سرویس معماری هنرآنلاین: پاویون " عمق -بدون - پوسته" با طراحی مینا سعادت فرد و مدیریت اجرایی علی ارزاقی در قالب کارگاه "مسابقه قوام الدین شیرازی ۱۳۹۶" در گذر قوام الدین منتهی به باغ عفیف آباد شیراز به اجرا درآمد. موضوع کارگاه از سوی مهران داوری کیوریتور این رویداد، تحت عنوان "معماری در فضای مرز" مطرح شد.
در قالب محتوای بیانیه، پرسش مشخص این گروه امکان راستی آزمایی تولید معماری به مثابه ساختاری بود که در عین تلاش برای تولید خوانش و ادراکی غیر متعارف از مفهوم پوسته و رابطه درون و بیرون، حضور معمارانه خود را به عنوان ابژه ای مستقل از سوژه حفظ نماید.
طراحی این پاویون با دو سطح استراتژیک از برنامه ریزی فضایی و معماری یعنی چگونگی حضور پروژه در سایت، و نحوه آرایش معمارانه آن روبرو بوده است.
به منظور تقویت حضور ابژه معماری، یکی از اهداف اصلی دراین پروژه مرکز زدایی از سوژه در نظر گرفته شده است. در عین حال به دلیل واقع شدن پروژه در یک بستر شهری دارای حافظه تاریخی و طبیعی، پروژه به دنبال گریز از تولید مفهوم مرز به مثابه یک سیستم بسته، مانع، سرپناه و جداکننده فضایی و حرکت به سوی تولید ابژه ای بود که بتواند به فضای شهری مجال امتداد و به مخاطب اجازه نفوذ بیواسطه بدهد. به بیانی دیگر چالش این پروژه در ارتباط با سایت این بود که چگونه میتوان تعریف مرز و پوسته را از محدوده ای متقن و بسته به یک طیف باز تبدیل کرد.
تنوع در تضاد متریالی و چرخش یا ثابت بودن صفحات، دائماً بر تراکم فضا تأثیر میگذارد، سکانسهای بصری و فیزیکی متفاوتی در تماس با عناصر حاضر در سایت ایجاد مینماید، سناریوهای حرکت در فضا را تغییر میدهد و همچنین امکان تعامل با مخاطب را افزایش میدهد. مخاطب میتواند وارد ابژه شود و در حالی که نوعی درونیت را در فضایی نا متعارف تجربه میکند، ارتباطش با بیرون نیز به کلی قطع نمیشود. از سوی دیگر به دلیل وفاداری پروژه به ایده شبکه، میزان تراکم سیستم و همسان بودن و مقیاس صفحات، علی رغم توانایی مخاطب در اعمال تغییرات محلی در سیستم، ماهیت و کاراکتر اصلی ابژه همچنان ثابت و دور از دسترس باقی میماند.