سهیلا برزگر، طراح لباس برندهای مختلف و مطرح در ایران بر نیازسنجی بازار و شناخت سلیقه مشتریان در بازار پوشاک در این باره به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: واقعیت این است که مدیریت پوشاک ما دولتی نیست لذا اغلب تحولات در این حوزه بر اساس حرکتهای خودجوشی شکل میپذیرد که از سوی خارج از مرزهای ایران و فرهنگهای متفاوت وارد میشود.
وی در ادامه تاکید کرد: کشورهای پیشرفته در عرصه پوشاک معمولا در مساله لباس به صورت کاملا فکر شده سرمایه گذاری میکنند به نحوی که شاهد هستید که در این کشورها کانالهای مختلف تلویزیون به صورت شبانه روزی طرحهای مختلف و شوهای لباس را به تصویر میکشند.
این طراح لباس بیان کرد: زرق و برق موجود در این نوع شوهای لباس خود بخشی از جذابیت پنهان در این لباسهاست به نحوی که شاید به جرات بتوان گفت بخش اعظمی از لباسهای موجود در این کانالها کاربردی نیستند و صرفا جهت انگیزه دادن مردم به سمت شیک پوشی و خوش پوشی ارائه میشوند.
برزگر در پاسخ به این سوال که که جذابیتهای موجود در این شوها چگونه به جامعه منتقل میشود، اظهار کرد: معمولا هر جامعهای از لایههای مختلفی در عرصه پوشاک برخوردار است که افراد خاص، عامی و شیک پوش از جمله این دسته بندیها هستند. در کشورهای پیشرفته معمولا برنامه سازان تلویزیون و سینما با استفاده از کاراکتر شخصیتها و داستانهای قوی در فیلم به تبلیغ این نوع پوششها در قالبی پنهان میپردازند تا جایی که امروزه برندهای غربی برای جوان ایرانی بسیار آشناتر از برندهای داخلی است هر چند که در نوع جنس و اورجینال بودن آن شکهایی نیز وجود داشته باشد.
وی درباره راهکار شکل دهی به مد کشور گفت: مساله مد سازی نیز مانند ساختمان سازی یک کار کاملا علمی و اصولی است لذا باید به این مقوله نیز بر اساس مواد اولیه و قالب های رایج توجه کرد. دقت در شوهای لباس کشورهای دیگر نشانگر این مساله است که گاهی یک تولیدکننده برای تبلیغ کار خود پارچهای را سفارش میدهد و از آن پارچه در طرحهای مختلف بهره میبرد این بدان معناست که تولیدکننده و اسپانسر دقیقا می داند که از فضای حاکم بر جامعه چه انتظاری دارد.
این طراح لباس در پاسخ به این سوال که چگونه نیازسنجی در بازارهای داخلی ما با این دقت انجام نمی شود اظهار کرد: بسیاری از تولیدکنندگان در کشور ایران فروشگاه ندارند به همین خاطر نمیتوانند از نزدیک دغدغهها و سلیقه مشتریان خود را بشناسند. در واقع تجربه ثابت کرده است که برندهایی در ایران معتبر هستند که قابلیت شناخت سلیقه مشتری و به روز کردن خواستههای وی را بر اساس نیازهای جامعه داشته باشند در غیر اینصورت محکوم به حذف خواهند بود.
برزگر ادامه داد: برخی از تولیدکنندگان داخلی تنها به تولید طرحهای خود میپردازند بدون اینکه بدانند بازتاب این طرحها در بازار چگونه است. در واقع این تولیدکنندگان طرحها را به صورت انبوه و امانی در اختیار فروشندگان قرار میدهند و فروشندگان نیز هیچ اهمیتی برای فروش این آثار ندارند در نتیجه سرنوشت این لباس ها به حراجیها سپرده میشود در صورتیکه با استفاده از نظام مشتری مداری میتوان این سیستم را کنترل کرد.
وی تصریح کرد: ما در ایران هنوز سیستم مشتری مداری را نداریم به نحوی که اغلب خریدها در ایران بدون ضمانت است چرا که تولیدکنندگان بدون توجه به مباحث علمی کار و مشورت از متخصصین این امر صرفا به کپی برداری میپردازند که عامل اصلی از دست دادن بازار داخلی است چرا که طراح و تولیدکننده در تمام دنیا مکمل یکدیگر برای به دست آوردن بازار هستند.
انتهای پیام/61