به گزارش سرویس معماری هنر آنلاین ؛ خانه تاریخی حسام لشگر یکی از سه بنایی که در روزهای اخیر خبرساز شده، عصر دیروز مورد تخریب قرار گرفت. این بنای 100 ساله واقع در محدوده بازار تهران و خیابان خیام، روزگاری یک پلاک واحد بوده که در چند سال اخیر به دو ملک شرقی و غربی تقسیم شده بود.

در پرونده ثبتی این اثر که در سال 1384 تهیه شده، بخش شرقی در مالکیت خصوصی قرار داشته که از جمله شاخصه های معماری آن می توان به تالار شاه نشین و پنج دری اشاره کرد. در گذشته از این بخش به عنوان نمایشگاه و انبار فرش های ارزشمند و عتیقه استفاده می شده ولی امروز تبدیل به انبار پارچه شده است.

از بخش غربی آن نیز که در مالکیت یک "صنعتگر" قرار دارد، به عنوان خانه مسکونی و سپس سفره خانه سنتی استفاده می شده است و بعدها به دلیل رسیدگی نکردن به آن متروکه شد. گواه این بی توجهی نیز تخریب رخ بام و شرفی های ضلع شمالی بنا است. همچنین به دلیل همکاری نکردن مالک این بخش با عوامل تهیه پرونده ثبتی، بخشی از بنای قسمت غربی رلوه نشده و شناخت کافی نسبت به آن وجود ندارد. از آنجا که مالک این بخش همواره به فکر تخریب آن بوده، خطر تخریب کامل در کمین این بنای تاریخی دارد. اتفاقی که با واقعه اخیر چندان دور از ذهن به نظر نمی رسد.

در حالیکه خانه تاریخی حسام لشگر در انتظار حکم دادگاه تجدیدنظر است، بخشی از این ملک عصر روز یکشنبه تخریب شد. مالک بخش غربی دیروز دیوارها و بخشی از این بنا را تخریب کرد تا بتواند از این طریق میراث فرهنگی و دیوان عدالت اداری را تحت فشار قرار دهد و مجبور به صدور حکم خروج این اثر از فهرست آثار ملی کند. البته این روشی مرسوم میان مالکانی است که خواستار خروج ملکشان از ثبت ملی هستند و معمولا از چنین اقداماتی به عنوان اهرم فشار استفاده می کنند.

هرچند حکم دادگاه اولیه به نفع مالک خصوصی است اما سازمان میراث فرهنگی تلاش دارد تا با ارائه دلایل و دفاعیات خود، حکم دادگاه تجدیدنظر را به نفع خود تغییر دهد.

انتهای پیام/