سهراب محمدی در گفتگو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین با بیان اینکه موسیقی نواحی نیازمند حمایت‌های جدی بومیان هر منطقه است، گفت: اگر بومیان مناطق از موسیقی نواحی حمایت نکنند این موسیقی کم کم به دست فراموشی سپرده می‌شود. همانطور که من و هم سن و سال های من سعی کردیم موسیقی ناحیه خود را زنده نگه داریم، جوانترها نیز باید به باقی این موسیقی بیاندیشند و به ثبت آنها اقدام کنند.

این نوازنده دوتار با تاکید بر این موضوع که جوان ترها باید فوت و فن کوزه گری را از اساتید پیر موسیقی نواحی یاد بگیریند،یادآور شد: جشنواره‌های موسیقی نواحی ، فرصت خوبی را در اختیار متولیان این عرصه از موسیقی قرار می‌دهد و با حضور در آن یک هنرمند از نواحی دور ایران می‌تواند موسیقی خود را به گوش مردم کل کشورش برساند. من به عنوان یک خواننده و نوازنده شهرستانی وقتی از حضور چنین جشنواره‌هایی باخبر می‌شوم اولین چیزی که به ذهنم می‌رسد این است که با زبان سرزمین خودم چه چیزی بسازم که همه مردم کشورم آن را بفهمند.

وی تاکید کرد: جشنواره‌ موسیقی نواحی ، هر ساله به خوبی برگزار می‌شود و ما از شرکت در این جشنواه بسیار راضی و خرسندیم؛چرا که شرکت و حضور در چنین مراسمی هم برای ما خوب است و هم برای مردم که با این نوع از موسیقی بیشتر آشنا می‌شوند. ضمن اینکه تا کنون استقبال خوبی از موسیقی نواحی در این جشنواره شده است.

این خواننده خراسانی بابیان اینکه امکانات موجود در جشنواره، امکانات خوب و مناسبی بود، گفت: ما توانستیم به کمک این امکانات خود را به مردم کل کشور نشان بدهیم و انصافا با استقبال خوبی از سوی آنها مواجه شدیم.

وی با اشاره به تفاوت‌های موسیقی ناحیه شمالی خراسان با موسیقی سنتی و موسیقی دیگر نواحی گفت: هر یک از این موسیقی‌ها جای خود را دارد. موسیقی سنتی و مقامی را هر یک در جایگاه خاصی می‌توان استفاده کرد. این دو کاملا از هم جدا هستند. ما بخشی‌های خراسان، به کمک موسیقی ناحیه خود حکایت‌هایی در مورد طبیعت، حضرت آدم ، قفل و کلید، حضرت علی(ع) ، حضرت محمد(ص) و ... را اجرا می‌کنیم. در این میان به حکایت‌هایی با موضوع عاشقانه نیز می‌پردازیم اما در کل برای هر مناسبتی موضوع خاصی در نظر گرفته و اجرا می‌شود.

بخشی سهراب درباره نام گرفتن خود و هنرمندان موسیقی خراسان شمالی با این عنوان توضیح داد: به این دلیل به ما لقب بخشی داده‌اند که مردم این دیار معتقدند خداوند در ما بخشی از هنر، صدای خوب، و نوازندگی خوب را قرار داده است. بخشی‌ها موسیقی خود را سینه به سینه فراگرفته‌اند. مثلا من خودم موسیقی را از پدرم یادگرفته‌ام و صدایم را به صورت ارثی از ایشان دارم. نه استادی داشته‌ام و نه این موسیقی را به کمک نت و کتاب فراگرفته‌ام، بلکه تماما داشته‌های پدر و پدرجدم بوده که خود عنوان بخشی داشتند.

وی افزود: همانطور که ما سینه به سینه این موسیقی را یاد گرفتیم، آن را به همین گونه به هنرجویان آموزش می‌دهیم. درست است که یاد دادن به صورت سینه به سینه سخت تر است ولی ما اینگونه راحت تر هستیم. در حال حاضر نیز در فصل زمستان هر سال شاگردانی داریم که آنها را در نوازندگی تار و آوازخوانی آموزش می‌دهیم. با این وجود این موسیقی نیازمند حمایت از سوی مردم نواحی است.

پایان پیام/43