سرویس تجسمی هنرآنلاین //

چشم اندازهای "باغ رز خاطرات"  گستره‌ای بی‌‌‌نهایت را در این آثار به میان می‌کشد که رویکردی پیشینه دار در هنرهای تجسمی است؛ از "بروگل" تا "شاگال" که سطح بومشان را پهنه گسترده تمام جهان در نظر گرفته‌اند و با چیدمان پرتعدد عناصر مختصات دنیایی کافی و وافی به آن بخشیده‌اند.

عناصر این مجموعه به تناسب در قالب چهره‌ها، اندام‌ها و اندامواره‌ها یا بخش‌هایی از این‌ها در فضا جا گرفته‌اند و در ساختار بصری نقش‌های مخصوص به خود را ایفا می‌کنند. این عرصه بی‌شباهت به صحنه‌های نمایش هم نیست که مجال و فرصتی از پیش تعیین شده برای بروز و اثرگذاری هر کدام از بازیگران فراهم است تا حلقه‌ای از زنجیره روایت را تکمیل کنند.

همه این‌ها بر زمینه‌ای از باغ رز قرار گرفته‌اند که شاید نه به عنوان بک‌گراند که از قضا بستری مفهومی و پیوند دهنده تمام عناصر و تمام جهان بصری نقاش‌اند. باغ رز این جهان را به تمامی دربرگرفته و در لایه‌های مختلف آثار قابل شناسایی است. حضور گل‌های باغ در جای جای سطح بوم حضوری ملموس اما از جنسی غیر مادی و ذهنی است. نشانه‌ای در ذهن که یکسره به عواطف و خاطرات آگاه و ناآگاه ذهن ارجاع می‌دهد. هنرمند در تصویر کردن این جهان موقعیت‌های روان‌شناختی را لحاظ نمی‌کند، بلکه سعی دارد در قالب تمثیل موضوع تصاویر را از دریچه خیال خود گذرانده و روایتی تمثیلی - و نه عناصر تمثیلی- از آن بسازد.

بازنمایی روایت‌گرانه آثار، تفسیری است که در مرحله نخست در تفکر هنرمند مصداق یافته و در این مواجهه تلاش می‌شود کارکرد جهان ذهنی جایگزین جهان واقع شود و در پیوند با عناصری که نقاش "باغ رز خاطرات" پیشنهاد می‌دهد بازتعریف شود. در این تلاش، حضور جهانی بیرونی به عنوان موردی عینی، در آثار آشکار می‌شود. به این ترتیب اثری مستقل از تخیل هنرمند به ظهور می‌رسد که با مکاشفه‌ای هنری مسیری ذهنی را در مرور بخشی از خاطرات او به سامان می‌رساند.

نقاش در ارائه چیدمان پیکره‌ها و چهره‌ها نشان داده، کانون اصلی به انسان اختصاص داده شده اما ترکیب بندی و ضرباهنگ پرتحرکی که در گردش و جابه جایی عناصر تابلو‌ها حاکم است مجال آن را می‌دهد که بیننده در سیر دیداری خود از آثار با تک تک عناصر نیز رو به رو شود.

دنیایی که او پیش چشم می‌گذارد پیکره‌ای جمعی از انسان‌ها است که سعی دارد الگویی متفاوت از تفکر و زندگی را بنا بگذارد، الگویی که برداشت شخصی ‌یک انسان است. انسان با همهٔ پیچیدگی‌هایش و با همهٔ ابعاد بی‌‌‌نهایت گستردهٔ وجودش، تصویری نادر و ناشناخته و رازآمیز.

انتهای پیام/