سرویس معماری هنرآنلاین: توسعه مسکن‌های همراه یا متحرک در قرن بیستم به طرز شگفت‌آوری مورد توجه قرار گرفته و توانسته است مفهوم مسکن را به شکلی که در گذشته مرسوم بوده است، مورد پرسش قرار داده و متحول کند. ایده سفر کردن با فضای شخصی خود، به جای اقامت در یک مکان، دیالکتیکی میان مفهوم نزدیکی و راه دور، و حضور و عدم حضور به وجود آورده است. معماران رائو ملابر و کالکتیف دلا موته، طرح "توپ هوا " را طراحی و اجرا کرده‌اند. این دو معمار درباره ایده اجرایی‌شان می‌گویند: اشتیاق ما به حرکت و احتیاج ما به تغییر در استفاده از فضاهای عمومی اولین جرقه طراحی و خلق این حباب بوده است؛ فضای منحصر به فرد، پناهگاهی موقتی و مکانی در حال ناپدید شدن ایده‌ای است که در این طرح اجرا می‌شود. ایده حباب هوا از احتیاج به ساختاری مینیمالیستی در سفر آمده است که بتواند به راحتی برداشته، جابه جا و یا منتقل شود. به خاطر اینکه این ایده بتواند به خوبی اجرا شود، فضای داخلی آن به صورت کاملا خام طراحی شده تا بدون اختصاص هیچ برنامه یا محدویت خاصی، پذیرای فعالیت‌ها و تجارب متنوعی باشد. نتیجه این تلاش طرحی است نشسته بر زمین با هدف ارائه مزایای استفاده از پروژه‌های فرهنگی با روش‌های نوین از تجربه‌ محیط اطراف در تعامل با افراد جامعه. این حباب هوا، فضا و مکان مناسبی است برای همایش‌ها، جشنواره‌های موسیقی و هنری مختلف، تورهای گردشگری در طبیعت و بسیاری کاربردهای دیگر. این فضای خلاقانه و شگفت هم می‌تواند انسان‌ها را به هم مربوط و نزدیک کند و هم می‌تواند تجربه‌های بسیار شگفت‌انگیزی از همزیستی میان جامعه انسان‌ها وطبیعت و فضا و مکان‌های گوناگون اطراف‌شان ایجاد کند. انتهای پیام/