به گزارش سرویس معماری هنرآنلاین ؛ علی اکبر صارمی با اشاره تاریخچه آشنایی‌اش با مرحوم هوشنگ سیحون گفت: در دهه چهل افتخار این را داشتم که در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، شاگرد استاد سیحون باشم. ایشان در آتلیه و در مسافرت‌ها استاد من بودند. همراهی ما به حدی بود که وقتی در سال ۱۳۴۷ دانشگاه را به پایان رساندم بین ما حالتی دوستانه به وجود آمده بود و تا این اواخر پی‌گیر حال ایشان بودم.

صارمی با اشاره به وضعیت دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در اوایل دهه ۳۰ تاکید کرد: پیش از مرحوم سیحون، دانشکده هنرهای زیبا و به خصوص رشته معماری نتوانسته بود چندان که باید گسترش پیدا کند اما حضور ایشان در دانشکده باعث شد ما به نقاط مختلف کشور سفر کنیم و کروکی بکشیم که این خدمت بزرگی به رشته معماری کشور بود.

او افزود: یادم می‌آید، مرحوم سیحون اتوبوسی مخصوص مسافرت برای ما تدارک دیده بود که روی آن نام دانشگاه آورده شده بود. ما به کل ایران سفر می‌کردیم و از نزدیک با آثار معماری شهرهای مختلف آشنا می‌شدیم و از طرفی اهالی شهرهای کشور هم با قابلیت‌های رشته معماری و دانشکده هنرهای زیبا آشنا می‌شدند.

معمار ساختمان سفارت جمهوری اسلامی ایران در الجزایر همچنین درباره جایگاه سیحون در معماری معاصر ایران گفت: سیحون جزو اولین معمارانی بود که معماری مدرن را در طراحی و ساخت بناهای کشور وارد کرد و همین نوع نگاه او بود که بعد‌ها برای شاگردانش الگو شد.

صارمی با اشاره به اینکه در دهه ۳۰ ساخت آرامگاه بوعلی سینا انجام شد، افزود: معماری آرامگاه بوعلی جزو پروژه‌هایی بود که سیحون در دانشکده انجام می‌داد، به نوعی پایان نامه ایشان هم بود اما ساخت بنا باعث شد که سیحون بعد‌ها به عنوان معمار مقبره‌ها و آرامگاه‌ها شناخته شود چرا که تا پیش از آن اگرچه بناهایی با این کارکرد ساخته شده بود اما مقبره بوعلی به هیچ کدام از آن‌ها شباهت نداشت.

او با بیان اینکه معماری پهلوی دوم با سیحون وارد مرحله‌ای تازه شد، عنوان کرد: در دوره پهلوی اول معماران بزرگی داشتیم مانند آندره گدار، فروغی و... اما بعد از شهریور ۱۳۲۰ و ورود به دوره پهلوی دوم، سیحون یکی از برجسته‌ترین معماران معاصر به شمار می‌رفت. او در طراحی و ساخت بناهای یادبود شیوه منحصر به فردی را به وجود آورد که بعد‌ها توسط شاگردان او الگو برداری شد به طوری که می‌توان گفت برج آزادی هم به نوعی ادامه راه سیحون در ساخت بناهای یادبود بود.

صارمی در پایان با اشاره به اینکه سیحون یکی از معماران مولف عصر خود و روزگار ماست، خاطر نشان کرد: ویژگی اصلی معماری سیحون منحصر به فردی آن بود، وقتی که او مقبره بوعلی را طراحی کرد و ساخت، هیچ آرامگاهی شبیه به آن نبود حتی آثارش شبیه به آنچه مرحوم فروغی ساخته بود یا حتی آرامگاه حافظ که شاهکار گدار است نبود. به همین خاطر سیحون با ساخت اولین آرامگاهش توانست شهرت عام پیدا کند و مورد توجه مردم قرار بگیرد و بعد‌ها که این نوع نگاه را در ساخت آرامگاه خیام، آرامگاه عطار، آرامگاه نادرشاه و... ادامه داد، شهرت و مقبولیت‌اش نزد مردم بیشتر و بیشتر شد. حالا می‌توان گفت که این نگاه ویژه به ساخت بنا در شهرهای مختلف، یادگار سفرهای ایشان در دوره دانشکده بود که حالا برای هر شهری یک یادگاری نفیس به یادگار گذاشته است.

انتهای پیام/