فاروق کیانی، سرپرست گروه فاروق در گفتگو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین درباره موسیقی مقامی گفت: موسیقی مقامی نشان دهنده فرهنگ و تمدن قوم های مختلف و اصیل ایرانی است که این موسیقی مقامی شامل آواها، نمادها، شادی ها، ناکامی ها، عزاداری ها و.... است.
وی ادامه داد:همچنین موسیقی مقامی روایت گر آداب و رسوم مختلف قوم ها و نواحی مختلف به زبان همان قوم است.موسیقی مقامی به همراه ادبیات، طنز، حرکات آیینی روایت گر و بیان کننده اصالت مناطق مختلف است که این موسیقی نسبت به سالهای گذشته مورد بی توجهی قرار گرفته است و بهتر است بگوییم که کفگیر موسیقی مقامی ته دیگ خورده است.
سرپرست گروه فاروق در ادامه با اشاره به اینکه موسیقی مقامی باید در دانشگاهها تدریس شود، گفت: این موسیقی باید به جوان ها آموزش داده شود تا از بین نرود. به طور کلی تعداد کمی از موسیقیدانهای مقامی ما زنده هستند و تا چند سال موسیقی مقامی به طور کامل از بین می رود؛ زیرا هیچ کسی از این نوع موسیقی اطلاعات چندانی ندارد به همین دلیل بعد از چند سال به فراموشی سپرده می شود.
وی در ادامه با اشاره به اینکه جشنواره های موسیقی نواحی احیا کننده موسیقی نواحی و مقامی است، گفت: این جشنواره ها باعث شده است تا مخاطبان با موسیقی های مختلف آشنا شوند و به سمت این نوع موسیقی ها گرایش پیدا کنند.همچنین افراد دلسوزی برای برگزاری این جشنواره ها زحمت می کشند که این افراد می خواهند مردم را با موسیقی اصیل خود آشنا سازند .
کیانی خاطرنشان کرد:اگر این جشنواره ها برگزار نشود موسیقی مقامی دچار افت و زوال بیشترمی شود؛به همین دلیل باید با کمک یکدیگر موسیقی مقامی را به جایگاه اصلی خود بازگردانیم.
فاروق کیانی در ادامه درباره موسیقی مقامی خراسان گفت: مقامهای معروف موسیقی مقامی خراسان شامل 'الله مزار، سردار عیوض خان، زاری مگری و گرایلی و... است. ساز بخشی های خراسان شمالی به عنوان نمادی از هنر و فرهنگ این خطه شناخته شده و توسط یونسکو در سیاهه آثار معنوی جهان به ثبت رسیده است. موسیقی مقامی خراسان شمالی ریشه در باورها، اعتقادات، ارزشها، حکایات و تاریخ این خطه دارد که نسل به نسل و سینه به سینه نقل و منتقل شده است.همچنین "زاری مگری" به عنوان یکی از ملودی های معروف در موسیقی مقامی شمال خراسان است که این ترانه حکایت یک زوج جوان است که مرد جذام گرفته و از روستا طرد شده اما زن با وجود چهره زشت و بیماری شوهر در زیر یک درخت 'ارس' از او حمایت می کند و این حکایت مملو از عشق و دوستی، وفاداری و ایستادگی است.
سرپرست گروه فاروق خاطرنشان کرد: موسیقی مقامی این استان بسیار غنی است و ترانه های محلی این استان سرشار از مضامین حماسی، میهن پرستانه ، طبیعت گرایی، عشق، وفاداری و ایستادگی است. در خراسان شمالی اقوام مختلفی از قبیل تاتها، کردها، ترکها و ترکمنها حضور دارند که همین امر باعث شده که این خطه یکی از غنیترین مناطق موسیقیایی ایران باشد که البته هر یک از این اقوام به صورت مجزا نیز دارای موسیقی خاص خود هستند.
وی افزود : همچنین در موسیقی مقامی خراسان از سازهایی مانند دوتار، کمانچه، دهل و سرنا و... استفاده می شود و موسیقی مقامی خراسان شمالی دربرگیرنده دهها مقام و صدها آهنگ است که از نظر ملودی بسیار غنی و پرمایه و یکی از غنیترین، زیباترین و متنوعترین گونه های موسیقی مقامی و دارنده خوشاهنگ ترین ترانههای فولکوریک است.
فاروق کیانی با اشاره به اینکه ساز اصلی خراسان دو تار است، گفت: فارابی در کتاب موسیقی الکبیر نوشته است که ساز دو تار مخصوص خراسان بزگ است.این ساز برای نوای دل ها نواخته می شود و تمامی مردم خراسان با این ساز آشنا هستند و نام دیگر این ساز تنبور خراسان است.همچنین این ساز در شهرهای دیگر نواخته می شود اما هیچ گاه مانند نوازندگی نوازندگان خراسان نیست.این ساز با دل ارتباط برقرار می کند به طوری که به کشورهای بزرگ اروپا راه پیدا کرده است و حکایت کننده قوم خراسان است.
وی در این باره افزود: این ساز می تواند انرژی مثبت را به نوازنده و مخاطبان منتقل کند و همنوازی با دوتار یک مقوله اشتباه است زیرا این ساز به تنهایی نواخته می شود و همنوازی با این ساز باعث می شود صدای دو تار گم شود و به گوش مخاطبان نرسد.همچنین این ساز شرایط زندگی، دامداری، کشاورزی، جنگ و پیروزی قوم خراسان را بیان می کند.
پایان پیام/46