منصور پاکنژاد، نوازنده ساز دهنی در گفت و گو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین درباره وضعیت آموزش سازدهنی در ایران گفت:هم اکنون از نظر سیستم آموزشی در حد متوسط قرار داریم؛ زیرا این ساز هنوز نتوانسته است جای خود را در میان مردم باز کند و حتی بسیاری از مردم با این ساز آشنا نیستند. مثلا اگر 10سال گذشته درباره سازدهنی از یک فرد سوالی پرسیده میشد آن فرد نمیتوانست به آن سوال پاسخ دهد؛ زیرا سازدهنی اصلا در ایران وجود نداشت ولی از یکسال پیش به دلیل تقاضای متقاضیان وارد کردن این ساز بسیار افزایش یافته است.
وی ادامه داد:این ساز در سطح جامعه گسترش یافته است؛زیرا افراد بسیاری به این ساز گرایش یافتهاند.در کشور ما در بیشتر آموزشگاه ها این سازرا آموزش میدهند،حتی در بسیاری از کشورها این ساز به صورت پراکنده آموزش داده می شد و از لحاظ آموزشی سطح تدریس بسیار پایین بود اما به مرور زمان این ساز توانست جای خود را در میان دیگر سازها پیدا کند.
این نوازنده درباره وضعیت هنرجویان و اساتید این ساز خاطرنشان کرد: چند سال گذشته افراد با تجربه ای آموزش این ساز را در آموزشگاهها شروع کردند که این افراد در به ثمر رسیدن این ساز نقش موثر و مفیدی داشتند اما به مرور زمان هر کسی حق تدریس این ساز را به خود داد که این کمی به ضرر هنرجویان این ساز است.
وی با اشاره به اینکه افرادی که در این زمینه فعالیت میکنند نسبت به این ساز سواد کمی دارند،گفت: هم اکنون هر کسی که این ساز را تدریس می کند دانش فنی کمی در باره این ساز دارد. قطعا مراکز زیادی این ساز را تدریس میکنند ولی به ندرت پیش میآید که اساتید آن ماهر باشند.
منصور پاکنژاد درباره هنرجویان این ساز گفت: به طور کلی تعداد متقاضیان این ساز نسبت به سالهای گذشته بسیار زیاد شده است و بیشتر این هنرجویان با علاقه بیشتری تدریس این ساز را پیگیری می کنند. همچنین افراد علاقه مند به این ساز در سالهای اخیر بسیار رشد کردهاند و انگیزه و فعالیت این افراد بیشتر شده است.در حال حاضر برای هنرجویان همه چیز مهیا و فراهم است و زمینه یادگیری آنها آماده است در نتیجه مشکلات آنها کم شده است. این نوازنده ساز دهنی در پاسخ به این پرسش که چه مدت طول میکشد تا یک فرد مبتدی بتواند این ساز را بزند، گفت: براساس تجربه ای که در این چند سال در زمینه تدریس داشتم یکسال زمان میبرد تا هنرجو بتواند این ساز را بخوبی بزند. البته این موضوع به این منظور نیست که دیگر نیازی به تمرین و تدریس نیست بلکه بعد از آن دو سال هم خود هنرجو باید تمرین کند و کارهایی را در این زمینه گوش کند تا بتواند این ساز را بدون هیچ ایرادی بنوازد. همچنین این موضوع بستگی به علاقه و مهارت هنرجو نیز دارد زیرا اگر هنرجویی با علاقه در سر کلاس ها حاضر نشود ممکن است بعد از 10 سال نتواند این ساز را حتی به صورت خیلی ابتدایی بنوازد.
پاکنژاد در ادامه در پاسخ به این پرسش که چرا این ساز به صورت جدی در هنرستانهای موسیقی تدریس نمی شود، گفت:در کشور ما و حتی کشور های دیگر هنوز فرهنگ این ساز شناخته شده نیست. در ابتدا مردم باید این ساز را بخواهند تا اساتیدی هم برای آن درنظر گرفته شود.همچنین در همه جای دنیا برای این ساز کتاب و سیستم درسی مشخص و واحدی وجود ندارد و ما تنها از طریق اطلاع رسانی میتوانیم سطح این ساز را ارتقا دهیم.همچنین اگر سیستم آموزشی بهبود یابد بهتر میتوانیم به این ساز به عنوان یک ساز جداگانه بپردازیم.
پایان پیام/46