به گزارش خبرنگار سینمایی هنرآنلاین، چهارم شهریورماه سال1327ه.ش، اکبر عبدی (در شناسنامه عبدی آقاباقر)، هنرمندی که به درستی "مرد خنده ایران" می‌نامند، متولد شد.

او از سال 1353 و پس از کسب مدرک دیپلم متوسطه، کار خود را در عرصه بازیگری با حضور در نمایش‌های آماتور شروع کرد. بازی در مجموعه "محله برو بیا" در سال1362 اولین حضورش در تلویزیون بود و بالاخره در سال1363 با بازی در مجموعه "بازم مدرسه‌ام دیر شد" به محبوبیت عمومی رسید و توانست عنوان "بازیگری مستعد و خلاق" را در سال 1365 به خود اختصاص بدهد.

عبدی با "جنجال بزرگ" که 6 سال پس از تولید به نمایش عمومی درآمد و در آن فاصله با بازی در فیلم‌های "مردی که موش شد"، "اجاره‌نشین‌ها"، "گراند سینما" و "ای ایران" خود را بعنوان یک بازیگر طنز مطرح کرد.

بازی خوب او در "اجاره‌نشین‌ها" در کنار چهره‌ای که امکان گریم‌های مختلف را به او می‌دهد، از او بازیگری ساخت که جدا از مطرح شدنش در سینمای ایران، حضورش را در فیلم‌های تاثیرگذار سینما با کارگردانان بزرگ نیز تضمین کرد.

در سال 1368 برای بازی در فیلم"مادر" علی حاتمی، توانست جایزه سیمرغ بلورین نقش دوم مرد را از هجدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر نصیب خود کند. پس از فیلم "مادر" هم هنرنمایی عبدی در فیلم‌های "هنرپیشه"، "آدم برفی"، "ناصرالدین شاه آکتور سینما"، "دلشدگان" و "روز فرشته" از دیگر کارهای ماندگاری است که هیچ وقت از یاد سینمادوستان نخواهد رفت.

اکبر عبدی نیمه دوم دهه هفتاد را در سکوت سینمایی گذراند و بازی‌هایش در چند فیلم کمدی در اواخر دهه هفتاد هم خیلی مورد توجه واقع نشد و هر چند در سال ۱۳۸۰ و در بیستمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر، برای بازی در فیلم "نان، عشق و موتور هزار" نامزد سیمرغ شد، اما بسیاری معتقد بودند که او از دوران اوج خود فاصله گرفته است.

اکبر عبدی در سال 1385 با بازگشتی دوباره به عرصه سینما، در فیلم‌های "اخراجی‌ها" و "قاعده بازی" نشان داد که گذر زمان از توانایی‌ او کم نکرده است. با شروع دهه 90 رضا عطاران در اولین تجربه کارگردانی خود به نام "خوابم می‌آد" از اکبر عبدی برای بازی در نقش یک پیرزن استفاده کرد و شاید اگر مشکلات اکران گریبان این فیلم را نمی‌گرفت عبدی می توانست یک اتفاق تاریخی جدید را رقم بزند.

اکبر عبدی از زبان آقای بازیگر

عزت‌الله انتظامی، آقای بازیگر سینما درباره اکبر عبدی می‌گوید: او بهترین هنرپیشه کمدی حال حاضر سینمای ایران است، از همه بامزه‌تر است. عبدی وقتی از تلویزیون بیرون زد، تلویزیون 20 تا بازیگر چاق پیدا کرد اما هیچ کدام به درد نمی‌خورند. اکبر عبدی هر چند سواد آکادمیک ندارد اما شیرین است.

اکبر عبدی از زبان حمید جبلی

حمید جبلی هم که از بازیگران هم نسل عبدی محسوب می شود درباره او می‌گوید: اکبر عبدی شخصا خوش‌ذوق، خوش صحبت و شیرین است که شاید از این نظر به طور غریزی بی‌نظیر است. هر چند هنوز در هیچ فیلمی آن طور که باید از او استفاده نشده است، حتی در اجاره‌نشین‌ها.

ارادت اکبر عبدی به سعدی سینمای ایران

اکبر عبدی، بازیگری است که پس از سال‌ها هنوز فیلمساز تاثیرگذار تاریخ سینمای ایران یعنی علی حاتمی، سعدی سینمای ایران را فراموش نکرده و در سخنان خود همیشه به از او به نیکی یاد می‌کند. عبدی درباره زنده‌یاد علی حاتمی می‌گوید: علی حاتمی هیچ وقت در جشنواره‌هایی که قبل و بعد از انقلاب برگزار می‌شد، مطرح نشد چون حرف‌هایش نیش‌دار بود. جای علی حاتمی در سینمای ایران خالی است و این خلاء بی‌اندازه حس می‌شود.

احترام و حمایت از پیشکسوتان از زبان اکبر عبدی

اکبر عبدی بازیگری بوده که همواره احترام خاصی برای پیشکسوتان قائل است. او در مراسم بزرگداشت زنده‌یاد حمیده خیرآبادی در سال ۸۰ جملات جالبی در تمجید از او چنین گفت: خانم خیرآبادی آنقدر نقش خود را زیبا ایفا می‌کرد و کار خود را درست انجام می‌داد که عین زندگی می‌شد و به او می‌خورد که حتی مادر مرتضی عقیلی هم باشد. خدا، ما زنده‌ها را بیشتر بیامرزد چون این آخری‌ها خیلی خوب رفتار نمی کنیم.

فیلم‌شناسی اکبر عبدی

جنجال بزرگ(۱۳۶۳)، مردی که موش شد(۱۳۶۴)، مأموریت(۱۳۶۵)، اجاره‌نشین‌ها(۱۳۶۵)، غریبه(۱۳۶۶)، گراند سینما(۱۳۶۷)، مادر(۱۳۶۸)، ریحانه(۱۳۶۸)، دزد عروسک‌ها(۱۳۶۸)، ای ایران(۱۳۶۸)، سفر جادویی(۱۳۶۹)، در آرزوی ازدواج(۱۳۶۹)، ناصرالدین شاه آکتور سینما(۱۳۷۰)، مدرسه پیرمردها(۱۳۷۰)، سیرک بزرگ(۱۳۷۰)، دلشدگان(۱۳۷۰)، هنرپیشه(۱۳۷۱)، روز فرشته(۱۳۷۲)، سفربخیر(۱۳۷۳)، رویای نیمه شب تابستان(۱۳۷۳)، تحفه هند(۱۳۷۳)، آقای شانس(۱۳۷۳)، آرزوی بزرگ(۱۳۷۳)، آدم برفی(۱۳۷۳)، یک داستان واقعی(۱۳۷۴)، مرد آفتابی(۱۳۷۴)، پاکباخته(۱۳۷۴)، عشق گمشده(۱۳۷۵)، شب روباه(۱۳۷۵)، پنجه در خاک(۱۳۷۶)، بدلکاران(۱۳۷۶)، چشم عقاب(۱۳۷۷)، جنگجوی پیروز(۱۳۷۷)، دارا و ندار(۱۳۷۸)، علی و دنی(۱۳۷۹)، نان و عشق و موتور۱۰۰۰(۱۳۸۰)، تارزن و تارزان(۱۳۸۰)، کفش‌های جیرجیرک‌دار(۱۳۸۱)، هدف اصلی(۱۳۸۵)، گوشواره(۱۳۸۵)،قاعده بازی(۱۳۸۵)، اخراجی‌ها(۱۳۸۵)، مظفرنامه(۱۳۸۶) (محمدرضا ورزی)، کلاغ پر (۱۳۸۶)، تسویه حساب(۱۳۸۶)، نظام از راست(۱۳۸۷)، دلداده(۱۳۸۷)، در شب عروسی(۱۳۸۷)، کیش و مات(۱۳۸۷)، اخراجی‌ها۲(۱۳۸۷)، چشمک(۱۳۸۷)، افراطی‌ها(۱۳۸۸)، زمهریر(۱۳۸۸)، شرط اول(۱۳۸۸)، مستخدم(۱۳۸۸)، مصادره(۱۳۸۹)، اخراجی‌ها ۳ (۱۳۸۹)، خوابم می‌آد(1390)

اکبر عبدی در تلویزیون

محله برو بیا، محله بهداشت، مجموعه مثل‌آباد، باز هم مدرسم دیر شد، امام علی، مجموعه راه سوم، هتل پیاده‌رو، زیر آسمان شهر، در چشم باد، مجموعه سال‌های مشروطه، معصومیت از دست رفته

عبدی؛ جشنواره‌ها و جوایز

- برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از هشتمین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم "مادر" در سال ۱۳۶۸ - کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از یازدهمین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم "هنرپیشه" در سال ۱۳۷۱ - کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از هفدهمین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم "جنگجوی پیروز" در سال ۱۳۷۷ - کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از بیستمین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم "نان و عشق و موتور هزار" در سال ۱۳۸۰ - کاندید تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از ششمین جشن خانه سینما برای بازی در فیلم "نان و عشق و موتور هزار" در سال ۱۳۸۱ - بهترین بازیگر نقش مکمل مرد سال به انتخاب نویسندگان و منتقدان سینمایی برای بازی در فیلم "نان و عشق و موتور هزار" در سال ۱۳۸۱ - بهترین بازیگر نقش اول مرد سال به انتخاب نویسندگان و منتقدان سینمایی برای بازی در فیلم "آدم برفی" در سال ۱۳۷۷ - برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از سی‌امین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم "خوابم می‌آد" در سال 1390