به گزارش هنرآنلاین، در فواصل شعرخوانی شاعران مجری برنامه حمیدرضا سبحانی­ نژاد که خود از هنرجویان آموزشگاه سمندریان بوده، درباره­ ی زندگی و هنر پدر تئاتر ایران، استاد حمید سمندریان سخن گفت و اظهار کرد: استاد سمندریان جزو معدود هنرمندان عرصه­ ی نمایش کشور بود که به ­رغم داشتن وجه ه­ای شناخته شده در جهان بیشتر عمر خود را درکشور به آموزش و پژوهش در زمینه تئاتر پرداخت.

وی ادامه داد: به جرأت می­توان گفت سه نسل از بازیگران تئاتر و سینمای کشور به طور مستقیم یا غیر­مستقیم در مکتب او هنرآموزی کرده­ اند. او در سال 1310 متولد شد و در دوران نوجوانی و جوانی فعالیّت خود را در زمینه تئاتر در تهران با عبدالحسین نوشین، حسین خیرخواه و نصرت کریمی از اساتید آن روزگار آغاز کرد.

سمندریان برای ادامه تحصیلات راهی کشور آلمان شد و در آنجا علاوه ­بر دریافت مدرک کارشناسی تأسیسات شوفاژ، به تحصیل در رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر در کنسرواتوار هامبورگ پرداخت. استاد سمندریان پس از بازگشت به ایران ترجمه­ ی متون فاخر و مدرن ادبیات نمایشی را درپیش گرفت و با عشق و علاقه، به­ دور از هرگونه حاشیه ه­ای فعالیت­ های هنری­ش را گسترش داد.وی در رشته فن بیان نیز استادی بی­ همتا به حساب می­ آمد.

سبحانی نژاد در خصوص شخصیت این هنرمند فقید افزود: استاد در کارگاه­ ها و کلاس­هایش همواره سعی داشت بضاعت و توانایی هنرجویانش را بشناسد و آنان را در راه شکوفایی استعدادهایشان هدایت نماید. سمندریان بی توقع و دلسوز همانند پدری مهربان تمام آموخته­ هایش را به شاگردانش منتقل می­ کرد.

در ادامه محمدعلی حضرتی در راستای بررسی ادبیات افغانستان به خوانش و تحلیل غزل­ های دهه­ ی 70 و نیمه 80 محمدکاظم کاظمی هراتی پرداخت و اظهار کرد: غزل­ های کاظمی سیری منطقی و تکاملی دارد چراکه او از شاعر دردمند و به نوعی آزرده­ی افغانی دهه ­ی 60 به شاعری با نگاه فلسفی به انسان در دهه ­ی 70 و اوایل 80 تبدیل می­ شود. کسی که تنها روایتگر رنج مردم و مهاجران افغانستان نیست و نگاه کلی­ تر به انسان دارد. استفاده از اسطوره ­ها در لایه ­های پنهان شعر، اسطوره­ هایی که منحصر به جهان اسطوره نیستند و تا روزگار ما تداوم یافته اند و ما­به­ ازای بیرونی دارند، وسعت اندیشه و کاربرد کارکردهای اجتماعی در غزل، وطن­ پرستی و تکیه بر داشته های میهنی در آثار جدیدتر او همچنان دیده م ی­شود. حضرتی سپس به تفسیر چند غزل از کاظمی پرداخت.

سپس شاعران دیگر به قرائت اشعار خود پرداختند.

انتهای پیام/64