به گزارش هنرآنلاین، از این سبک عکاسی میتوان برای به تصویر کشیدن ترسها و حقایق جنگی استفاده کرد و به مردم درباره درگیریهای رخ داده در سراسر جهان اطلاع رسانی کرد. همچنین این سبک اهمیت غرور ملّی و میهن پرستی را از طریق شجاعت و تعهد سربازان جوان در خطوط مقدّم، تبلیغ میکند. امروزه، عکاسی جنگ چرخش ترسناکی کرده است؛ دستکاری و اصلاح عکسها به روندی طبیعی تبدیل شده است. بسیاری از عکسهای زیر به دقّت مورد بررسی و کنکاش قرار گرفتهاند، اما تاثیر آنها بر جهان، همچنان و با وجود شکها و تردیدهای فراوان وجود دارد.
8) بمب اتمی مرد چاق، ژاپن، 1945
تصویر گرفته شده از یکی از B-29 های بهکار برده شده در این حمله عکس: ارتش ایالات متحده آمریکا این عکس کلاسیک، به طور انکار ناپذیری یکی از مشهورترین عکسهای جهان بشمار میآید. این عکس، تصویری از انفجار هستهای بر فراز ناکازاکی را به نمایش میگذارد که به عنوان ابر قارچی مرد چاق شناخته میشود. این عکس در تاریخ 9 آگوست سال 1945 گرفته شده است. بمباران ژاپن توسط ایالات متحده آمریکا، در مراحل پایانی جنگ جهانی دوم، شهری با قطر پنج کیلومتر را با خاک یکسان کرد و هفتاد هزار نفر بلافاصله و بسیاری دیگر به علت در معرض قرار گرفتن در برابر این اشعهها، در سالهای بعد جان خود را از دست دادند.
در آن زمان، اخبار بمباران اتمیبه شدت با استقبال مردم ایالات متحده مواجه شد و با این تصویر به سرعت و به طور گسترده به اطلاع عموم مردم رسید. با این وجود، سالها بعد، مستندها و عکسهایی از این رویداد کشف شد و جهان از این تراژدی انسانی اطلاع یافت. این عکس از آن زمان تا کنون، به نمادی برای نشان دادن ماهیت واقعی جنگ و پتانسیل مفرط اختراعات بشر تبدیل شده است.
7) دکتر فریتس کلاین در میان گوری دسته جمعی در بلزن ایستاده است
تصویر: اوکس. اچ (گروهبان)، واحد شماره 5 فیلم و عکس ارتش در این عکس معروف، دکتر فریتس کلاین، پزشک اردوگاه، در میان یک گور دسته جمعی در اردوگاه کار اجباری برگن- بلزن ایستاده است؛ وظیفه اصلی او انتخاب زندانیان برای فرستادن به اتاقهای گاز بود. از سال 1942 تا سال 1944، قطارهای حمل و نقل، یهودیان، رومانیاییها، افراد مبتلا به انواع معلولیتها، اسرای جنگی شوروی، همجنس گرایان، فرقه یهوهپ و دیگر مخالفان سیاسی و مذهبی را به "اردوگاههای کار اجباری" تحویل میدادند. در این اردوگاهها، پس از یک فرایند انتخاب، زندانیان به شیفتهای کاری 12 تا 15 ساعته فرستاده میشدند و تنها لباس کار اجباری به تن و کفشهای چوبی به پا میکردند. زندانیان ضعیفتر، مسنتر، و جسورتر، مستقیما به اتاقهای گاز فرستاده میشدندتا زنده با گاز کشته شوند. بدنهای آنها یا در گورهای دسته جمعی دفن و یا در کورهها سوزانده میشد.
6) ساحل اوماها، سال 1944
تصویر: رابرت کاپا، 1944 رابرت کاپا، روزنامه نگار و عکاس جنگی مجارستان، برای عکسهایی که در طول جنگ جهانی دوم گرفت مشهور است و به لطف تلاشهای آنها، جهان توانست تا با گوشهای از واقعیات جنگ آشنا شود. این عکس، حمله ششم ژوئن سال 1944 به نورماندی را نشان میدهد که در اشغال نازیها قرار داشت. این حمله توسط نیروهای انگلیسی، آمریکایی، کانادایی و فرانسه آزاد صورت گرفت. توده مردم این تصویر را به عنوان عکسی "واقعی" از جنگ پذیرفتند و این به لطف ماهیت تیره عکس و لرزشهای منسوب به دست عکاس اتفاق افتاد. ولی درواقع عدم فوکوس از عکس نشان از لرزش دست یک عکاس جوان بی تجربه دارد. مجله زندگی، که کاپا برای آن کار میکرد، به هر صورت تصمیم به انتشار این عکس گرفت؛ زیرا تلاشهای سربازان نیروهای متفقین را نشان میداد که شناکنان ساحل اوماها را میپوشاندند و این در حالی بود که در احاطه مسلسل و آتش توپخانه قرار داشتند. این نوعی عکاسی است که غرور ملی را تغذیه میکند و تا به امروز افتخاری را برای سربازان سقوط کرده در بدترین جنگها به ارمغان آورده است.
5) سربازان در حال سقوط، جنگ داخلی اسپانیا، 1936
تصویر: رابرت کاپا، 1936 "سرباز وفادار در لحظه مرگ" نام رسمی این عکس است، که لحظه سقوط تیر خوردن یک سرباز را نشان میدهد و تقریبا با حالتی آهسته به زمین میافتد. گفته میشود که این مرد در حال سقوط، فدریکو بورل گارسیا است، آزادی خواهی اسپانیایی و سربازی آشوب طلب در جنگ داخلی اسپانیا. تا سال 1970، این تصویر، به عنوان یکی از بدنام ترین و قابل توجهترین عکسها از دوران جنگ داخلی اسپانیا، مد نظر قرار داشت، هم در داخل اسپانیاو هم در خارج از کشور. با این وجود، اعتبار این عکس که توسط کاپا گرفته شده، مورد تردید قرار گرفته است و برخی اظهار داشتهاند که این تصویر نمایشگاهی بوده و با مقدمه گرفته شده است.
4) ژنرال نگویان لون در حال اعدام یک زندانی ویت کنگی، 1968
تصویر: اِدی آدامز این عکس که جایزه پولیتزر را نیز از آن خود کرده است، توسط اِدی آدامز گرفته شده است و یکی از معروفترین عکسهای جنگی تمام دوران است. مردی که اسلحه در دست دارد، ژنرال نگویان لون، رئیس پلیس ملی جمهوری ویتنام، در آن سالها است و مردی که قرار است به زودی بمیرد، سرباز ویت کنگی، نگویان وان لیم است. داستان از این قرار بود که زندانی نزدیک خندقی با اجساد 34 افسر پلیس و وابستگان آنها پیدا شد؛ از جمله وابستگان ژنرال ... غوغا و همهمهای که این عکس ایجاد کرد، فصلی کامل را در جهان عکاسی خبری باز کرد تصویری که ارزش هزار کلمه را دارد. "این عکس به سرعت تبدیل به نماد ضد جنگ شد"؛ اما آدامز پاسخ داد: من ژنرال را با این عکس کشتم ... آنچه که عکس نگفته این است اگر شما در آن زمان و مکان و روز بسیار گرم، در جای ژنرال بودید و پسر به اصطلاح بدی را دستگیر میکردید که یک، دو، یا سه سرباز آمریکایی را از بین برده بود؟"
3) مجسمه صدام حسین در بغداد سرنگون میشود، 2003
تصویر: ارتش ناشناخته ایالات متحده آمریکا یا بخش استخدامی وزارت دفاع این عکس، که تازه ترین مورد از این مجموعه عکس است، تاثیر نمادین قابل توجهی از خود بر جای گذاشته است که به عنوان نمادی از قدرت همه جانبه، تفکر شخصیتی صدام، فرهنگ عراقی را بر انگیخت. مجسمهها، پرترهها و تصاویر او به افتخارش، در همه جای کشور ساخته شد و صورت او در همه جا به نمایش در میآمد، از نمای ساختمانها، مدارس و فرودگاهها گرفته تا روی پول ملی کشور. هنگامیکه رژیم صدام حسین در سال 2003، با حملهای به رهبری آمریکا در عملیاتی با نام "آزادسازی عراق" سقوط کرد، تصاویری از تخریب مجسمه بزرگ صدام در بغداد در سطحی جهانی از تلویزیون پخش شد. تخریب همه تصاویر این مرد در دستان شهروندان عراقی، به معنای پایان نماد دوره ترس و وحشت و آغاز دوران صلح بود. با این حال، با وجود دستگیری، محاکمه و متعاقب آن اعدام صدام در سال های بعد، صلح هنوز به عراق وارد نشده است.
2) زنده سوختن در ویتنام، 1972
این عکس در ترانگ بانگ گرفته شده است تصویر: هیون کانگ یوت این عکس یکی از ترسناکترین و دردآورترین تصاویری است که تاریخ مدرن به خود دیده است. دختر برهنه در مرکز تصویر، پان سی کیم، قربانی حمله بمبهای آتش زای ویتنام جنوبی است؛ او در حال فرار از مکانی است که این بمبها در آنجا فرود آمدهاند و این در حالی است که به طور زنده در حال سوختن است. در سال 1972، هواپیماهای ویتنام جنوبی در توافق با ارتش ایالات متحده آمریکا، بمبی آتش زا را بر روی روستای ترانگ بانگ انداخت، که در آن زمان توسط نیروهای ویتنام شمالی اشغال شده بود. این عکس، جایزه پولیتزر را برای عکاس خود، هیون کانگ به ارمغان آورد؛ با وجود شک هایی که در رابطه با صحت آن از سوی مردم و رئیس جمهور وقت آمریکا، نیکسون مطرح شده بود اما او با مقاومت، این اشتباه خام عموم را به اثبات رساند؛ این عکاس، جزئیات بیمارستان کوچک بارکسی در سایگون که در آن پان کیم 9 ساله، برای مدت چهارده ماه تحت درمان قرار داشت را به تصویر کشید. سرانجام دختر 9 ساله جان سالم به در بُرد و بنیانگذار بنیاد پان کیم در سال 1997 شد؛ بنیادی که کمکهای پزشکی و روانی به کودکان قربانی جنگ ارائه میدهد.
1) تصویری که بیشترین تاثیر را در تمام دوران بر جای گذاشته است، 1945
در تاریخ 23 فوریه سال 1945 گرفته شده است تصویر: جو روزنتال بالا بردن پرچم در ایو جیما، شاید مشهورترین عکس جنگی باشد که تاکنون گرفته شده است. این تصویر توسط پنج تفنگدار دریایی ایالات متحده آمریکا و یک پزشکیار دریایی در سال 1945 و در بالای کوه سوریباچی برافراشته شده است. عده کمی از این حقیقت آگاه هستند که این پرچم، دومین پرچمی بود که برافراشته شد؛ پرچم اوّل بسیار کوچک بود و توسط دریاداران دیده نمیشد و عکاس جو روزنتال، که جایزه پولیتزر را برای این تصویر به دست آورد، درست در زمان مناسب برای ثبت این تصویر به صحنه رسید. ایو جیما، اولین بخش از خاک ملی کشور ژاپن بود که توسط آمریکاییها به اشغال در آمد بنابراین، این منطقه به شدت سنگربندی شده بود و به چهار روز جنگ خونین نیاز بود تا بتوان به بالای کوه سوریباچی رسید. جنگ یک ماه تمام ادامه یافت، که در آن سه نفر از برافراشتگان پرچم جان خود را از دست دادند. در سال 1951، این تصویر برای ساختن مجسمه بنای یادبود جنگ در خارج از شهر واشنگتن دی. سی، توسط فیلیکس وِلدون، مورد استفاده قرار گرفت.
انتهای پیام/32/31