ناصر رحیمی در گفتگو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین گفت: مدتهاست که دوست خواننده و هنرمندم به موضوع مافیا در موسیقی ایران پرداخته است و کسی جرات تایید سخنان او را ندارد اما من معتقدم این باندبازی و مافیا نه تنها در زمینه خوانندگی بلکه در زمینه نوازندگی ، اهنگسازی و ... هم وجود دارد.
نوازنده فلوت فیلم"پاتو زمین نذار" به کارگردانی ایرج قادری در ادامه متذکر شد: متاسفانه فضای موسیقی آلوده شده است و جوانهای این عرصه استثمار شدهاند. آنها یا اجازه همکاری با کسی را ندارند و یا مجبورند بدون هیچ چون و چرا فقط و فقط با یک عده خاص همکاری کنند و این یعنی همان مافیایی که به وجود آن معتقدیم و دیگران نادیدهاش میانگارند.
وی افزود: همیشه اینگونه بوده که خواننده های بسیاری در زمینه موسیقی فعالیت میکردند و کار برای همه بود و هر کس کار خودش را میکرد.این طور نبود که به دلیل منافع شخصی دیگران را از دور خارج کنند. هر کس گروهی برای خود داشت و کار خود را همراه با آن انجام میداد. مثلا من برای خودم گروه داشتم، کریم قربانی برای خودش گروه داشت و همین طور حمید حامی و ...
وی با بیان اینکه این روزها هر کس می خواهد یک شبه ره صدساله را برود، گفت: در حالی افراد به دنبال طی کردن مسیر کوتاه هستند که هیچ چیز از موسیقی نمیدانند و درک درستی از آن ندارند.این عده، از موسیقی فقط به ردیف کردن چند ترانه دم دستی کنار هم و گذاشتن یک ملودی دم دستی تر بر روی آن کفایت میکنند.
این نوازنده با گلایه از دستمزد اندک نوازندگان به ویژه نوازندگان حرفه ای گفت: خواننده ای که از موسیقی سر در نمیآورد برای یک اجرا شبی 15 میلیون دستمزد میگیرد ولی برای نوازنده ای که سالیان سال زحمت کشیده تا بتواند به نواختن یک ساز مسلط شود، شبی یک میلیون دستمزد را زیاد میبینند. اگر خواننده سر اجرا حاضر نشود به هر قیمتی او را راضی می کنند اما حاضر نیستند به نوازنده حتی یک ریال اضافه بپردازند و حتی ممکن است دستمزد او را نیز نپردازند و حق او را بخورند.
وی در پاسخ به اینکه آیا جایگاه وی به عنوان نوازنده ای که سالها تجربه را با خود به همراه دارد جایگاه مناسبی است، گفت: من یک نوازنده حرفه ای در حوزه خودم هستم و از معدود کسانی هستم که موفق شدهام مدرک درجه یک دکتری را اخذ کنم، با این همه از جایگاه مناسبی برای خودم برخوردار نیستم؛چرا که به عنوان نوازنده از حداقل امکانات که وجود یک سندیکاست برخوردار نیستیم.
وی با اشاره به اینکه در موسیقی بر خلاف سینما دلسوز وجود ندارد، گفت: ما در موسیقی کسانی همچون مخملباف و بیضایی نداریم که دلسوزمان باشند. اگر چنین مشکلاتی برای سینماگران پیش بیاید با پا در میانی یکدیگر آن را حل می کنند اما در موسیقی کسی به چنین جایگاهی نرسیده که به قولی ریش گرو بگذارد .
نوازنده "اشک من هویدا شد" همچنین خاطر نشان کرد: من به مدت هشت سال با دوست و همکارم قاسم افشار کار کردم و برایش فلوت نواختم اما تنها اتفاقی که افتاد این بود که بر سر 500 هزارتومان هم دوستی ما به هم خورد و هم همکاریمان. منظورم از بیان کردن این چیزها این است که چرا باید دستمزد یک نوازنده به قدری پایین باشد که برای مبلغی اندک از دوستیها و همکاری هایش چشم پوشی کند؟
وی با اشاره به مشکلات خوانندگان حرفه ای تاکید کرد: من از نزدیک یا مشکلات حرفه ای های این عرصه آشنا هستم؛ چرا خواننده ای مثل حمید حامی که از صدای خیلی خوبی برخوردار است و حرفه ای می خواند، باید دغدغه این را داشته باشد که موسیقی درگیر باندبازی و مافیا است؟ چرا باید مدام به این فکر باشد که برای انتشار آلبومهایش اسپانسر وجود ندارد و خودش به تنهایی باید دست به کار شود؟ مگر ما چند خواننده مثل او داریم که نباید قدر او را بدانیم؟ مگر نه اینکه او یکی از خوانندگانی سالم است که سالم میخواند؟ چرا باید فلان خواننده به دلیل ارتباطهای مافیایی که با دوستانش دارد، ماههای محرم و صفر و رمضان و ... را که عملا موسیقی در ایران تعطیل است به کشورهای اروپایی بروند و ضمن اجرای برنامه جیب خود را میلیاردی پر کنند و کسانی مثل حامی که خواننده های جدی و حرفه ای هستند دغدغه های ریز و درشت داشته باشند؟
این نوازنده در ادامه با اشاره به اینکه مافیای یاد شده گریبان او را نیز گرفته است، گفت: من به عنوان یک نوازنده حرفه ای باید پشت سر هر خواننده ای که دوست ندارم ساز بزنم. به جرات میتوانم بگویم تنها خواننده ای که قدر نوازنده حرفه ای را می داند دوست و همکار خوبم حمید غلامعلی است. او همیشه در کنسرتهایش از نوازندگان به خوبی یاد میکند و چنین خواننده ای در ایران استثناست.
رحیمی با تاکید بر این که مدت سه سال است که خانه نشین شده، گفت: مافیا موجب شده تا کنج عزلت برگزینم و در خلوت برای خودم شاگرد بگیرم و فقط تدریس کنم. چون وضعیت نوازنده ها و پرداخت دستمزد آنها در ایران از پایه خراب است. من کارم را دوست دارم و عاشق آن هستم که تا این لحظه دوام آوردهام. در غیر این صورت بسیار زودتر از اینها کارم را رها کرده بودم و به دنبال تجارت رفته بودم.
وی در پایان خاطرنشان کرد: کشتی موسیقی ایران به گل نشتسه است باید راه حلی پیدا کرد تا نجات پیدا کند. باید از روی اصول و حساب و کتاب پیش رفت نه از روی رابطه و مافیا و باندبازی! در این صورت می توان چشم انداز خوبی برای موسیقی ایران بخصوص در زمینه نوازندگی در نظر گرفت.
پایان پیام/43