سهیلا برزگر کارشناس اقتصاد تولید و طراح لباس درباره کمرنگ شدن طراحی پوشاک برای کودکان در جامعه به خبرنگار مدو لباس هنر آنلاین گفت:حوزه پوشاک کودک بسیار کمرنگ شده است اما واقعیت این است که استادان و فعالان این رشته هیچ اجباری بر طراحی لباس کودک و فعالیت در این حوزه ندارند.

وی با تاکید بر استقبال دانشجویان رشته طراحی لباس نسبت به طراحی لباس کودک، اظهار کرد: نبود فضا یا ارگان مشخصی برای ارائه طرح از جمله مشکلات این بخش است. در واقع اگر فراخوانی برای طراحی لباس کودک داده شود حتما با استقبال دانشجویان و طراحان همراه می‌شود ولی این روزها بیشتر فراخوان‌ها و حمایت‌های دولتی مربوط به عرصه پوشاک بزرگسال و زنانه است.

برزگر ادامه داد: منابعی که برای طراحی لباس کودک مورد استفاده طراحان قرار می‌گیرد خارجی است به همین دلیل در بخش طراحی کودک برخلاف پوشاک زنانه خلاقیت کمتری را شاهد هستیم.

این کارشناس طراحی لباس بیان کرد: به این دلیل عدم استقبال طراحی لباس کودک از سوی مسئولین و تولیدکنندگان این بخش تنها به کپی‌برداری و طرح‌های خارجی محدود شده‌است درواقع چنانچه طراحی مشغول به کار در بخش کودک شود قطعا متضرر خواهد شد چرا که هیچ سفارش یا حمایتی از سوی سرمایه گذاران در این بخش وجود ندارد.

برزگر درباره اهمیت جذابیت طراحی بر روی لباس کودکان گفت:برنامه‌سازی برای کودکان بخش نخست و اصلی کار است چرا که اگر انیمیشن و کارتون ها جذاب باشند قطعا می توانند کودک را به سمت خود جذب کنند اما مشکل اینجاست که کارتون و انیمیشن های داخلی ما در حال حاضر جذابیت لازم را برای جذب مخاطب ندارند.

وی تصریح کرد: مساله اینجاست که برای برنامه‌سازی در بخش کودک و ایجاد شخصیت‌ها و کاراکترهای جذاب نیازمند مطالعات گسترده و حضور متخصصین هستیم. در واقع باید شخصیت های تخیلی و جذاب استفاده کرد چرا که باور پذیری شخصیت ها و قهرمان های داستانی طرحی‌ است که امروزه در کشور های دیگر انجام و قطعا پاسخ مناسب آن دریافت شده است. سوال اصلی اینجاست که چرا انیمیشن سازان ایرانی روی شخصیت حیوانات و اعمال تخیل در این حوزه فکر نمی کنند؟

این طراح در پاسخ به اینکه چرا طراحان بیشتر به طراحی مدل های لباس زنانه می پردازد،گفت: آموزش‌ها در دانشگاه بیشتر بر روی مانکن‌های بزرگسال انجام می شود و امتحان ها نیز بر روی همان مانکن‌های زنانه گرفته می‌شود درواقع بر روی مانکن بچه‌گانه هیچ آموزشی انجام نمی شود و اساتید تنها به الگوسازی و مباحث نظری اکتفا می کنند چرا که استادان و فعالان این رشته هیچ اجباری برای طراحی لباس کودک ندارند.

برزگر درباره ارزیابی لباس فرم مدارس در مقطع دبستان بیان کرد: معمولا مدارس از مدل های تکراری با رنگ های مختلف استفاده می‌کنند.این در حالی‌است که طرح های من در بخش لباس فرم مدارس در مناطق مختلف رتبه‌های اول تا سوم را کسب کرده اند اما مدیران از این طرح ها هیچ استقبالی نکردند و همچنان طرح های تکراری را ترجیح میدهند.

وی مدل فعلی لباس فرم مدارس را نامناسب دانست و افزود: لباس فرم مدارس ابتدایی برای بچه های مقطع دبستان مناسب نیست زیرا از پارچه فلامنت که وزن و مواد سنگین‌تری دارد و مرغوب نیست،استفاده می‌شود.اغلب روپوش و شلوار سایز خود دانش‌آموز نیست واین گشادی موجب سنگینی و خستگی دانش آموز می‌شود.

انتهای پیام/47