سرویس معماری هنرآنلاین: برگزاری بزرگداشت پیشکسوتان عرصههای مختلف همواره فضای جالبی دارد. دوستان و همکلاسیهای دیروزی که زمانی در شور و شوق دانشجویی یکدیگر را یافته بودند و عمری در کنار هم دوست بودهاند، و امروز پس از گذشت سالها و روزگارها هر کدامشان استاد و پیشکسوت و افتخار کشور شدهاند، یکجا در کنار هم و در فضایی گرم و صمیمانه، گرد هم میآیند و از اشتیاقها و آرزوها و خاطرات روزگار جوانی میگویند.
یکصد و سی و نهمین گفتمان هنر و معماری نیز فضایی اینچنینی داشت. در این نشست که مملو از همشاگردیهای دیروز و امروز و اساتید و اصحاب معماری بود، از سیاوش تیموری به خاطر عمری تلاش و افتخار در عرصهی معماری تجلیل و قدردانی شد.
اساتید و دانشجویان معماری امروز ایران، روز چهارشنبهی گذشته بزرگداشتی برای یکی از همکلاسیهای قدیمی و استاد امروز خود برپا کردند. بزرگداشت "دکتر سیاوش تیموری" معمار سرشناس ایرانی و از چهرههای مطرح نسل دوم معماران نوین ایران که به همت انجمن مفاخر معماری ایران در محل باغ موزهی قصر برگزار شد. این بزرگداشت با حضور و سخنرانی کسانی چون دکتر سیروس باور، اردشیر سیروس، فرزاد سپهر، رضا بهبهانی و ایرج اعتصام برگزار شد.
سیاوش تیموری، متولد سال 1316 در تهران است. او پس از پایان تحصیلات خود در دانشکدهی هنرهای زیبای دانشگاه تهران به فرانسه عزیمت کرد و مدرک دکترای خود را از دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس دریافت کرد. اوعلاوه بر تدریس و حضور فعال در فضای آکادمیک، فعالیت ها و افتخارات متنوع و چشمگیری در عرصهی معماری در کارنامه خود دارد، از جمله نشان برگزیدهی جایزهی سندیکای معماری فرانسه، عضویت در هیئت امنای انجمن مفاخر معماری ایران، اولین تدوینکنندهی نظریهی رنگ در معماری و طراحی، اجرا و ساخت بیش از یکصد و پنجاه پروژه.
تیموری تنها یک معمار نیست، او در هنر خوشنویسی و عرفان و تصوف نیز دستی دارد و چندین کتاب در زمینهی عرفان و تصوف نوشته است و نیز دارای مدرک ممتازی در هنر خوشنویسی است. اساتید امروز معماری ایران که همکلاسیهای دیروز تیموری بودند، در این نشست با یادآوری خاطراتی از دوران دانشجویی خود رنگ صمیمت به این همایش بخشیدند. صمیمیتی که در میان این پیشکسوتان عرصهی معماری به چشم میخورد شور و شعف خاصی را بین دانشجویان و شاگردانشان بوجود آورده بود، شاگردانی که به باغ موزهی قصر رفته بودند تا بزرگداشت یکی از بهترین معماران امروز ایران و دوستداشتنیترین استاد خود را گرامی بدارند.
دکتر سیروس باور، عضو هیئت مدیرهی انجمن مفاخر ایران و بنیانگذار درس تاریخ معماری مدرن، مهمان این همایش و یکی از دوستان و همکلاسیهای قدیمی سیاوش تیموری بود که خاطراتی را از دوران دانشجویی خود در دانشکدهی هنرهای زیبا بیان کرد و از و شور و شوق دوران دانشجویی خود و دوستی دیرینهاش با تیموری گفت. او که تیموری را پیشکسوت آموزش معماری میدانست اظهار داشت: هنرمند هیچگاه گمنام نیست و هر زمان که هنر خود را بروز میدهد تازه و زنده است، چراکه هنرمند با اندیشهی خود زنده است.
سیروس باور در ادامه از مهارتها و تخصص تیموری گفت و بیان داشت: شیوههای تدریس او با شیوههای قدیمی متفاوت بود و در دانشکده های معماری پیشرفت به حساب میآمد. وی گفت تیموری بر تکنیک در طراحی تخصص فوقالعادهای دارد و قدرت دیدِ او در کار مثالزدنی است. او همچنین از مطالعات تیموری در دوران دانشجویی گفت و اظهار داشت: تیموری همیشه آثار معماران برجستهی جهان را مطالعه میکرد و بدنبال آن بود تا در آینده بتواند با تفکر در آثار برجستگان و بزرگان سبک خویش را در معماری داشته باشد.
اردشیر سیروس نیز، که عضو هیئت امنای انجمن مفاخر معماری ایران و نویسنده و فعال در عرصهی معماری است، در سخنانی از دوست قدیمی خود و معمار برجستهی امروز تجلیل کرد. وی که تحت تأثیر فضای صمیمی جلسه قرار گرفته بود و در میان حضار دوستان و همشاگردیهای دوران دانشجویی خود را میدید بیان کرد: اینجا جمع شدهایم تا از تخصص تیموری بگوییم ولی با دیدن این فضای صمیمی انسان دلش میخواهد با گذشتگان خود یک درد و دل پنجاه ساله کند.
وی گفت: انسان گویی در بزرگداشت یکی از اساتید و معلمین خودش میداند چه بگوید، اما دربارهی کسی که یک عمر کنارش زیسته است نمیداند چه بگوید.
وی با اشاره به اینکه سیاوش تیموری در همهی دورانهای زندگی خودش انسانی پرکار و پرفعالیت بود عنوان داشت: دربارهی او میتوان گفت خوب میدید، خوب فکر میکرد و خوب طراحی میکرد، و این یعنی او دارای سه خصلت ایدهآلی بود که یک معمار میتواند داشته باشد.
حسن امیری آرا
انتهای پیام/