آذر نجیبی، طراح لباس تئاتر و تلویزیون درباره وضعیت حال حاضر نساجی ها در ایران به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: با توجه به اینکه نساجی در ایران قدمت بالایی دارد تا جایی که همواره لباس ایرانی بر اساس نقوش و الیافی وابسته به هویت این کشور تامین می‌شد اما متاسفانه امروز با وجود مشکلات حاد صنعت نساجی ایران شاهد تداخل هایی در این حوزه هستیم که سبب ناهمخوانی در عرصه پوشاک و لباس کشور شده است.

نجیبی ادامه داد: استفاده از پارچه هایی که الیافی طبیعی دارند علاوه بر حفظ کیفیت لباس های ارائه شده در سلامتی بدن نیز مفید هستند اما متاسفانه پارچه های وارداتی که عموما محصولات کشورهایی چون چین و کره را شامل می شود برای حفظ ارزانی از الیاف مصنوعی به صورت کامل استفاده می کنند این در حالی است که هیچ یک از ویژگی های مربوط به فرهنگ بومی ما را نیز در خود ندارند.

این طراح لباس صریح کرد: متاسفانه به دلیل واردات، نساجی های ما ضربه بزرگی خوردند به نحوی که بازار داخلی را نیز از دست دادند این وضعیت تا جایی ادامه پیدا کرد که امروز شاهد واردات لباس های آماده نیز هستیم.

وی افزود: لباس های وارداتی به دلیل عدم شناخت از مردم و جامعه ایرانی دارای هیچگونه تطابقی با فضای حاضر نیستند حتی از لحاظ ظاهری با استیل بانوان و مردم ایرانی تفاوت دارند و منطبق بر آناتومی و استاندارد بدن افراد طراحی نشده اند. در واقع در مقوله طراحی لباس تفاوت های ما از لحاظ قد، وزن و مسائلی از این دست با مردم آسیای شرقی یا کشورهایی نظیر آن بررسی نمی شود به همین خاطر در استفاده از این لباس ها دچار مشکل هستیم.

طراح لباس تئاتر "شب روی سنگفرش خیس" اظهار کرد: کارکرد لباس در دنیای امروز کاملا متفاوت است در واقع در دوران مدرنیته لباس تنها یک نیاز برای رفع مایحتاج نیست بلکه بخشی از روحیه تنوع طلبی و زیبایی شناختی بشر امروز را نیز در بر می گیرد به همین خاطر تنوع لباس در جامعه امروز از جمله مسائلی است که بسیاری از افراد با آن دست به گریبان هستند که در صورت عدم برنامه ریزی داخلی برای ارضا این نیاز شاهد حرکت کشورهای دیگر برای وارد کردن بازارهای فرهنگی و اقتصادی به کشور خواهیم بود.

نجیبی در پاسخ به اینکه لباس های طراحی شده در چه جایگاهی باید ارائه شود بیان کرد: گالری ها به لحاظ فضایی که دارند قادر به نمایش لباس در اغلب اوقات نیستند چرا که لباس تنها یک هنر نیست و به نوعی نیاز روزمره نیز محسوب می شود، به همین خاطر گالری ها فضای لازم برای پرو لباس و مسائلی از این دست را ندارند ضمن اینکه به حدی هزینه نمایش آثار در این فضاها گران است که بیشتر طراحان ترجیح می دهند که در نمایش های خانگی به معرفی آثار خود بپردازند.

انتهای پیام/61