حجت شکیبا با اشاره به نحوه آشنایی خود با مرحوم علی حاتمی به خبرنگار هنرآنلاین گفت: سال‌ها از این ماجرا می‌گذرد و آشنایی من با مرحوم حاتمی به قبل از انقلاب باز می‌گردد. اولین بار حاتمی به دفتر من آمد و تابلویی سفارش دادند از مشهد قدیم برای هزار دستان که پیش از این جاده ابریشم نام داشت. در واقع این آشنایی از طریق آیدین آغداشلو که با هم همکار بودیم و کارتبلیغاتی انجام می‌دادیم شکل گرفت. آیدین می دانست که من نقاش دقیقی هستم و با رنگ روغن کار می کنم وبه راحتی می توانم این ساخت و ساز را داشته باشم.

وی گفت: درنهایت این کار انجام شد و بعد از فاصله زمانی، کار ساخت کمال الملک آغاز شد. درآن زمان کارهای من ارتباطی با آثار کمال الملک داشت و حاتمی این بار آثار من را در نمایشگاه اسکناس های شکیبا در گالری سیحون دیده بودند و دقیق تر من را می شناختند و می دانستند می توانم کارهای کمال الملک را بازسازی کنم. دراین فیلم تابلوی تالار آئینه را به صورت کامل ساختیم و کارهای دیگر هم به همین شکل انجام شد .بعد از کمال الملک نیز دلشدگان بود که چهره ای از لیلا حاتمی را کشیدم که به حراج کریستی لندن راه یافت و فروخته شد.

این هنرمند نقاش با توضیح این که آثار تجسمی نیز می توانند در آثار سینمایی کارایی داشته باشند ادامه داد: استفاده از آثار تجسمی در فیلم ها و سریال های تلویزیونی بستگی به فیلمی دارد که ساخته می شود اگر لازم باشد کارگردان کار باید با این هنرآشنایی داشته باشد چرا که اگر این هنر را بشناسد واین بینش را داشته باشد کار بهتری ارائه می‌دهد. من وقتی فیلمی را نگاه می کنم و حس نقاشی را در آن از نوع نورپردازی و چیدمان دریافت می‌کنم می‌فهمم که آن هنرمند با نقاشی آشناست و هنر را می شناسد یا خیر. به نوعی می توان گفت هر صحنه یک تابلو است و این در فیلم‌های قدیمی و تاریخی بیشتر دیده می‌شود مخصوصا در نورپردازی به شکل کلاسیک که خیلی صحنه را به آن حس و حال و این دانش و آگاهی نزدیکتر میکند .

وی افزود: نمایشگاه را مخاطبانی تشکیل می دهند که کمی روشنفکر هستند. ادبیات و هنرهای تجسمی با هم مرتبط هستند و درایران ما نویسنده و شاعر بسیار داریم که مکمل یکدیگرند. نقاش و نویسنده به هم متصل هستند و نیازمند به هم که سینما هر دو اینها را در بر می گیرد.

خالق نقاشی های کمال الملک با ذکر خاطره ای از آن دوران ادامه داد: در سریال کمال الملک جمشید مشایخی در نقش کمال الملک به ایفای نقش می پرداخت و اصرار داشت که خودش عملا این کار را انجام دهد. از آنجایی که استعداد طراحی و نقاشی داشت با نشست های دوستانه ای که داشتیم این کار را انجام داد و آنچه که می بایست را رعایت کرد که فکر می کنم مفید هم بود. ضمن این که پدر وی در سنین بالا نقاشی با رنگ روغن می کردند و خود مشایخی بیشتر طراحی میکرد و بسیار خوب کار میکردند و خط خوبی هم دارند.

وی بااشاره به نمایشگاه جدیدش با عنوان شدونا در گالری شکوه برپاست اظهار کرد: تاریخچه اثار ارائه شده در این نمایشگاه به عکسی باز می‌گردد که در ونکور کانادا گرفتم. این عکس بسیار استثنایی و تعجب برانگیز بود چرا که من این عکس را در شب انداختم و نورها بر اثر تکان تبدیل شدند به عکس عده ای زن که درحال نیایش هستند و بانویی که در صف نخست ایستاده است. به نظرم انرژی را تشکیل دادند که برای یک دوره باعث شد کارهای جدیدی ارائه دهم که درنمایشگاه دیده می شود. این کارها همه ربط می یابند به این عکس اما تکنیک کارم با گذشته فرق کرده و نوع بیانش امروزی و مدرن شده است. ضمن اینکه آثار ابعاد بزرگتری یافته اند چرا که تاثیر پذیری بیشتری دارند و بیننده از تابلوها کوچکتر است و با این ابعاد در تابلو غرق می شود.

وی ادامه داد: در کنار تابلوهای نقاشی تصمیم گرفتم بعد از مدتهای زیادی که عکاسی کرده بودم به خودم اجازه دهم مقداری از عکس هایم را به مردم نشان دهم و نتیجه گیری کنم چرا که بیشتر عکسهایم شبیه نقاشی است و دوست داشتم این ارتباط بین نقاشی و عکاسی دیده شود. چرا که خیلی ها فکر می کنند این عکس‌ها توسط برنامه های کامپیوتری دست کاری شده است درحالی که اینطور نیست و من هیچ دخل و تصرفی دراین عکس ها ندارم تنها دوربین را تنظیم و از طبیعتی که برخی مشکل آن را می بینند استفاده و آنچه دیده می شود را دست نخورده ثبت کنم.

شکیبا در پایان با اشاره به کارهایی که در دست انجام دارد گفت: کار شاهنامه فردوسی را به اتمام رسانده ام که درحال چاپ است. درحال حاضر نیز روی دیوان مولانا کار می کنم که یک نوع فراحقیقت است و این نمایشگاه هم به همین عنوان عرضه شده و یک نوع فراحقیقت بینی است که سورئال نیست اما چیز عجیبی است و یک سبک تازه و استثنایی را نشان می دهد.

انتهای پیام/۳۲/۳۱