هومن سلیمی، کارشناس گرافیک درباره تاثیر تایپوگرافی بر حوزه لباس به خبرنگار مد ولباس هنرآنلاین گفت: وارد شدن تایپوگرافی به حوزه لباس ایران توسط یک ایرانی خارج از کشور آغاز شد. در واقع این بخش نیز مانند بسیاری از حوزه های دیگر تنها به کپی برداری صرف محدود شد تا جایی که از این حد فراتر نرفت.
وی در ادامه افزود: تایپوگرافی بر روی لباس نیز توسط یک ایرانی در خارج از کشور ایجاد شد که متاسفانه در داخل به دلیل عدم توان تولیدی ها در رقابت با چینی ها اسیر گپی بردار شد.
سلیمی گفت: با توجه به اینکه مدتی در کار طراحی بر روی پوشاک بوده ام معتقدم که طراحی در ایران به دلیل عدم حضور گرافیست ها در این حوزه بسیار ضعیف است چرا که اغلب طرح ها یا کپی برداری از برندهای معروف دنیاست و یا اینکه توسط تعدادی طراح که دوره های کوتاه فتوشاپ دیده اند انجام شده است در واقع کمتر تولیدی در ایران به مساله تایپوگرافی و کارهای گرافیکی تخصصی نگاه می کند.
این کارشناس گرافیک تاکید کرد: من و بسیاری از گرافیست های دیگر فکر می کردیم که این تایپوگرافی ها سرانجام از حالت کپی برداری خارج می شود و بالاخره به سمت نقوش و خطوط ایرانی اصیل خواهد رفت اما این اتفاق به دلیل ترس تولیدی ها از ریسک و عدم حضور متخصصین اتفاق نیوفتاد ضمن اینکه در این میان چینی ها نیز وارد عرصه شدند و با قیمت های پایین تر طرح های جهانی را وارد کشور کردند.
سلیمی تایپوگرافی بر روی لباس را مثبت دانست و اظهار کرد: طرح های تایپوگرافی می تواند تنها منوط به اشعار نباشد و در حوزه مفهومی نیز فعالیت داشته باشد. به شخصه طرحی را دیده ام که توسط عده ای گرافیست خلاق به صورت تک دوزی چاپ شده بود طرحی که در آن سیگار بهمن دارای دو بال ترسیم شده بود و شعار هک شده بر روی لباس این بود که هرگز ترکت نخواهم کرد. این فضا و خلاقیت نهفته در آن به همراه مفهوم عمیق توانست من و بسیاری از افراد جامعه را جذب کند اما مشکل اینجاست که تولیدکنندگان داخلی این خلاقیت ها را نادیده می گیرند ضمن اینکه به دلیل پایین بودن قیمت اجناس چینی این افراد نیز از ریسک و هزینه کردن می ترسند.
وی در پاسخ به این سوال که چقدر تایپوگرافی بر فرهنگ و ادبیات کشور تاثیرگذار است گفت: وقتی به شعرهایی نگاه می کنم که با خطوط شکسته نستعلیق بر روی لباس ها کار شده است احساس می کنم که فرهنگ و ادبیات را به صحن اجتماع و زندگی روزمره رسانده ایم در واقع با اینکار حتی بدون توجه به جنبه های سنتی توانسته ایم فرهنگ و ادبیات را حفظ کنیم و اصالت را به پوشش ببخشیم.
این کارشناس گرافیک در پاسخ به این سوال که چرا بسیاری از طرح های تایپوگرافی قابل خواندن نیست بیان کرد: تایپوگرافی انگیسی به دلیل نوع فونت ها اغلب جدا از هم استفاده می شود اما در فارسی به دلیل پیشکسوت بودن برخی از خوشنویسان و زیبایی های خطاطی این مساله الگوی تایپوگرافی شده است که البته از جهت زیبایی شناسی قابل احترام است.
سلیمی با اشاره به رقابت چینی ها در حوزه چاپ لباس گفت: برای یک تولیدی داخلی تولید یک تی شرت با چاپ حداقل رقمی بالغ بر 2500 تومان تمام می شود در حالیکه همان تی شرت با طرح های جذابتر با قیمت 1700 تومان به دست فروشنده داخلی می رسد. این تفاوت فاحش باعث ترس تولیدکنندگان و از دست رفتن بازار داخلی می شود.
انتهای پیام/61