در حاشیه نمایش فیلم مستند درباره احمد نصرالهی شاه بابایی کارگردان این فیلم درباره ساخت این فیلم و شناختی که از احمد نصرالهی نقاش داشت به هنرآنلاین گفت: احمد نصر الهی را از دوران کودکی می شناسم چرا که او در شهرستان بابل آموزشگاه نقاشی داشت و یکی از اساتید پرطرفدار آن زمان بود که در استان مازندران فعالیت می کرد. از زمانی که کار ساخت فیلم های مستند را آغاز کردم یکی از موضوعات اصلی و از دغدغه هایم ساخت فیلم درباره هنرمندان بود و فیلم من یک نشانه ام نیز دقیقا به دلیل ویژگی خاص و کاراکتر هنری نصرالهی ساخته شد.

وی با اشاره به دغدغه ساخت فیلم مستند برای هنرمندان و آسیب شناسی این حوزه از هنر تجسمی ادامه داد: فیلمساز اگر فیلمساز باشد با یک دوربین می تواند کار کند. درحال حاضر ساخت این نوع فیلم، دغدغه آدم هایی که کار فیلم و مستند انجام می دهند نیست و می توان گفت هنرمندان آن هم دور از فضای تجسمی هستند درحالی که سینما خودش شاخه ای ازهنرهای تجسمی است. من در هر صورت و برای هر کاری باید از حوزه تجسمی سر رشته داشته باشم تا بتوانم یک فیلم کاملا خشک و صنعتی را با تعریفی لطیف به مخاطب ارائه دهم و این کار تنها به واسطه نگاه مستند ساز میسر می شود و شناختی که از این هنر دارد. من اگر بخواهم خط کارهایم را مشخص کنم حتما به سراغ آثار هنری می روم و کم کار شدن آثار تجسمی در حوزه مستند شاید به دلیل سلیقه یا تعدد سوژه باشد.

این کارگردان جوان درتوضیح اینکه بیشتر برای ساخت آثار مستند تجسمی به نام هنرمند توجه دارد یا به وجوه بصری کارهای او گفت: در عین حال که تجسمی کار می کنم به دیگر حوزه های هنری نیز می پردازم .چیزی که من را درگیر می کند و باعث انتخاب هنرمند می شود،عنصری است موثر به نام اثر یک هنرمند. مستند سازان در حال حاضر مورخان دنیای مدرن هستند ودیگر تورخ تاریخ با قلم و کاغذ نیست و دوربین این کار را انجام می دهد. در واقع مستند سازی ثبت تاریخ است، یک تابلو نقاشی شاید بر روی یک دیوار بماند اما فیلم به جاهای مختلف می رود چه در دوره معاصر و چه در سالهای بعد؛ مهم لحظه خلق اثر است که مخاطب می تواند آن را ببیند و تنها دوربین است که لحظه خلق شدن یک اثر هنری از یک هنرمند را به تصویر می کشد.

شاه بابایی گفت: برای ساخت مستند من یک نشانه ام با نگاه مورخانه جلو نرفتم و سعی کردم به نقاشی های نصرالهی نزدیک شوم.

شاه بابایی با اشاره به حضور فیلم های مستند تجسمی در جشنواره فجر که از سال گذشته کلید خورد خاطرنشان کرد: فکر می کنم بسیار اتفاق خوب و درخشانی افتاد . جشنواره اگر خودش سفارش دهنده باشد بسیار خوب است در مرکز هنرهای تجسمی گفتگو هایی درباره تولید آثاری در این زمینه با مسئولان داشتیم. اگر این مرکز بتواند با بودجه ای که دارد مشوق و محرکی برای فیلمساز این عرصه باشد بسیار درخشان است. درحال حاضر فیلم مستند هم می تواند بخشی از هنرهای تجسمی باشد. اثر نقاشی که از هنرمندان پیشکسوت در موزه حفظ می کنیم خوب است اما خیلی بهتر است که بتوانیم لحظه خلق کردن این اثر را هم ثبت کنیم و در موزه نگه داری کنیم. جشنواره ای که برگزار شود و صرفا جایزه دهد در واقع یک روند است و فایده ای هم ندارد به نظر می رسد این فرآیند باید ادامه دار باشد و نباید آن را رها کرد.

وی در پایان با اشاره به افتتاح شبکه مستند گفت: نکته این جاست که شبکه ها را مردم انتخاب می کنند و ما خودمان مخاطبانمان را محدود می کنیم. اگر شبکه مستند نگاه دولتی با ممیزی های سخت نداشته باشد و کمی این فضا فرهیختگی داشته باشد حتما پاسخ خوبی خواهد داشت. با یک متعادل سازی و انتخاب کارگردان های خوب می توان آثار بسیار خوبی را تولید، پخش و بیننده را جذب کرد، چرا که مخاطب به این امر آشناست و خیلی خوب انتخاب می کند اگر مستند خوب و مستند خوب پخش شود و تبلیغات خوبی هم در این زمینه وجود داشته باشد بسیار درجذب مخاطب موثر است و تلویزیون این رسالت را دارد که جلوی ساخت سریال های سخیف را گرفته و کارهای در خور فرهنگ ایرانی را نمایش دهد.

فیلم های مستند هنرهای تجسمی در چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر به نمایش در آمده است و در بخش سوم سینما تک در فصل بهار تعدادی از فیلم های مستند این جشنواره به نمایش عموم در می‌آید.

انتهای پیام/31/32