سرویس معماری هنرآنلاین: اهالی منطقه 4 که بیشتراز مسئولان میراث فرهنگی نگران عمارت تاریخی عین‌الدوله هستند با پیگیری و مکاتبه‌های فراوان پرده از یک تخلف مدیریتی برداشتند. نامه‌هایی که مشخص می‌کند یک مدیر متخلف چگونه سرنوشت یک بنای تاریخی را با تخریب آن پیوند می‌زند.

در سال 1371 خاندان هروی که این عمارت را از صدراعظم خریده بود، برای حفظ و مراقبت از این باغ و بنا تصمیم می‌گیرند آن را به شهرداری بسپارند. بدین ترتیب شهرداری مالک عمارت و نگهبان حفظ و صیانت آن می‌شود. در سال 1377 این بنا در فهرست آثار ملی ایران قرار می‌گیرد و بر اساس قوانین و ضوابط میراث فرهنگی و همچنین قانون کمیسیون ماده پنج، خرید و فروش این بنا محدود شده و ساخت و ساز در آن تنها با مجوز میراث فرهنگی امکان‌پذیر می‌شود.

در سال‌های 80 تا 81 این باغ و عمارت مرمت و بازسازی و تبدیل به نگارخانه برگ می‌شود. مصیبت‌های عمارت عین الدوله از سال 84 آغاز می‌شود زمانی که شهرداری تصمیم می‌گیرد به رغم قولی که به خانواده هروی داده بود، باغ را از عمارت جدا کند و آن را به مالک خصوصی بفروشد.

همان زمان مدیریت وقت میراث فرهنگی طی نامه‌ای به مسئولان وقت شهرداری به این شرط با فروش باغ مواقفت می‌کند که هیچ گونه ساخت و سازی در آن صورت نگیرد که همین موضوع خود تخلف دیگری است و جداسازی باغ و فروش آن به مالک خصوصی این میان مسکوت می‌افتد. در سال 90 مدیریت میراث فرهنگی تهران تغییر کرده و ساخت و ساز در باغ عین الدوله در نامه‌ای به شماره 902/126/220/99 بلامانع اعلام می‌شود.

درهمین زمان به سرعت پروانه ساخت و ساز دو برج 25 طبقه صادر می‌شود. گودبرداری آن آغاز شده و گور عین الدوله که در باغ قرار دارد کنده می‌شود. همین زمان است که اهالی هروی اعتراضات و مکاتبات بی‌نتیجه‌شان را به مسوولان شهرداری و میراث فرهنگی آغاز می‌کنند.

بار دیگر مدیریت میراث فرهنگی تهران تغییر می‌کند. مدیر جدید به بررسی پرونده‌های سال گذشته پرداخته و به نامه‌ای شبیه نامه ترکمانچای می‌رسد. در همین زمان است که نامه دیگری به شهرداری به شماره 912/126/25670 نوشته می‌شود.

در این نامه هشدار می‌دهد که نامه گذشته تخلف داشته و نباید ساخت و ساز در این باغ ادامه پیدا کند. شهرداری منطقه 4 اما یادآوری می‌کند که پروانه دیگر صادر شده است. مالک نیز برای این مجوز داده شده برنامه‌ریزی کرده، پیگیری‌ها ادامه پیدا می‌کند تا اینکه سرانجام مالک از 25 طبقه به 10 طبقه رضایت می‌دهد.

این در حالی است که هرگونه ساخت و سازی در این بنا غیرقانونی به شمار می‌رود. برخی از محلی‌ها معتقدند که پشت این پرونده باید فردی باشد که به شدت می‌تواند منافع خود را در برابر قانون حفظ کند.

اهالی محل می‌گویند پایه‌ این گودبرداری برای 25 طبقه ریخته شده بوده و حالا برای تبدیل آن به 10 طبقه باید یکسری از بتون‌ها حذف شود که این مسئله به شدت لرزه ایجاد می‌کند و این لرزه‌ها نفس عمارت عین الدوله را گرفته است. در حال حاضر مدیریت فعلی اداره میراث فرهنگی تهران نیز طی نامه‌ای خواستار توقف این پروژه شده است، اما برخی از همسایه‌ها که بارها به میراث فرهنگی تهران برای پرس‌و‌جو در مورد روند پرونده عمارت عین‌الدوله رفته‌اند، می‌گویند، مسئولان میراث فرهنگی تهران به بهانه اینکه میراث تهران در صورت توقف این پروژه باید بهای سنگینی را بپردازد، تاکنون از نظر حقوقی اقدام جدی در این زمینه انجام نداده است.

اکنون چهل روز است کار ساخت و ساز به صورت جدی در حال انجام است و همسایه‌های عین الدوله می‌گویند کارشناسان میراث فرهنگی حتی یک بار هم برای سرکشی و نظارت نیامده‌اند.

عمارت عین الدوله شاهد اتفاقات تاریخی مهمی بوده که، تاثیر زیادی در سرنوشت مردم ایران داشته است. یکی از این اتفاقات مربوط به آذرماه سال 1322 هـ . ش (مصادف با دسامبر 1943 میلادی) است. زمانی که کنفرانس تهران، چهارمین کنفرانس سران کشورهای انگلیس، امریکا و شوروی به منظور توافق درباره چهره جهان پس از جنگ جهانی دوم به صورت سری برگزار شد.

طی این رویداد، عمارت عین‌الدوله (منزل بصیرالدوله هروی)، محل اسکان سران این کشورها یعنی چرچیل، روزولت و استالین بوده است. یک عکس تاریخی از این سه رهبر سیاسی قرن 20 در کنار یکدیگر در ایوان شمالی بنای عین‌الدوله نیز از آن روزها به یادگار باقی مانده است.

انتهای پیام/