به گزارش هنرآنلاین، محمدرضا لطفی، نوازنده شهیر تار و سه تار کشورمان در نشستی مطبوعاتی به مناسبت کنسرت اصفهان خود که ۱۵ و ۱۶ تیر ماه در اصفهان برگزار میشود، در جمع خبرنگاران اصفهانی، اظهار کرد: در هنر هرگاه که تحمیلی بر هنرمند به وجود بیاید هنر زایش خود را از دست می دهد؛ هنرمندان چون حساستر هستند زودتر اذیت می شوند.
وی افزود: ارگان های خصوصی و دولتی مرتبط با فرهنگ باید بفهمند که باهنرمندان رفتار عاشقانه داشته باشند؛ ما باید فرهنگسازی را ازخودمان شروع کنیم.
این نوازنده سه تار با اشاره به درگذشت استاد حسن کسایی بیان داشت: رفتن استاد کسایی تنها یک مرگ جسمانی است، چون استاد با ۵۰سال کار پیوسته در موسیقی همیشه با آثار هنری اش برای ملت ایران زنده می ماند.
وی تاکید کرد: من پیش از فوت استاد قرار بود کنسرتم در اصفهان را به استادان کسایی و شهناز تقدیم کنم که متاسفانه نیم ساعت قبل از آمدن به اصفهان شنیدم استاد فوت کرده اند. همیشه آرزو داشتم در مراسم تشییع جنازه و خاکسپاری استاد کسایی باشم و چهره ایشان را برای آخرین بار ببینم وبه این آرزو هم رسیدم. من درسالن کنسرت به یاد ایشان سازخواهم زد و امیدوارم که حداقل بتوانم دین کوچک خودم را به ایشان ادا کنم.
گروه شیدا در اصفهان تاسیس می شود
لطفی افزود: تک نوازی من روی صحنه با بداهه وخلاقیت اتفاق می افتد؛ شعرها را در زمان اجرا انتخاب می کنم و از اینکه قرار است چه دستگاه یا گوشه ای را بنوازم تا پیش از اجرا هیچ اطلاعی ندارم .کنسرت اصفهان نیز به نام هنر بداهه نوازی اجرا می شود. در این اجرا دو نوازنده خوب وجوان اصفهانی نیزخواهند نواخت.نوازندگان موسیقی درشهراصفهان با مشکلات زیاد کار می کنند وبا اجرای این کنسرت در کناراین دونوازنده جوان از آنها حمایت و قدرشناسی می کنم.
وی در ادامه بیان کرد: تک نوازی من روی صحنه با بداهه وخلاقیت اتفاق می افتد. شعرها را در زمان اجرا انتخاب می کنم و از اینکه قرار است چه دستگاه یا گوشه ای را بنوازم تا پیش از اجرا هیچ اطلاعی ندارم .کنسرت اصفهان نیز به نام هنر بداهه نوازی اجرا می شود.
نگاه تهرانی ها به مکتب اصفهان لطمه می زند
وی در ادامه افزود: من به مکتب اصفهان علاقه ویژه ای دارم؛ درکلاس آواز هم همه توجهم به مکتب اصفهان است.
موسیقی اصفهان تا دوره ای ادامه کارهای استادان تاج وکسایی وشهناز بود و با شرایط تاریخی جلو آمده بود؛اما ازیک تاریخی متاسفانه حوادثی دراصفهان رخ داد که نگاه تهرانی ها را وارد اصفهان کرد وآموزشگاه ها از سنت قبلی بیرون آمد وموسیقی اصفهان وحدت خود را از دست داد. گر خود اصفهانی ها زایش را از درون خود ادامه دهند و در مکتب اصفهان اگر ابداع از خود اصفهانی ها باشد فرهنگ رشد می کند.
لطفی یادآور شد: یک دوره ای در اصفهان ماشین نبود. اسب بود و درشکه. آقای تاج زمانی تعریف می کرد که من پیاده در بازار اصفهان قدم می زدم و به مردم سلام و احوالپرسی می کردم وگاهی درحجره ای آوازهم می خواندم؛ الان متاسفانه روابط اجتماعی به خاطر مشکلات اقتصادی سنگین شده است.
وی ادامه داد: رودخانه زاینده رود هم که خشک شده است .دیگر آن احوالات قدیم در اصفهان وجود ندارد؛ سنت اصفهان خیلی قوی است و به همین دلیل من فکر نمی کردم این تفاقات بیافتد. وقتی می بینم اصفهان مثل تهران شده غصه می خورم.کاش شهرک های دیگر درکنار رودخانه می ساختند وبه اصفهان لطمه نمی زدند؛ این پل های اصفهان فقط درآب استحکام دارد. با این شرایط هنرمندان زیست هنری را ازدست می دهند. انتهای پیام/62