سرویس معماری هنرآنلاین: فضاهاى پیاده روى شهرى یکى از مهمترین فضاهاى شهرى و عرصه‌هاى عمومى در شهرها هستند. پیاده روهاى شهرى مدت مدیدى است که به عنوان تربیون عمومى شهرى مطرح شده‌اند.

پیاده‌روها نیز همانند بسیارى از جنبه‌هاى زندگى شهرى، داراى ساختار اجتماعى و فیزیکى خاص خود هستند. در کشورهاى گوناگون، تلاش‌هاى زیادى در سطوح متفاوت برنامه‌ریزى شهرى براى تشویق و تسهیل حرکت در پیاده‌روها صورت مى‌گیرد و حمایت‌هاى دولتى و شهرداری‌ها در این زمینه سهم بسزایى دارند. پیاده رو راهی است که در امتداد خیابان و برای عبور عابران پیاده ساخته میشود. گاهی با پوشش گیاهی و باغچه و جدول و جوی آب از خیابان جدا می‌شوند. پیاده رو باید نیازهای طیف گسترده عابرین را در نظر بگیرد و قابلیت انعطاف برای برآوردن این نیازها باشد.

مسیرهای پیاده روی ایمن، وجود سرپناه، محل نشستن، محیط تمیز و کم سر و صدا، دسترسی به وسایل حمل و نقل عمومی، مناظر جذاب عمومی، امکان برقراری ارتباط اجتماعی با دیگر شهروندان، توجه به خصوصیات جسمانی افراد همه و همه در طراحی پیاده رو تاثیر دارد. در شهرهای ایران متاسفانه استقبال از پیاده رو و کریدورهای عابر پیاده کمتر مورد توجه قرار گرفته و آن ظرفیت‌هایی هم که وجود داشته از بین رفته است. مسیرهای عابر پیاده از ایمنی کافی برخوردار نیستند و عرض نامناسب سبب مشکلاتی برای عابران می‌شود. روشنایی کم، تراکم زیاد عابران، پر سر و صدا بودن مسیرها و دود خودرو ها از عوامل دیگر کمبود پیاده رو است.

یاده روهایی که هیچ وسیله نقلیه ای حق عبور از آن را ندارد متفاوت است تا پیاده روهایی که در ساعات خاصی و یا روزهای خاص و یا وسایل نقلیه به خصوصی از آن می‌گذرند. شرایط هر کدام از این‌ها پیاده رو متفاوتی می‌سازد. انواع مبلمان شهری بر اساس اینکه پیاده رو چطور تعریف شده باشد تغییر می‌کند. خود نیمکت‌ها و دکه‌ها نباید مزاحمتی در تردد عابران ایجاد کند. تجهیزات بازی و سرگرمی می‌تواند عابران را بیشتر در پیاده رو مشغول نگاه دارد و زمان بیشتری را صرف کنند. نورپردازی، که شامل نور فروشگاه‌ها هم می‌شود، ایجاد فضای سبز در محدوده پیاده رو، ایجاد سایه، به آرامش روانی عبران کمک می‌کند. طراحی یک حوزه پیاده فرصت خوبی برای تلفیق هنر در مکان‌های عمومی شهری می‌دهد. ارائه آثار هنری عمویم امکان مناسبی جهت مکث و ایجاد کشش برای عبران پیاده فراهم می‌کند. پیاده روها به خاطر شاخصه مقیاس انسانی ایجاد پویایی و افزایش تعاملات اجتماعی می‌کنند.

استراحت، بازی، سرگرمی، خرید، عرضه آثار فرهنگی و هنری بر جذابیت یک فضای تفریحی می‌افزاید. پیاده روها حتی می‌توانند جذب گردشگر کنند. یکی از طرح‌هایی که برای ایجاد یک گذر پیاده رو برنامه ریزی شد. خیابان 17 شهریور و میدان امام حسین بود. سردرگمی عابران باعث شد از این طرح نارضایتی داشته باشند. جدای از بار ترافیکی زیادی که در محدوده میدان امام حسین ایجاد شد، امروز از میان این خیابان که محلی برای عبور عابران پیاده بود، هم موتور سواران، هم خودروها و هم ون ها به راحتی از آن می گذرند و عبور عابران را دچار اختلال و خطر می‌کنند. خود میدان نیز با انبوهی از بنرها، نمادها، المان‌های مذهبی و غیره از لحاظ بصری چنان آشفته و شلوغ است که هیچ جذابیتی تولید نمی‌کند تا عابران پیاده ساعات طولانی‌تری را در آن بگذرانند.

طرح سنگ فرش کردن جلو آرامگاه حافظیه شیراز هم از همان طرح‌هایی است که به هدف عبور عبران پیاده ساخته شد اما به ضرر پیاده تمام شد. در طرح نخستین آن بنا بود که هر دو سوی این خیابان بسته شده و به پیاده رو تبدیل شود تا هم چهرۀ زیبایی به این گذرداده شود و هم مردم شیراز و گردشگران با خواجه اهل راز همنوا شده و با او نزدیک‌تر و دمساز شوند. اما این طرح بدون مطالعات کافی و کارشناسی از سرگرفته شد و در فرجام تنها به پایان رساندن این طرح برای مدیران شهرداری ارزش و اهمیت پیدا کرد تا به گفته ای این کار از سر آن‌ها رفع شود. جدای از به وجود آوردن چهره ناخوشایندی از شهر، خودرو ها آن را تسخیر کردند. گذری که قرار بود گذر باشد با طرحی نامناسب به گذر خودرو ها و موتور سوارها بدل شده است. درست مثل گذر میدان امام حسین که قرار بود تنها برای عابران پیاده باشد اما فعلا جولانگاه خوردو ها و موتور سوارن شده است و عابران پیاده برای رفت و آمد سنگفرش‌ها را ترجیح می‌دهند.

انتهای پیام/