به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، از تعداد گالری‌های دارای مجوز گالری‌هایی هستند که به ندرت نمایشگاهی در آنها برگزار می‌شود و بیشتر روزهای سال چراغ‌شان خاموش است و به نوعی نیمه‌فعال یا غیر فعال هستند.

برای گالری نقش و وظایفی در برپایی نمایشگاه و پروسه اقتصاد هنر تعریف شده است که با قدم‌های لنگان و درهای بسته و سکوت این گالری‌های کم کار نمی‌توان نقشی برای آنها تعریف کرد، اما آن دسته از گالری‌هایی که برنامه‌های نمایشگاهی مداوم و مخاطبان ثابتی دارند، نگاه خریداران آثار را هم جلب کرده‌اند. هنرمندان جوان بیشماری هم تمایل دارند آثارشان در چنین گالری‌هایی روی دیوار برود تا هم دیده شوند و شاید چشم و دل خریداران را ببرند اما تعداد کم این گالری‌ها رقابت را فشرده کرده است.

از طرف دیگر با نگاهی به نقشه شهر تهران و در نظر گرفتن بعد مکانی گالری‌ها می‌بینیم که بیشتر گالری‌های فعال و نامی تهران در شمال شهر واقع شده‌اند و به گفته بسیاری از گالری‌داران قرار گرفتن گالری‌ها در شمال شهر به این دلیل است که فرهنگ خرید آثار هنری در این منطقه بیشتر از مناطق دیگر درک می‌شود. با این تصور که پای اقتصاد هنر در میان است و بیشتر متمکنین در حوزه پول و سرمایه در شمال تهران قرار گرفته‌اند، هنرمندان نیز در جنوب شهر سرمایه گذاری نمی‌کنند و مخاطب شمال شهر تهران را به جنوب شهر دعوت نمی‌کنند.

متاسفانه هنوز فرهنگ خرید آثار هنری برای تمام اقشار جامعه جا نیفتاده است و با این فرهنگ که خرید آثار هنری نیز به نوعی سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود آشنا نیستند و این تنها در شمال شهر تهران دیده می‌شود. ضمن این که مردم این نقطه از شهر قدرت خرید آثار هنری را دارند و طبیعی است که نگارخانه‌ها نیز به دلیل فروش و ادامه داشتن چرخه خرید آثار هنری نگارخانه‌های خود را در شمال تهران تاسیس می‌کنند و هر چه به سمت مرکز شهر می آییم از تعداد آنها کم و در جنوب شهر تعداد نگارخانه‌ها انگشت شمار می‌شوند و با این تفاسیر باید گفت تنها مردم شمال شهر از نگارخانه‌های فعال سهم می‌برند.

مرتضی اشتیاقی مسئول نگارخانه آتشزاد دراین باره به خبرنگار تجسمی هنرانلاین گفت: تجمع گالری‌ها در شمال شهر بیشتر است چرا که در شمال شهر، هم برای قشر مرفه خیلی لذت بخش‌تر است تا در جنوب شهر، در جنوب شهر اولویت های دیگری برای مردم مطرح است و هنرهای تجسمی در سطح شمالی شهر بیشتر مورد توجه است و شاید مردم این منطقه بیشتر برای امور هنری هزینه صرف کنند.

وی ادامه داد: گالری‌داری یک کار دلی است که نیازمند سرمایه و صبر زیاد است چرا که شما همیشه با فروش خوبی روبه رو نخواهید بود. در مجموع تعداد گالری‌های حرفه‌ای در سطح شهر تهران بسیار کم است و تعداد محدودی هستند که در این امر مشغول به فعالیت هستند.

با وجود تلاش نگارخانه‌های خصوصی و مشکلاتی که از باب تهیه ملک و هزینه‌ها دارند در بخش اقتصاد هنر تلاش آنچنانی در نگارخانه‌های نهادی مانند شهرداری که فرهنگسراها و خانه های فرهنگ بسیاری در سطح شهر دارد هم دیده نمی‌شود و خیلی از خانواده‌ها هستند که دیدن و حتی خرید آثار هنری جزو دغدغه‌هایشان به حساب نمی آید و حتی نمی دانند در بخش خرید آثار هنری هم می‌توان بهره اقتصادی برد و نه تنها خرید آثار هنری ضرر نیست بلکه عده ای آن را سرمایه گذاری محسوب می کنند.

بهنوش فروتن مدیر گالری شکوه و هنرمند نقاش نیز دراین باره معتقد است: گالری داری در تهران کاملا وابسته به شرایط اقتصادی است و به دلیل این که گالری بخشی خصوصی است و از این راه درامد آنچنانی هم نصیبش نمی‌شود نمی‌توان توقع داشت که گالری دار این ریسک را بپذیرد و از شمالی‌ترین نقطه شهر به جنوبی ترین نقطه برود.

وی ادامه داد: این انتخاب به این دلیل است که مردم در شمال شهر بیشتر به هنر اهمیت می‌دهند و بیشتر دغدغه‌های هنری دارند تا مناطق دیگر شهر؛ وقتی یک گالری در شمالی‌ترین نقطه شهر که بیشتر مردم آن از نظر مالی در شرایط خوبی قرار دارند نمی‌تواند درآمد چندانی داشته باشد. چطور می‌توانیم در جنوبی‌ترین نقطه شهر این توقع را داشته باشیم که با فروش روبه رو شده و حتی از باب چرخش مالی خود گالری دچار مشکل نشویم.

فروتن اظهار کرد: گالری داری در تهران به تلاش مدیریت آن وابسته است و باید برای آن فرهنگ سازی شود. خود من به عنوان مدیر یک گالری در تلاش هستم تا به جای آن که به فکر فروش آثار باشم کار فرهنگی انجام دهم اما متاسفانه مردم حتی حاضر به دیدن آثار نیستند دیگر خریدن را باید پیشکش کرد.مردم ایران آن طور که باید به هنر اهمیت نمی‌دهند و تلاشی برای دیدن و یا حتی خریدن اثر هنری نمی‌کنند.

با وجود آنکه در چهارماهه اول سال جاری 12 نگارخانه جدید در تهران مجوز فعالیت دریافت کردند اما همچنان باید گفت از میان 400 نگارخانه تنها 20 نگارخانه فعال و پرکار دیده می‌شود که علاقمندان خود را در این میان یافته‌اند و باقی نگارخانه‌ها به نوعی هنوز اندر خم کوچه‌ای به دور خود می‌چرخند تا بلکه بتوانند در این عرصه فرهنگی خورده گامی بردارند.

انتهای پیام/31/32