به گزارش سرویس معماری هنر آنلاین ؛ در روزگاری زندگی میکنیم که وسایل ارتباط جمعی میتواند دورترین نقاط را به هم پیوند دهد. تصویر فقر و گرسنگی کودکان آفریقایی، مردم اروپا را متاثر میکند و میلیونها نفر به طور هم زمان میتوانند از مشاهده افتتاحیه المپیک یا بازیهای جام جهانی شاد شوند و این شادی را با یکدیگر سهیم هستند. خبر زلزلهای در آمریکای جنوبی با فاصله چند دقیقهای به آسیا میرسد و تصاویر دهشتزا از جنگها، به سرعت در تمام خبرگزاریهای جهان نمایش داده میشود. گسترش تکنولوژی سبب شده تا تقریبا هیچ نقطه پنهان و غایب از نظری وجود نداشته باشد و همین امر، انسانها را در برابر پرسشهای بسیاری قرار میدهد. امروز بیش از چهار میلیارد نفر به ماهوارهها دسترسی دارند، قدرت تکنولوژی برای تقویت تخیل و تجربه به قدری زیاد است که ما از تاثیر آن، دچار سردرگمی و حیرتیم. آیا این شاهراه ارتباطی عالمگیر، ما را به عنوان یک گونه، به یکدیگر نزدیکتر کرده یا دورتر؟
آیا فرصت ارتباط پیشرفته در سطحی خصوصی، از طریق تلفن، اینترنت، تلویزیون و پستالکترونیکی، باعث افزایش همدلیها و روابط صمیمانهتر شده است؟ آیا ما در سطح محلی در زندگی روزانهمان نسبت به نیازهای کسانی که در اطرافمان هستند کم و بیش حساس هستیم؟ و آیا این شاهراهها ما را در مورد ارزشها و معیارهایمان، هدایتی مسئولانه میکنند؟
پاسخهای ما به عنوان افرادی متاثر از ارزشهای جمعی فرهنگی که در آن زندگی میکنیم چیست و چقدر این ارزشهای جمعی ما را در ارائه پاسخها محدود یا حمایت میکند؟ آیا اجماع کافی درباره جوهر مجموعه از ارزشهایی که یک نقطه اتکای محکم برای حمایت از نسلهای آینده داشته باشد، وجود دارد؟
در این میان معماران و برنامهریزان فضاهای آموزشی با طراحی کالبد مدارس تا چه میزان میتوانند به سوالات جامعهشناسان و مربیان و والدین در رویارویی کودکانمان با جهان آینده پاسخ دهند.
در یکصد و بیست و دومین گفتمان هنر و معماری پیرامون مدارس فردا، مهندس خوبچهر کشاورزی و دکتر فرخ باور، دکتر داریوش زمانی، دکتر محمدمهدی محمودی و مهندس بهروز مرباغی در اینباره سخن خواهند گفت که این جلسه با نمایش فیلم و پرسش و پاسخ همراه است. نشست "مدارس فردا" به همت انجمن مفاخر معماری ایران روز چهارشنبه 4 تیر ماه از ساعت 17 الی19/30 در محل باغ موزه قصر به آدرس خیابان دکتر شریعتی، خیابان استاد مطهری شرقی برگزار خواهد شد.
انتهای پیام/