سرویس معماری هنرآنلاین: در طراحی آپارتمان مسکونی ملک از طرح‌های برگزیده جایزه معمار 96 بر اساس ایده عمل‌گرایی و چشم‌پوشی از معماری مدرن، فضاهای خانه به دو حوزه عمومی و خصوصی تقسیم می‌شوند. این در حالی است که، شیوه‌ی اتصال فضاهای عمومی و خصوصی به یکدیگر، بر آمادگی ساکنین برای تعامل با یکدیگر و همچنین میزان حریم خصوصی هر فرد در یک‌زمان تأثیر می‌گذارد. به نظر می‌رسد که تقسیم بیش‌ازحد کارکردی بین فضاهای “خصوصی” و “عمومی” در خانه‌های معاصر ایران منجر به توسعه فردگرائی بیش‌ازحد شده است و کیفیت زندگی خانوادگی را تهدید می‌کند.

این پروژه باهدف بهبود تعاملات انسانی میان خانواده و ساکنین انجام‌شده است و به‌جای ایجاد دو فضای تفکیک‌شده عمومی و خصوصی، طیفی از فضاهای جمعی و فردی در نظر گرفته‌شده است.

به‌طورکلی، در طراحی واحدهای آپارتمان مسکونی ملک، فضاهای عمومی نقش محوریت را ایفا می‌کنند و نقش خانواده را در خوزه‌های خصوصی و قلمروهای شخصی را در مقابل خانه‌های صرفاً عملکردی بازتاب می‌دهند. برای تحقق این ایده در طبقات بالا، در طبقه سوم، این امر با مرکزیت فضای نشیمن و در طبقه چهارم، با مرکزیت «حیاطی کوچک و فضای باز و راحت برای حضور خانواده» اتفاق می‌افتد و دیگر فضاهای خانه حول این مراکز سازمان‌دهی می‌شوند.