به گزارش هنرآنلاین،مروستی با اعلام این خبر درباره اثری که قرار بر این است از وی منتشر شود ،گفت: «فکر می کنم یک بخش مهم در هنر «جسارت» است که یک هنرمند بتواند افکار خود را نسبت به توانایی که دارد، به معرض نقد و بررسی عموم بگذارد. مدتهاست درگیر تفکر در مورد ارائه ژانر خاصی در موسیقی پاپ هستم که بتواند تمام اجزاء ساخت یک قطعه با کلام را در کنار شاخصه های موسیقی حرفه ای به نحوی ارزشمند بروز دهد. نمی دانم این آلبوم که نام «لحظه های بی هوا» را برای آن انتخاب کرده ام می تواند آنطور که شایسته است، من را به هدفم برساند یا خیر اما مطمئنم برای اولین قدم، محکم و با تدبیر گام برداشته ام هرچند که در نهایت همه چیز به سلیقه و علاقه مخاطب ختم می شود. این آلبوم شامل ۱۰ قطعه است که نزدیک به ۸۰ درصد ساخت موسیقی آنرا به شخصه انجام داده ام و امیر شاملو نیز برای تنوع در رنگ آمیزی قطعات آلبوم در ساخت دو ملودی من را یاری داده است در تنظیم یکی دو قطعه هم با علی بیرنگ همکاری داشته ام. ترانه های «لحظه های بی هوا» هم سروده زهرا عاملی، امیر شاملو، مریم اسدی، امیر بامشاد و داود رحمت اللهی است، در ضمن دو قطعه بی کلام که یکی سلوی ویلون در تلفیق موسیقی جاز و ارکسترال است و دیگری سلوی سه تار با توجه به معیارهای موسیقی سنتی در تلفیق با موسیقی اکترونیک است در این آلبوم قرار دارد که امیدوارم مورد توجه قرار بگیرند.» وی درباره آغاز زندگی موسیقایی اش توضیح داد و گفت: «فکر می کنم از تفکر و علاقه ای که خانواده ام نسبت به این هنر داشتند زندگی موسیقایی ام شروع شد، زیرا به خاطر دارم با اینکه تنها ۵ سال داشتم، با تشویق آنها نواختن تنبک را آغاز کردم. از آنجاییکه ریتم رکن اصلی موسیقی محسوب می شود، این ساز توانست به خوبی من را در این زمینه یاری دهد. بعد از دو سال در کنار آن، به نواختن پیانو روی آوردم. ۱۰ ساله که بودم در جشنواره فجر سال ۷۰ جایزه برترین نوازنده تنبک در سطح ایران را کسب کردم و این نقطه عطفی برای من در ادامه این مسیر بود. پس از آن، به آموزش سازهای ایرانی مانند سه تار، تار، سنتور و در نهایت ویلن روی آوردم و این ساز اصلی من شد همزمان با ورود به ارکستر جوانان پارس به عنوان کنسرت مایستر به پیشنهاد آقای ناصر نظر، به ادامه تعلیم ویولون نزد استاد تارخانیان که از بهترین مدرسان ویلن و ویولا در ایران هستند، مشغول شدم و هر آنچه در آن دوران آموختم از لطف و محبت ایشان بوده است. تقریبا ۱۵ ساله بودم که در کنار علیرضا مشایخی آهنگسازی تمرین می کردم و در همان دوران نیز آواز موسیقی سنتی را زیر نظر نصرالله ناصح پور کار کردم و اینگونه موسیقی هنوز در قصه زندگی من جریان دارد.» مروستی در ادامه صحبت هایش خاطرنشان کرد: «خانواده در گرایش و هدفمندی زندگی فرزندان سهیم هستند و انرژی اولیه در جهت پرورش استعدادها از سوی آنها متصاعد می شود. در خانواده من هیچوقت اجباری وجود نداشت و همیشه شرایط به نحوی فراهم می شد که ابراز تمایل از سوی من صورت بگیرد. حتی وقتی تصمیم گرفتم در رشته ریاضی تحصیل کنم و زمانیکه برای تحصیل رشته معماری را انتخاب کردم، با مخالفت مواجه نشدم. معماری و عکاسی همیشه جزء علایق من بوده اند هر چند موسیقی را برای ادامه تحصیل انتخاب کردم و تحصیلاتم را در این هنر تا مقطع فوق لیسانس ادامه دادم واز افتخاراتم نزدیک به دو سال تدریس در رشته نوازندگی و آهنگسازی در دانشگاه تهران می باشد.» میثم مروستی همچنین در این گفتگو درباره چگونگی شکل گیری همکاری اش با خوانندگان مطرح موسیقی پاپ به عنوان نوازنده، گفت: «حدود سال ۷۶ در حالی که ۱۶ ساله بودم و در کلاس سوم دبیرستان تحصیل می کردم، تنظیم چندین قطعه از قطعات آلبوم استاد ایرج را انجام دادم که در همان سال منتشر شدند و این شروع کار من در دنیای حرفه ای موسیقی پاپ به عنوان تنظیم کننده و البته بدو آشنایی ام با احسان خواجه امیری بود. سپس در آلبوم «آدم و حوا» همکاری با شادروان ناصر عبداللهی را تجربه کردم و به این ترتیب در کنار نوازندگی، به صورت حرفه ای به آهنگسازی و تنظیمکنندگی پرداختم.» لازم به ذکر است، آلبوم «لحظه های بیهوا» به زودی با خوانندگی میثم روانه بازار موسیقی کشور خواهد شد. انتهای پیام/46