظر می‌گیرند.

پایان پام/43